ชาวฟีลิสเตียทำสงครามกับชาวอิสราเอล
28 1ต่อมา ชาวฟีลิสเตียรวบรวมกำลังพลเพื่อทำสงครามกับชาวอิสราเอล อาคีชตรัสกับดาวิดว่า “ท่านต้องเข้าใจว่า ท่านกับพรรคพวกจะต้องออกไปช่วยเรารบด้วย” 2ดาวิดทูลตอบอาคีชว่า “พระองค์จะทรงทราบว่าผู้รับใช้ของพระองค์จะทำอะไรได้บ้าง”a อาคีชตอบดาวิดว่า “ดีแล้ว เราจะแต่งตั้งท่านให้เป็นองครักษ์ของเราตลอดไป”
ซาอูลปรึกษาหญิงคนทรงที่เมืองเอนโดร์
3ซามูเอลถึงแก่มรณภาพไปแล้ว ชาวอิสราเอลทั้งปวงไว้ทุกข์ให้เขา และฝังเขาไว้ที่เมืองรามาห์บ้านเกิด กษัตริย์ซาอูลขับไล่คนทรงและหมอดูทุกคนออกไปจากแผ่นดินb
4ชาวฟีลิสเตียรวบรวมกำลังพลไปตั้งค่ายอยู่ที่เมืองชูเนมc 5กษัตริย์ซาอูลทรงรวบรวมพลชาวอิสราเอลทั้งหมดมาตั้งค่ายอยู่ที่ภูเขากิลโบอา 5เมื่อกษัตริย์ซาอูลทอดพระเนตรเห็นค่ายของชาวฟีลิสเตีย ก็ทรงรู้สึกหวาดกลัว หวั่นไหวพระทัยอย่างมาก 6กษัตริย์ซาอูลทูลถามพระยาห์เวห์ว่าจะต้องทำอย่างไร แต่พระยาห์เวห์ไม่ตรัสตอบ ไม่ว่าจะเป็นทางพระสุบิน หรือโดยสลากเสี่ยงทาย หรือทางประกาศก 7กษัตริย์ซาอูลจึงทรงบัญชาข้าราชบริพารว่า “จงไปเสาะหาว่ามีหญิงคนทรงอยู่ที่ไหน แล้วเราจะไปปรึกษานาง” บรรดาข้าราชบริพารก็ทูลว่า “มีหญิงคนทรงคนหนึ่งอยู่ที่เมืองเอนโดร์”
8กษัตริย์ซาอูลจึงทรงปลอมพระองค์ สวมฉลองพระองค์อย่างอื่น เสด็จไปพร้อมกับชายสองคน มาถึงหญิงคนนั้นเวลากลางคืน กษัตริย์ซาอูลตรัสว่า “จงเข้าทรงเรียกวิญญาณให้ฉันตามที่ฉันจะบอกชื่อเถิด” 9หญิงคนนั้นตอบว่า “ท่านรู้แล้วว่ากษัตริย์ซาอูลทรงทำอะไร พระองค์ทรงขับไล่บรรดาคนทรงและหมอดูไปจากแผ่นดิน ทำไมท่านจึงมาวางอุบายล่อดิฉันให้ถูกฆ่า” 10กษัตริย์ซาอูลทรงอ้างพระนามพระยาห์เวห์ สาบานกับนางว่า “พระยาห์เวห์ทรงพระชนม์อยู่ฉันใด ท่านจะไม่ต้องรับโทษที่ทำเช่นนี้อย่างแน่นอน” 11หญิงนั้นจึงถามว่า “ดิฉันจะต้องเรียกวิญญาณของใคร” กษัตริย์ซาอูลทรงตอบว่า “จงเรียกวิญญาณของซามูเอลให้ฉันเถิด”
12หญิงนั้นเห็นซามูเอลก็กรีดร้อง ทูลกษัตริย์ซาอูลว่า “ทำไมพระองค์จึงทรงลวงข้าพเจ้า พระองค์คือกษัตริย์ซาอูล”d 13กษัตริย์ตรัสตอบว่า “อย่ากลัวไปเลย ท่านเห็นอะไร” หญิงนั้นทูลตอบกษัตริย์ซาอูลว่า “ข้าพเจ้าเห็นวิญญาณของผู้หนึ่งeขึ้นจากแผ่นดิน”f 14ซาอูลตรัสถามว่า “มีรูปร่างอย่างไร” นางทูลตอบว่า “เป็นชายชรา สวมเสื้อคลุมกำลังขึ้นมา” กษัตริย์ซาอูลทรงทราบว่าเป็นซามูเอล จึงทรงกราบลงพระพักตร์จรดพื้น
15ซามูเอลทูลกษัตริย์ซาอูลว่า “พระองค์เสด็จมารบกวนข้าพเจ้าทำไป เพราะเหตุใดจึงทรงเรียกข้าพเจ้าขึ้นมา” กษัตริย์ซาอูลตรัสตอบว่า “ข้าพเจ้ามีความทุกข์หนักใจ ชาวฟีลิสเตียมาทำสงครามกับข้าพเจ้า และพระเจ้าทรงละทิ้งข้าพเจ้าไป ไม่ทรงตอบข้าพเจ้าอีก ไม่ว่าจะเป็นทางประกาศกหรือทางความฝัน ข้าพเจ้าจึงต้องเรียกท่านมาบอกข้าพเจ้าว่าจะต้องทำอย่างไร” 16ซามูเอลทูลตอบว่า “ทำไมพระองค์เสด็จมาถามข้าพเจ้า ในเมื่อพระยาห์เวห์ทรงละทิ้งพระองค์ และทรงเป็นศัตรูของพระองค์แล้ว 17พระยาห์เวห์ทรงกระทำกับพระองค์ดังที่ตรัสแก่พระองค์ทางข้าพเจ้า พระยาห์เวห์ทรงแย่งอาณาจักรจากพระองค์มอบให้ดาวิดแทนแล้ว 18พระองค์ไม่ทรงเชื่อฟังพระบัญชาของพระยาห์เวห์ ไม่ทรงทำลายชาวอามาเลขเป็นการลงโทษเขาตามพระประสงค์ของพระยาห์เวห์ พระยาห์เวห์จึงทรงทำกับพระองค์เช่นนี้ในวันนี้ 19พระยาห์เวห์ทรงมอบพระองค์กับชาวอิสราเอลไว้ในมือของชาวฟีลิสเตีย พรุ่งนี้ พระองค์กับพระโอรสจะเสด็จมาอยู่กับข้าพเจ้าg พระยาห์เวห์จะทรงมอบกองทัพอิสราเอลไว้ในมือของชาวฟีลิสเตีย”
20เมื่อกษัตริย์ซาอูลทรงได้ยินถ้อยคำของซามูเอล ก็ทรงหวาดกลัว ล้มลงนอนแผ่กับพื้นทันที พระองค์ทรงอ่อนเพลียเพราะไม่ได้เสวยอะไรเลยทั้งวันทั้งคืน 21หญิงคนนั้นจึงเข้าไปใกล้กษัตริย์ซาอูล เห็นว่าพระองค์ทรงตกพระทัย ก็ทูลว่า “ผู้รับใช้ของพระองค์ได้ปฏิบัติตามพระบัญชา ข้าพเจ้าเสี่ยงชีวิตปฏิบัติตามที่พระองค์ตรัสแก่ข้าพเจ้า 22บัดนี้ ขอทรงทำตามที่ผู้รับใช้ของพระองค์ทูลเถิด ข้าพเจ้าจะเตรียมพระกระยาหารให้พระองค์ ขอพระองค์เสวยเถิด เพื่อจะทรงมีพลังเดินทางต่อไป” 23กษัตริย์ซาอูลทรงปฏิเสธไม่ยอมเสวยอะไร แต่ข้าราชบริพารกับหญิงคนนั้นทูลรบเร้า พระองค์จึงทรงยอม ทรงลุกขึ้นจากพื้นดินมาประทับบนเตียง 24หญิงคนนั้นรีบไปฆ่าลูกโคที่นางเลี้ยงไว้ เอาแป้งมานวดและปิ้งเป็นขนมปังไร้เชื้อ 25นำมาถวายกษัตริย์ซาอูลและให้ข้าราชบริพารทุกคนกินอาหาร แล้วลุกขึ้นออกเดินทางไปในคืนนั้นเอง
28 a เป็นคำตอบที่กำกวม อาคีชเข้าใจว่าดาวิดสัญญาจะเข้าร่วมรบด้วยอย่างสุดความสามารถ แต่ดาวิดคาดว่าสภาพการณ์จะอำนวยไม่ให้เขาต้องเข้ารวมกำลังกับชาวฟีลิสเตีย เพื่อต่อสู้กับเพื่อนร่วมชาติ ซึ่งเหตุการณ์ก็เป็นจริงดังที่ดาวิดคาดไว้ (บทที่ 29)
b แม้ธรรมบัญญัติห้ามมิให้ชาวอิสราเอลปรึกษาคนทรง (ลนต 19:31; 20:6-27; ฉธบ 18:11) แต่ชาวอิสรเาอลก็ยังปฏิบัติ (2 พกษ 21:6; อสย 8:19) หนังสือ ซมอ เท่านั้นเล่าว่า ซาอูลทรงขับไล่คนทรงและผู้ใช้ไสยศาสตร์ทั้งหลายออกไปจากแผ่นดินอิสราเอล (ข้อ 9) ผู้เล่าเรื่องนี้ดูเหมือนจะมีบ่งไว้ในตอนสุดท้ายของ 14:47 ผู้เล่าดูเหมือนจะเห็นด้วยกับความเชื่อของชาวบ้านเกี่ยวกับเรื่องวิญญาณของผู้ตาย (แม้จะทราบดีว่าธรรมบัญญัติห้ามมิให้ปรึกษาวิญญาณผู้ตายผ่านคนทรง) บรรดาปิตาจารย์และผู้อธิบายพระคัมภีร์พยายามหาคำตอบว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นจากอำนาจของพระเจ้า หรือจากการกระทำของปีศาจ หรือเป็นการหลอกลวงของหญิงคนทรง ไม่ต้องสงสัยว่า โดยทั่วไปการเข้าทรงมักเป็นผลจากความเชื่องมงายของชาวบ้าน และการหลอกลวงของคนทรง แต่ในกรณีนี้พระคัมภีร์เล่าว่าเป็นการเรียกวิญญาณของซามูเอลอย่างแท้จริง เพื่อบอกอนาคต หญิงคนทรงจึงมีความกลัว (ดู 1 พศด 10:13 ตาม LXX และบสร 46:20) คำอธิบายที่ง่ายกว่าก็คือ ผู้เล่าอาจแต่งเรื่องขึ้นมา เพื่ออธิบายว่าพระเจ้าทรงละทิ้งกษัตริย์ซาอูล และทรงแต่งตั้งดาวิดขึ้นเป็นกษัตริย์แทน เพราะความคิดเช่นนี้มีอยู่ในทุกเรื่องเกี่ยวกับกษัตริย์ซาอูล (เทียบ ข้อ 17 กับ 15:28 และกับ 13:13-14; 16:1; 23:17; 24:21; 25:30)
c เมืองชูเนมตั้งอยู่ในบริเวณที่ราบยิสเรเอล เทือกเขากิลโบอาอยู่ทางใต้ของเมืองชูเนมเป็นเขตแดนของที่ราบยิสเรเอลนี้ เมืองเอนโดร์ตั้งอยู่ที่เชิงเขาทาโบร์ ทางเหนือของเมืองชูเนม ดังนั้น กษัตริย์ซาอูลจึงต้องเดินอ้อมค่ายของชาวฟีลิสเตียเพื่อจะไปถึงเมืองเอนโดร์ได้
d หญิงคนทรงทราบถึงความสัมพันธ์ระหว่างซามูเอลกับกษัตริย์ซาอูล นางจึงสรุปว่า ถ้าวิญญาณของประกาศกซามูเอลที่ตายไปแล้วปรากฏมา ก็หมายความว่า ผู้มาพบขอให้นางเข้าทรงจะต้องเป็นกษัตริย์ซาอูลแน่ๆ
e “วิญญาณ” ต้นฉบับภาษาฮีบรูว่า elohim ซึ่งอาจแปลได้ว่า “พระเจ้า” หรือ “เทพเจ้า” (ดู ปฐก 3:5; สดด 8:5) ที่นี่เท่านั้น “elohim” หมายถึงวิญญาณผู้ตาย
f “จากแผ่นดิน” หมายถึง “จากแดนผู้ตาย” (ฮบ sheol) ซึ่งเป็นขุมลึกใต้แผ่นดิน (ดู กดว 16:33 เชิงอรรถ f)
g หมายถึง จะไปอยู่ในแดนผู้ตายด้วย ซึ่งชาวอิสราเอลคิดว่าทุกคนจะต้องไปอยู่ไม่ว่าจะเป็นคนดีหรือคนเลว
