วันพฤหัสบดีที่ 11 พฤษภาคม 2017
สัปดาห์ที่ 4 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน กจ 13:13-25 / ยน 13:16-20
เมื่อถูกขอร้องให้พูดกับประชาชน เปาโลได้พูดถึงเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์หลายอย่าง ที่เกิดขึ้นกับประชากรอิสราเอล ท่านได้พูดถึงชื่อของคน
สถานที่ และเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ที่เป็นเครื่องหมายว่า สิ่งนี้มีความสำคัญมากสำหรับท่าน ไม่ใช่เพราะว่าท่านรู้ แต่เพราะมันเป็นส่วนหนึ่งของความเชื่อของท่าน
โดยที่ท่านไม่ทราบล่วงหน้าว่า ชื่อของท่านเองก็จะถูกบันทึกไว้ ในจำนวนของผู้ที่มีความสำคัญในประวัติศาสตร์ไม่ใช่เพราะว่าท่านรู้และเข้าใจเหตุการณ์ในอดีต ที่ช่วยให้ท่านมองเห็นอนาคต เช่นเดียวกับพระสันตะปาปายอห์นที่ 23 ที่มีลักษณะเหมือนกับเปาโล ที่มีความรู้เรื่องประวัติศาสตร์เป็นอย่างดี และด้วยความรู้ในประวัติศาสตร์นั้นเอง ที่ทำให้พระองค์เข้าใจ และมีความกล้าที่จะนำพระศาสนจักรคาทอลิก ให้หันไปยังทิศทางใหม่ ด้วยจิตตารมณ์ใหม่
เมื่อพระองค์ได้เรียกประชุมสังคายนาวาติกันครั้งที่ 2 หลักการที่สำคัญในอดีตยังเป็นสิ่งที่มีคุณค่า สำหรับอนาคต เราสามารถที่จะเห็นภาพที่ชัดเจนของสิ่งที่อยู่ข้างหน้า โดยการพิจารณาอย่างใกล้ชิดถึงสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นในอดีต ประวัติศาสตร์ไม่เพียงแต่เปิดเผยสิ่งในอนาคต แต่ยังเป็นการทำนายถึงอนาคตด้วย
เช่นเดียวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในการเลี้ยงอาหารค่ำครั้งสุดท้าย เมื่อพระเยซูเจ้าได้ล้างเท้าบรรดาสานุศิษย์ของพระองค์ เพื่อว่าพวกเขาทุกคนจะเป็นผู้สะอาดบริสุทธิ์ การล้างเท้าบรรดาสานุศิษย์ เป็นเครื่องหมายถึงความตายของพระองค์ที่จะมาถึง ที่จะเป็นการชำระล้างพวกเขาที่แท้จริง พระเยซูเจ้าทรงล่วงรู้ถึงความอ่อนแอและพลังของบรรดาสานุศิษย์ ยังทรงรู้ล่วงหน้าว่าใครจะทรยศต่อพระองค์ ถ้าการทรยศได้เกิดขึ้นจากศัตรูก็ถือเป็นเรื่องปรกติ แต่ถ้าเกิดจากคนสนิทของพระองค์ การทรยศนั้นก็เป็นสิ่งที่น่าเศร้า...
ท่านเองเคยถูกคนสนิทหรือเพื่อนทรยศหรือไม่? ท่านได้รับบทเรียนอะไรจากการทรยศนั้น?...
มันเป็นเรื่องที่ง่ายกว่าที่จะให้อภัยศัตรู มากกว่าให้อภัยเพื่อน...
สำหรับข้าพเจ้า สิ่งที่เลวกว่าความตายคือการทรยศ ข้าพเจ้าจึงเข้าใจเมื่อความตายเกิดขึ้น แต่ข้าพเจ้าไม่เข้าใจว่าการทรยศเกิดขึ้นได้อย่างไร?.
