วันอังคารที่ 14 กุมภาพันธ์ 2017
ระลึกถึง น.ซีริล นักบวช และ น.เมโทดิโอ พระสังฆราช
ปฐก6:5-8,7:1-5,10 / มก 8:14-21
บทอ่านจากพระวรสารนักบุญมาระโก
เวลานั้น บรรดาศิษย์ลืมนำขนมปังไปด้วยและในเรือของเขามีขนมปังเหลือเพียงก้อนเดียวพระเยซูเจ้าทรงกำชับเขาว่า “จงระวังให้ดีจงระวังเชื้อแป้งของชาวฟาริสีและเชื้อแป้งของกษัตริย์เฮโรด” บรรดาศิษย์จึงพูดกันว่า “นี่เป็นเพราะเราไม่มีขนมปัง”
พระเยซูเจ้าทรงทราบจึงตรัสว่า “ทำไมท่านจึงถกเถียงกันเรื่องไม่มีขนมปังท่านยังไม่รู้ไม่เข้าใจอีกหรือท่านยังมีใจแข็งกระด้างกันอยู่อีกหรือมีตาแต่ไม่เห็นมีหูแต่ไม่ได้ยินหรือท่านจำไม่ได้หรือว่าเมื่อเราบิขนมปังห้าก้อนเลี้ยงคนห้าพันคนท่านเก็บเศษที่เหลือได้เต็มกี่กระบุง”
เขาตอบว่า “สิบสองกระบุง” “เมื่อเราบิขนมปังเจ็ดก้อนเลี้ยงคนสี่พันคนท่านเก็บเศษที่เหลือได้เต็มกี่ตะกร้า”
เขาทูลตอบว่า “เจ็ดตะกร้า” แล้วพระองค์ตรัสถามเขาว่า “ท่านยังไม่เข้าใจอีกหรือ”
(พระวาจาของพระเจ้า)
--------
เคยได้ยินคำนิยามที่บอกว่า "จิตเป็นนาย กายเป็นบ่าว" ในครั้งปฐมกาล พระเจ้าไม่ได้ "สร้างให้อะไรเหนืออะไร" แต่สร้างให้ "สอดคล้องต้องกัน"
กายที่ปั้นจากดิน จิตที่มาจากลมปราณ ทำให้ "ชีวิตคน" สอดคล้องต้องกัน
ภายหลัง ในเวลาของโนอาห์ พระเจ้าจึงตรัสว่า
"องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเห็นว่าความชั่วร้ายของมนุษย์มีมากบนแผ่นดิน และใจของเขาคิดแต่สิ่งชั่วร้ายอยู่ตลอดเวลา องค์พระผู้เป็นเจ้าเสียพระทัยที่ได้ทรงสร้างมนุษย์ไว้บนแผ่นดิน และเศร้าพระทัย"
เมื่อกาย ละเมิด ล่วงล้ำ ทำบาป ทำให้ จิตซึมเศร้า หดหู่ เสียขวัญ
เพราะเมื่อ ความสอดคล้องต้องกัน กระทบกัน ทำให้ส่งผลต่อกัน
ดังนั้น เมื่อเราใช้กายทำบาป ทำให้จิตวิญญาณเศร้าหมอง
เพราะเราได้ละเมิดต่อพี่น้อง ทำร้ายเบียดเบียนพี่น้อง
บาปจึงไม่ได้พูดว่า ทำต้นไม้ ทำปูนปั้น แต่ทำกับพี่น้อง
"เชื้อแป้งของกษัตริย์เฮโรด" ที่พูดในพระวรสารจึงเป็นการบอกถึง "พฤติกรรม" ที่คนกระทำต่อพี่น้องที่เป็นคนด้วยกัน ด้วยการละเมิด กดขี่ เบียดเบียน ทำร้ายทำลาย ที่เป็นพฤติกรรมที่คนที่ใช้กายกระทำ โดยระวังจิตเศร้าหมอง หรือ เบียดบัง
"สภาพจิต" ให้ไร้ความสำคัญ จึงเป็นคนที่ใช้แต่กาย และสัญชาติญาณ ไม่ได้แสดงองค์ประกอบที่สำคัญคือ "ชีวิตจิต" ให้เห็นได้ในชีวิตจริง
