วันอังคารที่ 14 มีนาคม 2017
สัปดาห์ที 2 เทศกาลมหาพรต
บทอ่าน อสย 1:10,16-20 / มธ 23:1-12
พระเยซูเจ้าทรงเตือนฝูงชนและบรรดาสานุศิษย์ของพระองค์ ไม่ให้ทำตัวตามตัวอย่างของพวกฟาริสีและธรรมาจารย์ ซึ่งอ้างอำนาจของตัวเอง ด้วยการสอนบทบัญญัติของโมเสส แต่ไม่ลงมือปฏิบัติตามบัญญัติเหล่านั้น “งานทั้งหมดของเขาที่ทำขึ้น เพื่อจะได้เป็นที่สังเกตของทุกคน” จุดประสงค์ คือ พวกเขาต้องการที่จะดึงดูดความสนใจของคนอื่น พวกเขาไม่เพียงแต่ชอบนั่งในที่มีเกียรติเท่านั้น แต่พวกเขายังต้องการที่จะได้รับการคำนับว่าเป็น “รับบี”
ผู้ที่ต้องการติดตามพระเยซูเจ้า ต้องมีแนวทางที่แน่นอน ในการติดตามพระองค์ พวกเขาไม่ต้องมุ่งไปสู่การถูกเรียกว่า “รับบี”หรือ “อาจารย์” “วิธีที่ดีที่สุดที่จะสอนคนอื่น คือโดยการประพฤติเป็นตัวอย่าง”
พระเยซูเจ้าทรงแยกอาจารย์ที่แท้จริง ออกจากคนที่เสแสร้งทำตัวเป็นอาจารย์ โดยให้ข้อสังเกตว่าอาจารย์ที่แท้จริงจะต้องเจริญชีวิต ที่สอดคล้องกับคำสอนของเขา มีความตั้งใจที่บริสุทธิ์ มีวิสัยทัศน์ทีมีอิทธิพลต่อคนอื่นในด้านบวก อาจารย์ที่แท้จริงนั้นจะต้องสุภาพ และยินดีรับใช้คนอื่น ที่สุดอาจารย์ที่แท้จริงนั้นจะต้องมีความรับผิดชอบที่แท้จริง และพระเยซูเจ้า คืออาจารย์ และเราสามารถจะเป็นอาจารย์ได้เช่นกันตราบเท่าที่เรามีจิตใจที่สุภาพอ่อนโยนเหมือนพระเยซูเจ้า...”มาร์ตินลูเธอร์คิงเคยกล่าวไว้ว่า “ทุกๆคนสามารถเป็นผู้ยิ่งใหญ่ เพราะแต่ละคนนั้นสามารถรับใช้คนอื่น ท่านไม่จำเป็นจะต้องมีปริญญาบัตรจาก มหาวิทยาเพื่อจะรับใช้คนอื่น ท่านไม่ต้องมีความคิดว่าจะรับใช้คนอื่น ท่านเพียงแต่ต้องการหัวใจที่เต็มไปด้วยความดี และจิตวิญญาณที่มีความรัก”...
นักบุญเทเรซา แห่งกัลกัตตาได้เคยกล่าวว่า”
ในตอนสุดท้ายของชีวิต เราจะไม่ถูกตัดสินว่าเรามีปริญญาเท่าไหร่ เรามีเงินเท่าไหร่ เรามีสิ่งยิ่งใหญ่เท่าไหร่
แต่เราจะถูกตัดสินว่า เมื่อเราหิวท่านให้อาหารเรากิน เมื่อเราเปลือยเปล่าท่านให้เสื้อผ้าเรา เมื่อเราไม่มีบ้านท่านได้นำเราเข้าไปในบ้านนั้น”
