"จงยึดพระวาจาแห่งชีวิตมั่นไว้" (ฟป. 2:16)

สุภาษิต

    25. !ปรีชาญาณพูดว่า “จิตใจข้าพเจ้าชื่นชมสามสิ่ง

          ซึ่งเป็นที่พอพระทัยองค์พระผู้เป็นเจ้าและถูกใจมนุษย์a

          คือความปรองดองกันระหว่างพี่น้อง

          มิตรภาพระหว่างเพื่อนบ้าน

          สามีภรรยาที่เข้าใจกันดี

          2จิตใจข้าพเจ้าเกลียดชังคนสามประเภท

          ชีวิตของเขาน่ารังเกียจมาก

          คือคนยากจนที่หยิ่งยโส คนมั่งมีที่พูดเท็จ

          คนชราเจ้าชู้ไร้ความคิด

คนชรา

            3ถ้าท่านไม่เก็บออมไว้ในวัยเยาว์

          เมื่อแก่เฒ่าแล้วท่านจะมีสมบัติอะไร

          4สิ่งที่น่าชมยิ่งคือคนผมขาวที่รู้จักวินิจฉัย

          และผู้อาวุโสที่รู้จักให้คำแนะนำ

          5สิ่งที่น่าชมยิ่งคือปรีชาญาณของผู้ชรา

          การรู้จักไตร่ตรองและการตัดสินของบุคคลสำคัญ

          6มงกุฎของผู้ชราคือการมีประสบการณ์มากมาย

          ความภูมิใจของเขาคือความยำเกรงองค์พระผู้เป็นเจ้า

สุภาษิตตัวเลข

            7ข้าพเจ้าคิดว่าสิ่งนำความสุขใจมาให้มีเก้าสิ่ง

          และข้าพเจ้ากำลังจะพูดถึงสิ่งที่สิบด้วย

          ผู้ยินดีที่มีบุตรหลายคน

          ผู้มีชีวิตอยู่จนเห็นศัตรูประสบหายนะ

          8ผู้อยู่กับภรรยาที่ฉลาดย่อมเป็นสุข

          ผู้ไม่ต้องใช้ลาเทียมคู่กับโคไถนาb

          ผู้ไม่ทำบาปด้วยคำพูด

          ผู้ไม่ต้องรับใช้เจ้านายที่ต่ำกว่าตน

          9ผู้มีความรอบคอบย่อมเป็นสุข

          ผู้พูดแล้วมีคนตั้งใจฟังก็ย่อมเป็นสุข

          10ผู้ที่พบปรีชาญาณย่อมเป็นใหญ่

          แต่ไม่มีใครใหญ่กว่าผู้ยำเกรงองค์พระผู้เป็นเจ้า

          11ความยำเกรงองค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่เหนือทุกสิ่ง

          ใครจะเทียบกับผู้มีความยำเกรงองค์พระผู้เป็นเจ้าได้c (12)       (แก้ถึงที่นี่เมื่อ ๓๐ มิถุนายน ๒๐๐๖)

หญิงร้าย

            13แผลใดๆก็ไม่ร้ายเท่ากับแผลใจ

          ความใจร้ายใดๆก็ไม่เท่าความใจร้ายของหญิง

          14ความเสียหายใดๆไม่ร้ายเท่ากับความเสียหายที่คู่อรินำมาให้

          การแก้แค้นใดๆก็ไม่ร้ายเท่ากับการแก้แค้นของศัตรู

          15ไม่มีพิษใดdร้ายเท่ากับพิษงู

          ไม่มีความโกรธใดร้ายเท่ากับความโกรธของหญิง

          16ข้าพเจ้าต้องการอยู่ร่วมบ้านกับสิงห์และมังกร

          มากกว่าอยู่ร่วมบ้านกับหญิงใจร้าย

          17ความใจร้ายของหญิงทำให้โฉมหน้าของนางเปลี่ยนไป

          ทำให้ใบหน้าดำมืดเหมือนหน้าหมีe

          18เมื่อสามีของนางไปร่วมโต๊ะกับเพื่อนบ้าน

          เขาต้องfถอนใจอย่างขมขื่น

          19ความเลวใดๆก็ไม่ร้ายเท่ากับความเลวของหญิง

          ขอให้นางรับเคราะห์ของคนบาปเถิด

          20ชายรักสงบที่มีภรรยาช่างพูด

          ก็เหมือนกับชายชราที่ต้องเดินขึ้นเนินทราย

          21อย่าหลงใหลความงามของหญิง

          อย่าปรารถนานางจนลืมตัว

          22ภรรยาที่ต้องทำงานเลี้ยงสามี

          ย่อมโกรธ ต่อว่า และทำให้เขาอับอาย

          23ภรรยาใจร้ายย่อมทำให้สามีท้อใจ

มีใบหน้าเศร้า และจิตใจชอกช้ำ

ภรรยาที่ทำให้สามีไม่มีความสุข

ทำให้มือของเขาเฉื่อยชา และขาอ่อนเปลี้ย

24บาปเริ่มจากหญิง

เราทุกคนต้องตายเพราะนางg

25อย่าเปิดทางให้น้ำไหล

อย่าปล่อยให้หญิงใจร้ายพูดตามสบาย

26ถ้านางไม่ยอมทำตามคำสั่งของท่าน

ก็จงตัดนางไปเสียจากท่านh

25 a “จิตใจข้าพเจ้าชื่นชมสามสิ่ง...ถูกใจมนุษย์” – แปลตามสำนวนแปลโบราณภาษาซีเรียคและภาษาละติน – ต้นฉบับภาษากรีกว่า “ข้าพเจ้าโดดเด่นในสามสิ่ง และยังคงโดดเด่นอยู่เฉพาะพระพักตร์พระเจ้าและต่อหน้ามนุษย์” ทำให้ข้อความนี้เป็นคำปราศรัยของปรีชาญาณ

b “ใช้ลาเทียมคู่กับโคไถนา” อาจเข้าใจตามตัวอักษรที่ห้ามเอาสัตว์ต่างชนิดมาใช้ไถนาคู่กัน (เทียบ ลนต 19:19; ฉธบ 22:10) หรืออาจเข้าใจเป็นการเปรียบเทียบ ซึ่งน่าจะถูกกว่า กับการจับคู่สองคนที่เข้ากันไม่ได้ (เทียบ 2 คร 6:14) – ต้นฉบับภาษากรีกละข้อความบรรทัดนี้ แต่เราเสริมเข้ามาตามสำนวนแปลโบราณภาษาซีเรียค ซึ่งมีต้นฉบับภาษาฮีบรู (ไม่สมบูรณ์) สนับสนุนอยู่ด้วย

c สำเนาโบราณภาษากรีก Gk 248 และสำนวนแปลโบราณภาษาละตินเสริมข้อ 12 ว่า 12ความยำเกรงองค์พระผู้เป็นเจ้าเป็นจุดเริ่มต้นความรักต่อพระองค์ แต่มนุษย์เริ่มชิดสนิทกับพระองค์ด้วยความเชื่อ

d “พิษ” แปลตามสำนวนแปลโบราณภาษาซีเรียค – ต้นฉบับภาษากรีกและสำนวนแปลโบราณภาษาละตินว่า “หัว” (ต้นฉบับภาษาฮีบรู  “ro’sh” แปลได้ทั้ง “พิษ” และ “หัว”)

e ต้นฉบับภาษาฮีบรูว่า “เปลี่ยนโฉมหน้าของสามี ทำให้เขาเหมือนหมี”

f “เขาจำต้อง” – แปลตามสำเนาโบราณภาษากรีกฉบับหนึ่ง ตามต้นฉบับภาษาฮีบรูและสำนวนแปลโบราณภาษาซีเรียค – ตัวบทภาษากรีกที่ใช้กัน (Textus receptus) ว่า “เขาถอนใจอย่างขมขื่นเมื่อได้ยิน”

g เป็นการกล่าวพาดพิงถึงบาปแรกของมนุษยชาติ – นักบุญเปาโลกล่าวถึงความผิดของนางเอวาใน 2 คร 11:3; 1 ทธ 2:14; แต่กล่าวถึงบาปของอาดัมใน รม 5:12.

h ข้อนี้แปลตามตัวอักษรได้ว่า “ถ้านางไม่เดินตามมือของท่าน ก็จงตัดนางออกจากเนื้อของท่าน” (เทียบ ปฐก 2:24; อฟ 5:31) – ธรรมบัญญัติของโมเสส (ฉธบ 24:1-4) อนุญาตให้หย่าจากภรรยาได้ (ดู มธ 19:3-9 และ //).

เช้าวันใหม่ใส่ใจพระวาจา

Lectio Divina-Daily 2022

Sinapis เมล็ดพันธุ์แห่งพระวาจา

เช้าวันเสาร์เราคิดถึงพระวาจา

สมัครเรียนพระคัมภีร์ไปรษณีย์

สมัครเรียนพระคัมภีร์ไปรษณีย์

Video อบรมพระคัมภีร์

ความรู้พื้นฐานพระคัมภีร์และหนังสือปฐมกาล

หนังสืออพยพและเลวีนิติ

หนังสือกันดารวิถีและเฉลยธรรมบัญญัติ

หนังสือโยชูวา ผู้วินิจฉัยและนางรูธ

หนังสือซามูแอล ฉบับที่ 1 และ ฉบับที่ 2

หนังสือพงศ์กษัตริย์ ฉบับที่ 1 และ ฉบับที่ 2

หนังสือพงศาวดาร เอสราและเนหะมีย์

หนังสือโทบิต ยูดิธ เอสเธอร์และมัคคาบี 1 และ 2

ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับประกาศกและประกาศกอาโมส

หนังสือประกาศกโฮเชยาและมีคาห์

หนังสือประกาศกอิสยาห์

หนังสือประกาศกโยนาห์และประกาศกเศฟันยาห์

หนังสือประกาศกนาฮูมและฮาบากุก

หนังสือประกาศกเยเรมีห์-เพลงคร่ำครวญ-บารุค

หนังสือประกาศกเอเสเคียลและดาเนียล

บทเทศน์บนภูเขา มธ. 5-7

พระวรสารนักบุญมัทธิว 10,13,18

พระวรสารนักบุญมาระโก

หนังสือกิจการอัครสาวก