วันจันทร์ที่ 6 กุมภาพันธ์ 2017
สัปดาห์ที่ 5 เทศกาลธรรมดา
ระลึกถึงนักบุญเปาโลมีกี พระสงฆ์และเพื่อนมรณสักขี
บทอ่าน ปฐก 1:1-19 / มก 6:53 -56
เมื่อพระเยซูเจ้าและพวกอัครสาวกขึ้นจากเรือ
ประชาชนได้เริ่มนำคนเจ็บนอนบนแคร่มหาพระองค์พวกเขาได้วางคนเจ็บไว้ในสถานที่ทั่วไป และขอให้พวกเขาเพียงแต่สัมผัสชายฉลองพระองค์เท่านั้น แสดงว่าพวกเขายอมรับว่าพระองค์ทรงเป็นผู้รักษาความเจ็บป่วยด้านร่างกาย
พระเยซูเจ้าได้ปฏิบัติต่อประชาชนอย่างที่เขาเป็น เพราะใครก็ตามที่สัมผัสฉลองพระองค์ ก็ได้รับการบำบัด ในพันธกิจของพระองค์
พระเยซูเจ้าไม่ได้ต้องการให้ประชาชนยอมรับพระองค์ทันทีทันใดว่า พระองค์เป็นพระบุตรองค์เดียวของพระเป็นเจ้าบนโลกนี้ เป็นพระผู้ช่วยไถ่กู้มนุษยชาติ
ตรงกันข้ามพระองค์ทรงตอบความต้องการของพวกเขา โดยไม่ได้คำนึงถึงเชื้อชาติ ความเชื่อหรือประเพณีของพวกเขา
พระเยซูเจ้าเป็นใครสำหรับท่าน เมื่อพระองค์ทรงบำบัดรักษาท่าน เป็นผู้วิเศษ หรือเป็นพระผู้ไถ่?
นางาซากิ ประเทศญี่ปุ่น
เป็นที่คุ้นเคยสำหรับชาวอเมริกัน เพราะเป็นเมืองที่พวกเขาได้ทิ้งระเบิดปรมณู 2 ลูก และได้ฆ่าประชาชนประมาณ 37,000 คนทันที ตลอดระยะเวลา 3 ศตวรรษก่อนนี้มีมรณสักขีจำนวน 26 ท่านของญี่ปุ่น ที่ได้ถูกตรึงบนไม้กางเขนบนเนินเขาที่ปัจจุบันนี้เรียกว่า “เนินเขาศักดิ์สิทธิ์”
ในท่ามกลางมรณสักขีเหล่านั้น มีพระสงฆ์ บราเดอร์ ฆราวาส มีสมาชิกคณะฟรังซิสกัน คณะเยซูอิต และสมาชิกคณะฟรังซิสกันชั้น 3 นอกจากนั้นยังมีครูคำสอน หมอ ชาวนา คนใช้ ผู้สูงอายุ และมีเด็กที่ไร้เดียงสา ทุกคนรวมกันในความเชื่อเดียวกันและความรักเดียวกันสำหรับพระเยซูเจ้าและสำหรับพระศาสนจักร...
ถ้าท่านพูดความจริงท่านก็จะไม่ต้องจำอะไรอีก...
เมื่อมีใครบางคนรักท่าน
วิธีการที่พวกเขาพูดเกี่ยวกับตัวท่านนั้นแตกต่างออกไป...เพราะท่านจะรู้สึกปลอดภัยและมีความสุข...
เมื่อฉันผิดหวังฉันจำได้ว่า ตลอดประวัติศาสตร์ที่ผ่านมานั้น...
การพูดความจริงและความรักนั้นเป็นฝ่ายชนะเสมอ...
แม้จะมีเผด็จการและฆาตกรตลอดเวลา...
และดูเหมือนว่าไม่มีใครชนะพวกเขา...
แต่ในที่สุดพวกเขาก็ต้องถูกโค่นลง...
ขอให้ท่านจดจำเรื่องนี้อยู่เสมอ
