18 ¹เมื่อดาวิดทูลกษัตริย์ซาอูลจบแล้ว โยนาธานมีพระทัยรักใคร่ดาวิดมาก โยนาธานทรงรักเขาเหมือนทรงรักพระองค์เอง^{a 2}ตั้งแต่วันนั้น กษัตริย์ซาอูลทรงให้ดาวิดอยู่กับพระองค์ ไม่ทรงยอมให้เขากลับไปบ้านของบิดา ³โยนาธานทรงทำพันธสัญญาเป็นเพื่อนตายกับดาวิด เพราะทรงรักดาวิดเหมือนทรงรักพระองค์เอง ⁴โยนาธานทรงถอดเสื้อคลุมมอบให้ดาวิด พร้อมกับฉลองพระองค์ ดาบ ธนูและเข็มขัด^{b 5}กษัตริย์ซาอูลทรงมอบภารกิจใดให้ดาวิดทำ เขาก็ทำสำเร็จทุกประการ ซาอูลจึงทรงแต่งตั้งเขาเป็นผู้บัญชานักรบ บรรดาทหารและนายทหารทั้งหลายของกษัตริย์ซาอูลต่างก็พอใจ

กษัตริย์ซาอูลทรงอิจฉาดาวิด^c

⁶เมื่อบรรดาทหารกลับไปบ้านหลังจากที่ดาวิดฆ่าชาวฟีลิสเตียผู้นั้นแล้ว บรรดาสตรีได้ออกจากทุกเมืองของอิสราเอลมารับเสด็จกษัตริย์ซาอูล เขาร้องเพลงเริงระบำ เล่นรำมะนา ส่งเสียงร้องด้วยความยินดีและเล่นเครื่องดนตรีอื่นๆ ⁷บรรดาสตรีพากันเต้นรำและขับร้องรับกันว่า

          “ซาอูลฆ่าศัตรูเป็นพัน

ดาวิดฆ่าศัตรูเป็นหมื่น”

⁸กษัตริย์ซาอูลทรงได้ยินบทเพลงนี้ก็ไม่พอพระทัย กริ้วมาก ตรัสว่า “เขายกย่องดาวิดว่าฆ่าศัตรูหลายหมื่น ส่วนเรา เขาว่าฆ่าศัตรูหลายพันเท่านั้น เขาจะให้อะไรแก่ดาวิด นอกจากจะให้ราชสมบัติ” ⁹ตั้งแต่วันนั้น กษัตริย์ซาอูลทรงอิจฉาดาวิดเรื่อยมา

¹⁰วันรุ่งขึ้น พระเจ้าทรงยอมให้จิตชั่วร้ายเข้าสิงกษัตริย์ซาอูล พระองค์ก็ทรงมีอาการคลุ้มคลั่งอยู่ในบ้าน ดาวิดดีดพิณถวายอย่างที่เคยทำทุกวัน กษัตริย์ซาอูลทรงถือหอก ¹¹พระองค์ทรงพุ่งหอกเข้าใส่ดาวิดพลางคิดว่า “เราจะปักเขาให้ติดกับกำแพง แต่ดาวิดหลบได้ถึงสองครั้ง”^d

¹²กษัตริย์ซาอูลทรงกลัวดาวิด เพราะพระยาห์เวห์สถิตกับเขา แต่ทรงละทิ้งซาอูลไปแล้ว ¹³กษัตริย์ซาอูลจึงทรงให้เขาออกไปพ้นพระพักตร์ ทรงแต่งตั้งเขาเป็นผู้บังคับบัญชากองพัน ดาวิดนำทหารใต้บังคับบัญชาออกศึก ¹⁴ได้ชัยชนะทุกครั้ง เพราะพระยาห์เวห์สถิตกับเขา ¹⁵กษัตริย์ซาอูลทรงสังเกตเห็นความสำเร็จของดาวิด ก็ทรงกลัวดาวิดยิ่งขึ้น ¹⁶แต่ทุกคนในอิสราเอลและยูดาห์รักดาวิด เพราะเขาเป็นผู้นำในการทำสงคราม

ดาวิดแต่งงานกับมีคาลพระธิดาของกษัตริย์ซาอูล^e

¹⁷กษัตริย์ซาอูลตรัสกับดาวิดว่า “นี่คือลูกสาวคนโตของเราชื่อเมราบ เราจะยกให้เป็นภรรยาของท่าน แต่ท่านต้องพิสูจน์ให้เราเห็นว่า ท่านเป็นนักรบที่กล้าหาญ พร้อมที่จะทำสงครามของพระยาห์เวห์” กษัตริย์ซาอูลทรงคิดว่า “เราจะให้ชาวฟีลิสเตียฆ่าดาวิด โดยที่เราไม่ต้องลงมือฆ่าเอง” ¹⁸ดาวิดทูลตอบกษัตริย์ซาอูลว่า “ข้าพเจ้าเป็นผู้ใด และวงศ์ตระกูล^fของข้าพเจ้าและครอบครัวบิดาของข้าพเจ้า ก็ไม่มีความสำคัญแต่อย่างใดในอิสราเอล ที่ข้าพเจ้าจะได้เป็นถึงราชบุตรเขยของกษัตริย์” ¹⁹แต่ครั้นถึงเวลาที่กษัตริย์ซาอูลจะทรงยกเมราบพระธิดาให้ดาวิด กษัตริย์ซาอูลกลับทรงยกนางให้เป็นภรรยาของชาวเมโหลาห์คนหนึ่งชื่อ อาดรีเอล

²⁰แต่มีคาลพระธิดาอีกองค์หนึ่งของกษัตริย์ซาอูลทรงรักดาวิด เมื่อซาอูลทรงทราบเรื่องนี้ ก็พอพระทัย ²¹ทรงคิดว่า “เราจะยกมีคาลให้ดาวิดและจะใช้นางล่อดาวิดไปให้ชาวฟีลิสเตียฆ่า” กษัตริย์ซาอูลจึงตรัสกับดาวิดว่า “วันนี้ ท่านมีโอกาสเป็นครั้งที่สอง^gจะเป็นบุตรเขยของเรา” ²²ซาอูลมีพระบัญชาให้ข้าราชบริพารพูดกับดาวิดเป็นส่วนตัวว่า “กษัตริย์โปรดปรานท่านมาก ข้าราชบริพารทุกคนก็รักท่านด้วย ถึงเวลาแล้วที่ท่านจะเป็นราชบุตรเขยของกษัตริย์” ²³เมื่อข้าราชบริพารของกษัตริย์ซาอูลซุบซิบถ้อยคำเหล่านี้ให้ดาวิดฟัง ดาวิดก็ตอบว่า “ท่านคิดว่าการเป็นราชบุตรเขยของกษัตริย์เป็นเรื่องเล็กน้อยหรือ ข้าพเจ้าเป็นคนจน ไม่มีความสำคัญใดเลย” ²⁴ข้าราชบริพารก็นำถ้อยคำของดาวิดไปทูลกษัตริย์ซาอูล ²⁵กษัตริย์ซาอูลทรงบัญชาให้ไปบอกดาวิดว่า “กษัตริย์ไม่ทรงเรียกร้องค่าสินสอด^hจากท่าน แต่ทรงขอเพียงให้ท่านพิสูจน์ว่าได้ฆ่าชาวฟีลิสเตียหนึ่งร้อยคนⁱ เป็นการแก้แค้นศัตรูของพระองค์เท่านั้น” ที่ซาอูลตรัสเช่นนี้ก็เพราะทรงวางแผนให้ชาวฟีลิสเตียฆ่าดาวิด

²⁶ข้าราชบริพารนำพระดำรัสของกษัตริย์มาแจ้งให้ดาวิด ดาวิดยินดีที่จะเป็นราชบุตรเขยของกษัตริย์ตามเงื่อนไขนี้ ก่อนจะถึงวันกำหนด ²⁷ดาวิดก็คุมทหารออกไปฆ่าชาวฟีลิสเตียสองร้อยคน นำหลักฐานพิสูจน์จำนวนชาวฟีลิสเตียที่ถูกฆ่ามาแสดงแก่กษัตริย์ เพื่อตนจะได้เป็นราชบุตรเขย กษัตริย์ซาอูลก็ทรงยกมีคาลให้เป็นภรรยาของดาวิด

²⁸กษัตริย์ซาอูลทรงเห็นชัดว่าพระยาห์เวห์สถิตกับดาวิด และมีคาลพระธิดา^jก็ทรงรักดาวิด ²⁹กษัตริย์ซาอูลทรงกลัวดาวิดมากขึ้น และทรงตั้งพระองค์เป็นศัตรูกับดาวิดตลอดพระชนมชีพของพระองค์ ³⁰บรรดาหัวหน้าชาวฟีลิสเตียยกพลออกมาสู้รบ แต่ทุกครั้งดาวิดก็รบชนะมากกว่านายทหารคนอื่นๆ ของกษัตริย์ซาอูล ดาวิดจึงมีชื่อเสียงมากยิ่งขึ้น

18 a มิตรภาพระหว่างดาวิดกับโยนาธาน เป็นมิตรภาพระหว่างเพื่อนทหารที่ยอมตายแทนกันได้ ไม่มีลักษณะความรักร่วมเพศดังที่บางคนคิดแต่ประการใด มิตรภาพที่งดงามนี้จะคงอยู่จนกระทั่งโยนาธานสิ้นชีวิต

^b เสื้อผ้าและอาวุธเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตมนุษย์ (ดู 24:5-6; นรธ 3:9; 2 พกษ 2:13) ดังนั้น การกระทำของโยนาธานเป็นการแสดงความรักที่เขามีต่อดาวิด (ข้อ 1) เหมือนกับเพื่อนที่แลกของที่ระลึกระหว่างกัน

^c ข้อความในบทนี้ค่อนข้างสลับซับซ้อน ต้นฉบับภาษากรีกละข้อความหลายข้อ เช่น ข้อ 6ก ข้อ 10-11 (ความพยายามจะฆ่าดาวิดครั้งแรก) ข้อ 17-19 (การกีดกันไม่ให้สมรสกับเมราบ) ข้อ 30 (ชัยชนะของดาวิด ซึ่งซ้ำข้อ 14-16)

^d ข้อ 10-11 มาจากธรรมประเพณีเดียวกันกับ 16:14-23 ดูเหมือนแทรกเข้ามาที่นี่ ทำให้เรื่องไม่ต่อเนื่อง น่าจะย้ายไปนำหน้าเรื่องที่เล่าใน 19:8-10

^e เรื่องเมราบใน ข้อ 17-19 ไม่เข้ากับเรื่องที่จะเล่าต่อไปใน ข้อ20-27 ข้อ 21 น่าจะเป็นคำอธิบายที่ผู้เรียบเรียงเพิ่มเข้ามา

^f “วงศ์ตระกูลของข้าพเจ้า” แปลโดยคาดคะเน ต้นฉบับภาษาฮีบรูว่า “ชีวิตของข้าพเจ้า”

^g “ครั้งที่สอง” ดาวิดมีโอกาสเป็นราชบุตรเขยครั้งแรก ถ้าแต่งงานกับเมราบ ครั้งที่สอง ถ้าแต่งงานกับมีคาล ประโยคนี้ดูเหมือนเป็นคำอธิบายเพิ่มเติมของผู้คัดลอก

^h “ค่าสินสอด” ขนบธรรมเนียมของชาวอิสราเอลเหมือนกับของไทยที่เจ้าบ่าวต้องจ่ายค่าสินสอดให้บิดาของเจ้าสาว

ⁱ “หนึ่งร้อยคน” แปลตามตัวอักษรว่า “หนังหุ้มปลายองคชาตหนึ่งร้อยชั้น” เนื่องจากชาวฟีลิสเตียไม่เข้าสุหนัต วิธีพิสูจน์ว่าได้ฆ่าชาวฟีลิสเตียก็คือ นำอวัยวะเพศของผู้ถูกฆ่ามาแสดงว่ายังมีหนังหุ้มปลายองคชาตอยู่ด้วย

^j “มีคาลพระธิดา” ต้นฉบับภาษากรีกว่า “ชาวอิสราเอลทุกคน”