วันจันทร์ที่ 24 พฤศจิกายน 2025         
ระลึกถึง นักบุญอันดรูว์ ดุง ลัก พระสงฆ์ และเพื่อนมรณสักขีชาวเวียดนาม
บทอ่านจากหนังสือประกาศกดาเนียล (ดนล 1:1-6, 8-20)        

          ปีที่สามในรัชกาลกษัตริย์เยโฮยาคิมแห่งยูดาห์ กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลนทรงยกทัพมาล้อมกรุงเยรูซาเล็ม องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงมอบกษัตริย์เยโฮยาคิมแห่งยูดาห์ รวมทั้งเครื่องใช้ส่วนหนึ่งของพระวิหารของพระเจ้า ไว้ในอำนาจของกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ พระองค์ทรงนำสิ่งของเหล่านี้มายังแผ่นดินชินาร์ และทรงวางไว้ในห้องคลังวิหารของเทพเจ้าของพระองค์

          กษัตริย์ทรงบัญชาอัชเปนัส หัวหน้ามหาดเล็กของพระองค์ ให้นำชาวอิสราเอลบางคนที่มีเชื้อพระวงศ์ หรือมาจากตระกูลขุนนาง เป็นหนุ่มที่มีร่างกายสมบูรณ์ รูปร่างงาม เฉลียวฉลาด มีปรีชา เรียนรู้วิชาการต่างๆ ได้รวดเร็ว และรอบคอบในการตัดสิน ให้มาอยู่ในราชสำนัก เพื่อเรียนเขียนและพูดภาษาของชาวเคลเดีย กษัตริย์ทรงกำหนดให้เขาได้รับส่วนอาหารและเหล้าองุ่นจากโต๊ะเสวยของพระองค์ทุกวัน เขาจะต้องรับการศึกษาอยู่เป็นเวลาสามปี เมื่อครบกำหนดแล้ว เขาจะได้เข้ารับราชการ ในบรรดาหนุ่มเหล่านี้มีชาวยูดาห์บางคน คือดาเนียล ฮานันยาห์ มิชาเอล และอาซาริยาห์

          แต่ดาเนียลตั้งใจไว้ว่าจะไม่ทำตนให้เป็นมลทิน โดยกินอาหารหรือดื่มเหล้าองุ่นจากโต๊ะเสวยของกษัตริย์ เขาจึงขอหัวหน้ามหาดเล็กอย่าได้บังคับตนให้เป็นมลทิน พระเจ้าทรงบันดาลให้หัวหน้ามหาดเล็กพอใจ และเห็นชอบกับดาเนียล แต่หัวหน้ามหาดเล็กก็ทักท้วงดาเนียลว่า “ข้าพเจ้าเกรงกษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้าผู้ทรงกำหนดอาหารและเครื่องดื่มของท่าน ถ้าพระองค์ทรงเห็นว่าท่านทั้งสี่คนมีใบหน้าซีดกว่าใบหน้าหนุ่มคนอื่นๆ ที่มีอายุเท่ากัน ท่านก็จะทำให้ข้าพเจ้าต้องเสี่ยงชีวิตเฉพาะพระพักตร์”

           ดาเนียลจึงบอกผู้ที่หัวหน้ามหาดเล็กกำหนดให้ดูแลดาเนียล ฮานันยาห์ มิชาเอล และอาซาริยาห์ว่า “จงทดลองผู้รับใช้ของท่านเป็นเวลาสิบวัน ท่านจงให้พวกเรากินแต่ผักและดื่มน้ำเปล่า แล้วท่านจงเปรียบเทียบใบหน้าของพวกเรากับใบหน้าของบรรดาหนุ่มที่กินเครื่องเสวยของกษัตริย์ และจงทำกับผู้รับใช้ของท่าน ตามที่ท่านเห็นควรเถิด” เขาก็ยอมทำตามข้อเสนอนี้และทดลองเป็นเวลาสิบวัน

           เมื่อครบสิบวันแล้วก็ปรากฏว่าใบหน้าของหนุ่มเหล่านี้ดีกว่า เปล่งปลั่งกว่าใบหน้าของหนุ่มอื่นๆ ที่กินเครื่องเสวยของกษัตริย์ ตั้งแต่นั้นมา ผู้ดูแลก็สั่งให้งดนำเครื่องเสวยและเหล้าองุ่นที่เขาทั้งสี่คนควรจะได้รับนั้นเสีย นำแต่ผักมาให้เขากิน พระเจ้าประทานความรู้ ความเชี่ยวชาญในการอ่านเขียน และปรีชาญาณแก่หนุ่มทั้งสี่คน และทรงบันดาลให้ดาเนียลยังอธิบายความหมายของนิมิตและความฝันได้อีกด้วย

          เมื่อครบกำหนดเวลาที่กษัตริย์ทรงบัญชาให้นำหนุ่มทุกคนเข้าเฝ้า หัวหน้ามหาดเล็กก็นำเขาเข้าเฝ้ากษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์ทรงสนทนากับเขาทุกคน และทรงเห็นว่าไม่มีใครเฉลียวฉลาดเหมือนดาเนียล ฮานันยาห์ มิชาเอล และอาซาริยาห์ เขาทั้งสี่คนจึงได้เข้ารับราชการ เมื่อกษัตริย์ตรัสถามเรื่องราวที่ต้องใช้ปรีชาญาณและความรอบรู้ พระองค์ก็ทรงพบว่าคำตอบของหนุ่มเหล่านี้ ดีกว่าคำตอบของบรรดาโหราจารย์และผู้วิเศษ ซึ่งอยู่ทั่วอาณาจักรของพระองค์ถึงสิบเท่า

บทอ่านจากพระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญลูกา (ลก 21:1-4)

          เวลานั้น พระเยซูเจ้าทอดพระเนตรเห็นคนมั่งมีกำลังใส่เงินถวายลงในตู้ทาน ทรงเห็นหญิงม่ายยากจนคนหนึ่งใส่เหรียญทองแดงสองเหรียญลงในตู้ทานด้วย จึงตรัสว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า หญิงม่ายยากจนคนนี้ทำทานมากกว่าทุกคน เพราะทุกคนนำเงินที่เหลือใช้มาทำทาน แต่หญิงคนนี้ขัดสนอยู่แล้ว ยังนำเงินทั้งหมดสำหรับเลี้ยงชีพมาทำทาน”