วันอาทิตย์ที่ 5 กุมภาพันธ์ 2017
สัปดาห์ที่ 5 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน อสย 58: 7-10/ 1คร 12: 1-5 / มธ 5:13-16
“คานธี”ได้บอกว่าถ้าเขาได้พบคนที่เป็นคริสตชนที่ดีจริงๆ แล้วเขาก็จะกลับใจเป็นคริสตชนทันที
ท่านรู้สึกแปลกใจหรือไม่ที่มีเพียงคริตชนเพียงหยิบมือเดียวที่ยอมรับคำเตือนของพระเยซูเจ้า ซึ่งบอกให้เป็นเกลือดองแผ่นดิน มีสตรีคนหนึ่งป่วย มีอายุมาก ทำงานจนเกือบหมดแรง แต่ว่าเธอกลับรู้สึกยินดีทุกครั้ง ที่ได้ยินเสียงโทรศัพท์จากคนยากจนที่โทรศัพท์มาที่ออฟฟิศในกรุงกัลกัตตา สตรีคนนั้น คือ นักบุญเทเราซา แห่งกัลกัตตา
ในจำนวนคาทอลิกหลายพันล้านคนทั่วโลก น่าที่จะมีคนแบบนักบุญเทเรซา แห่งกัลกัตตาหลายพันคนในแต่ละประเทศใช่หรือไม่? ในสมัยพระเยซูเจ้าเกลือเป็นสิ่งที่มีคุณค่ามาก ได้ถูกใช้เป็นเงินเดือนสำหรับทหารโรมันมี บางคนเรียกเกลือว่าเป็น “ทองคำสีขาว” คาทอลิกที่แท้จริงจะต้องมีบทบาทเหมือนกับเกลือในสังคมที่อยู่รอบตัว จะต้องมีความดีเหมือนเกลือ เพื่อที่ช่วยรักษาชีวิตของคนอื่น การเป็นคาทอลิกที่มีคุณค่านั้น ต้องมีความสามารถที่จะทำให้คนอื่นกระหายหาพระเยซูเจ้า
พระวรสารยังได้บอกให้เราต้องเป็นแสงสว่างส่องโลก การเป็นแสงสว่างนั้นหมายถึงการช่วยคนอื่นให้รอดพ้นจากความมืดของโลกนี้ บทอ่านที่ 1 ได้บอกว่า “ให้ท่านแบ่งปันขนมปังกับคนหิวโหย ให้ที่พำนักแก่คนที่ถูกเบียดเบียนและไร้ที่พึ่ง ให้เสื้อผ้าแก่คนที่เปลือยเปล่า และเมื่อเวลาพบพวกเขา เราต้องไม่หันหลัง ให้เพราะว่าแสงสว่างของท่านนั้น จะต้องฉายแสงเหมือนกับแสงอรุณในตอนเช้า” พระเยซูเจ้ายังตรัสว่า “แสงของท่านจะต้องฉายต่อหน้าคนอื่น เพื่อว่าเมื่อพวกเขาได้เห็นกิจการที่ดีของท่าน จะได้สรรเสริญพระบิดาเจ้าสวรรค์” ...ให้เราทุกคนมีความกล้าหาญ ที่จะนำความดีของเกลือมาสู่ชีวิตของบุคคลในโลกนี้ ที่ไม่กล้ามีความหวัง และไม่แน่ใจในอนาคตที่พระองค์ทรงสัญญาไว้ เพื่อให้ทุกคนยอมรับว่า พระองค์ทรงรักพวกเขาและให้คุณค่า ในฐานะที่พวกเขาเป็นพระฉายาของพระองค์…ข้าแต่พระบิดาเจ้า ลูกขอขอบคุณพระองค์ ที่ลูกสามารถทอฉายแสงจากภายใน คือ แสงสว่างแห่งความเชื่อ แสงสว่างแห่งความหวังและแสงสว่างแห่งความรัก อาแมน
