วันพฤหัสบดีที่ 27 พฤศจิกายน 2025         
สัปดาห์ที่ 34 เทศกาลธรรมดา
บทอ่านจากหนังสือประกาศกดาเนียล (ดนล 6:11-27)        

               ในครั้งนั้น เมื่อดาเนียลรู้ว่ากษัตริย์ทรงลงพระนามประกาศพระราชกฤษฎีกา เขาก็เข้าไปในบ้าน ซึ่งมีหน้าต่างห้องชั้นบนเปิดตรงไปยังกรุงเยรูซาเล็ม เขาคุกเข่าลงวันละสามครั้งเพื่ออธิษฐานภาวนา และสรรเสริญพระเจ้าของตน ดังที่เขาเคยกระทำมาก่อน ผู้ต้องการกล่าวหาดาเนียลจึงวิ่งเข้าไปในบ้าน พบดาเนียลกำลังอธิษฐานภาวนาทูลขอพระเจ้าของตน เขาทั้งหลายจึงรีบเข้าเฝ้ากษัตริย์ ทูลเรื่องประกาศห้ามว่า “ข้าแต่พระราชา พระองค์ทรงออกพระราชกฤษฎีกามิใช่หรือว่า ในช่วงเวลาสามสิบวัน ถ้าผู้ใดวอนขอสิ่งใดจากเทพเจ้าหรือมนุษย์นอกจากพระราชา ผู้นั้นจะต้องถูกโยนลงไปในถ้ำสิงโต” กษัตริย์ตรัสตอบว่า “ถูกแล้ว ตามกฎหมายของชาวมีเดียและชาวเปอร์เซีย กฤษฎีกาฉบับนี้ยกเลิกไม่ได้” คนเหล่านั้นจึงทูลว่า “ข้าแต่พระราชา ดาเนียลผู้นั้นซึ่งเป็นคนหนึ่งในบรรดาผู้ถูกจับเป็นเชลยมาจากแคว้นยูดาห์ ไม่เคารพพระองค์ และไม่เคารพพระราชกฤษฎีกาของพระองค์ เขาอธิษฐานภาวนาวันละสามครั้ง” เมื่อกษัตริย์ทรงได้ยินถ้อยคำเหล่านี้ ก็ทรงเป็นทุกข์ยิ่งนัก และทรงตั้งพระทัยจะช่วยดาเนียลให้รอดพ้น ทรงพยายามหาวิธีการ จนถึงเวลาดวงอาทิตย์ตกดิน แต่คนเหล่านั้นกลับมาเข้าเฝ้ากษัตริย์อีก ทูลว่า “ข้าแต่พระราชา ขอทรงทราบว่า ตามกฎหมายของชาวมีเดียและชาวเปอร์เซีย พระราชกฤษฎีกาและข้อกำหนดใดๆ ที่กษัตริย์ทรงลงพระนามแล้วจะยกเลิกไม่ได้” กษัตริย์จึงทรงบัญชาให้ไปจับดาเนียล นำมาโยนลงในถ้ำสิงโต กษัตริย์ตรัสแก่ดาเนียลว่า “ขอพระเจ้าของท่านที่ท่านรับใช้อย่างซื่อสัตย์ตลอดมา ทรงช่วยท่านให้รอดพ้นเถิด” มีคนนำหินก้อนหนึ่งมาปิดปากถ้ำไว้ กษัตริย์ทรงประทับตราด้วยพระธำมรงค์ของพระองค์ และด้วยตราของบรรดาเจ้านาย เพื่อมิให้ผู้ใดเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของดาเนียลได้ แล้วกษัตริย์ก็เสด็จกลับพระราชวัง ทรงอดพระกระยาหารตลอดคืนนั้น ไม่ทรงยอมรับความบันเทิงใดๆ และบรรทมไม่หลับ

              วันรุ่งขึ้น กษัตริย์ทรงลุกขึ้นแต่เช้าตรู่ รีบเสด็จไปยังถ้ำสิงโต เมื่อเสด็จมาใกล้ถ้ำที่ดาเนียลอยู่ พระองค์ทรงเรียกดาเนียลด้วยพระสุรเสียงโทมนัสว่า “ดาเนียลผู้รับใช้ของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์เอ๋ย พระเจ้าของท่านที่ท่านรับใช้อย่างซื่อสัตย์ตลอดมา ทรงช่วยท่านให้รอดพ้นจากสิงโตได้หรือไม่” ดาเนียลทูลตอบว่า “ข้าแต่พระราชา ขอทรงพระเจริญเทอญ พระเจ้าของข้าพเจ้าทรงส่งทูตสวรรค์มาปิดปากสิงโตไว้ ไม่ให้มันทำอันตรายข้าพเจ้าได้ เพราะทรงเห็นว่าข้าพเจ้าไม่มีความผิดเฉพาะพระพักตร์พระองค์ ข้าแต่พระราชา ข้าพเจ้าก็มิได้กระทำผิดประการใดต่อพระองค์อีกด้วย” กษัตริย์ทรงยินดีอย่างยิ่ง ทรงบัญชาให้นำดาเนียลออกมาจากถ้ำ เมื่อเขาออกมาแล้ว ก็ไม่ปรากฏว่ามีบาดแผลใดๆ เลย เพราะเขาไว้ใจในพระเจ้าของตน กษัตริย์จึงทรงบัญชาให้นำคนเหล่านั้นที่กล่าวหาดาเนียล มาโยนลงในถ้ำสิงโต พร้อมกับบุตรภรรยา และก่อนที่เขาเหล่านี้ไปถึงก้นถ้ำ สิงโตก็กระโจนใส่เขาและขย้ำเขาจนกระดูกแหลกละเอียดทั้งหมด

              กษัตริย์ดาริอัสจึงทรงพระอักษรถึงชนทุกชาติทุกภาษาที่อาศัยอยู่ทั่วแผ่นดินว่า “ท่านทั้งหลายจงมีสันติสุขและความเจริญก้าวหน้ายิ่งๆ ขึ้นเถิด เราสั่งให้ออกกฤษฎีกานี้ว่า ทุกคนที่อยู่ใต้ปกครองของเราต้องเคารพยำเกรงพระเจ้าของดาเนียล เพราะพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ ทรงดำรงอยู่เป็นนิตย์ พระอาณาจักรของพระองค์จะไม่ถูกทำลาย และอำนาจปกครองของพระองค์จะดำรงอยู่ตลอดไป

บทอ่านจากพระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญลูกา (ลก 21:20-28)

             เวลานั้น พระเยซูเจ้าตรัสแก่บรรดาศิษย์ว่า “เมื่อท่านทั้งหลายเห็นกองทัพต่างๆ ล้อมกรุงเยรูซาเล็ม ก็จงรู้ไว้เถิดว่าความพินาศของนครนั้นใกล้เข้ามาแล้ว เวลานั้น ผู้ที่อยู่ในแคว้นยูเดียจงหนีไปยังภูเขา ผู้ที่อยู่ในกรุงจงรีบออกไปเสีย ผู้ที่อยู่ในชนบทก็จงอย่าเข้ามาในกรุง เพราะวันเหล่านั้นจะเป็นวันพิพากษาลงโทษ ข้อความที่เขียนไว้ในพระคัมภีร์จะเป็นความจริงทุกประการ น่าสงสารหญิงมีครรภ์และหญิงแม่ลูกอ่อนในวันนั้น ทุกขเวทนาใหญ่หลวงจะครอบคลุมทั่วแผ่นดิน และพระพิโรธจะลงมาเหนือชนชาตินี้ บางคนจะตายด้วยคมดาบ บางคนจะถูกจับเป็นเชลยไปอยู่ในประเทศต่างๆ กรุงเยรูซาเล็มจะถูกคนต่างศาสนาเหยียบย่ำ จนกว่าจะครบเวลาที่พระเจ้าทรงกำหนดไว้

              จะมีเครื่องหมายในดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์และดวงดาวต่างๆ ชนชาติต่างๆ บนแผ่นดินจะทนทุกข์ทรมาน ฉงนสนเท่ห์ต่อเสียงกึกก้องของทะเลที่ปั่นป่วน มนุษย์จะสลบไปเพราะความกลัว และหวั่นใจถึงเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในโลก เพราะสิ่งต่างๆ ในท้องฟ้าจะสั่นสะเทือน หลังจากนั้นประชาชนทั้งหลายจะเห็นบุตรแห่งมนุษย์เสด็จมาในก้อนเมฆ ทรงพระอานุภาพและพระสิริรุ่งโรจน์ยิ่งใหญ่ เมื่อเหตุการณ์ทั้งปวงนี้เริ่มเกิดขึ้น ท่านทั้งหลายจงยืนตรงเงยหน้าขึ้นเถิด เพราะในไม่ช้าท่าน จะได้รับการปลดปล่อยเป็นอิสระแล้ว”