วันอาทิตย์ที่ 12 กุมภาพันธ์ 2017
สัปดาห์ที่ 6 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน บสร 15:15-20 / 1 คร2: 6-10 / มธ 5:17-37
เมื่อมีอาชญากรรมและการก่อการร้ายเพิ่มขึ้น ประชาชนก็เริ่มเสียงร้องขอให้มีกฎหมายที่รุนแรงขึ้นมีการใช้บังคับกฏหมายมากขึ้น และมีลงโทษรุนแรงขึ้น โดยหวังว่ากฎหมายและระเบียบตลอดจนความยุติธรรมและความเป็นธรรมนั้นจะต้องดำรงอยู่
พระวาจาของพระเยซูเจ้าในพระวรสารวันนี้ได้ชี้ว่า ถ้าความชอบธรรมของท่าน หรือความยุติธรรมของท่าน ไม่ได้เหนือกว่าของพวกธรรมาจารย์และฟารีสีแล้วท่านจะไม่สามารถเข้าพระราชัยสวรรค์ได้ถ้า ถ้าความผิดและความเร็วร้ายของท่าน มากกว่าความคิดในระดับธรรมดา ท่านจะไม่สามารถที่จะรับสันติสุข
พระเยซูเจ้าได้เน้นความชั่วร้ายหรือบาป 3 ประการ คือ
1) การฆาตกรรม ที่ทำลายชีวิต พระเยซูเจ้ามิได้ตรัสถึงพระบัญญัติประการที่ 5 ว่า “ท่านอย่าฆ่าคน” เท่านั้น แต่พระองค์ได้เพิ่มเติมว่า “ใครก็ตามที่โมโหพี่น้อง ก็จะถูกลงโทษ”ความชั่วคือสิ่งที่อยู่ภายในใจของคนที่ที่โกรธแค้น และซึ่งจำเป็นจะต้องได้รับการเปลี่ยนแปลง
2) การร่วมประเวณี คือสิ่งที่ทำลายชีวิตแต่งงานและครอบครัว พระเยซูเจ้ามิได้เน้นพระบัญญัติประการที่ 6 ว่า “ท่านอย่าปลงใจในความอุลามก”เท่านั้น แต่พระองค์ได้เพิ่มเติมอีกว่า “รากเหง้าของความอุลามกคือ “เมื่อบุรุษมองดูสตรีด้วยความใคร่ เขาก็ได้ทำบาปผิดประเวณีกับเธอในหัวใจแล้ว” หัวใจที่หมกมุ่นอยู่กับราคะตัณหาเป็นบ่อเกิดของการผิดประเวณี ที่ต้องได้รับการเปลี่ยนแปลงเช่นกัน
3) การเป็นพยานเท็จหรือการโกหก เป็นการทำลายความไว้วางใจซึ่งกันและกัน พระเยซูเจ้ามิได้ตรัสว่า “ท่านอย่าสาบาน “แต่พระองค์ได้ตรัสเพิ่มเติมว่า “ให้ท่านพูดว่า’ใช่ ‘หรือ ‘ไม่ใช่’นอกเหนือจากนั้นมาจากปีศาจ” พวกเราต้องรับรู้ว่าพระวาจานี้ ต้องการที่จะบอกเราว่า
“ สิ่งนี้เป็นรากฐานลึกซึ้ของความซื่อสัตย์และความจริง”…
ข้าแต่พระบิดาเจ้า ลูกเรียกหาพระองค์...ในเวลาที่ลูกมีความทุกข์... ลูกกำลังต่อสู้เพื่อที่จะเข้าใจถึงความยากลำบากในชีวิต...
ขอพระองค์โปรดดูแลลูก...จนกระทั่งลูกสามารถที่จะเดินได้อีกครั้งหนึ่ง...ด้วยหัวใจที่เบาขึ้นและด้วยจิตใจที่ได้รับการเปลี่ยนแปลงให้ดีขึ้น อาแมน
