วันอาทิตย์ที่ 1 เทศกาลมหาพรต
5 มีนาคม 2017
บทอ่าน ปฐก 2:7-9 ; 3:1-7 ; รม 5:12-19 ; มธ 4:1-11
พระวรสารสัมพันธ์กับ คำสอนพระศาสนจักรคาทอลิก (CCC) 333, 394, 2083, 2135, 2849
ประมวลคำสอนด้านสังคมของพระศาสนจักร (CSDC) 175, 379
จุดเน้น พระเยซูเจ้าแม้ทรงถูกผจญ ก็ยังคงซื่อสัตย์ พระองค์ทรงประทานพละกำลังแก่เราเพื่อทำเหมือนพระองค์
เราทุกคนรู้ว่า การต่อต้านการผจญเป็นเรื่องยาก ดังนั้นจึงต้องการเวลาและความตั้งใจ หลายๆ ครั้งมีเสียงยั่วยวน มีการสัญญาว่าชีวิตจะเจ็บปวดน้อยลง ลำบากน้อยลง หรือ เสียค่าใช้จ่ายน้อยลง การต่อสู้เพื่อเลือกสิ่งที่ถูกต้องเป็นไปได้ยาก
มีการอ้างคำกล่าวที่น่ามหัศจรรย์ ช่วยหลายคนในปีที่ผ่านมา กล่าวว่า ไม่มีการเสียสละใดอยู่ถาวรบนแท่นที่กะทันหัน
อาอัมและเอวาได้สะดุด พระเจ้าได้มอบทุกสิ่งให้ในสวนเอเดน ทั้งสองได้ถูกผจญว่าอาจได้มากขึ้นอีก ทั้งสองจึงทำบาปจองหองครั้งแรก ไม่เชื่อฟัง (พระเจ้า)
พวกเขาตกในการผจญ ทำให้สิ่งสร้างมีหนทางใหม่ พวกเขาได้สูญเสียเอกภาพถาวรกับพระเจ้า บนแท่นแห่งความเป็นไปได้แบบกะทันหัน แต่มันไม่จริง (มันหลอกลวง) ว่าจะเป็นมากขึ้นและมีมากขึ้น
นักบุญเปาโลสอนเราวันนี้ว่า บาปเข้ามาในโลก... และความตายก็แพร่กระจายไปถึงมนุษย์ทุกคน พระเจ้ามิได้ทรงงดพระหรรษทานแก่เรา พระองค์ทรงส่งพระบุตรองค์เดียวของพระองค์เข้ามาในโลกเพื่อไถ่กู้เรา พระเยซูเจ้าทรงไถ่บาปแรกแห่งการไม่เชื่อฟัง ด้วยการเชื่อฟังที่สมบูรณ์ การเชื่อฟังที่ต่อต้านการผจญทุกประการตลอดชีวิตของพระองค์บนโลกนี้
พระบุตรนี้แม้ทรงเป็นพระเจ้า ก็ได้รับสภาพมนุษย์ด้วย ปีศาจก็รู้ เราได้รับตัวอย่าง 3 ประการวันนี้ที่ปีศาจพยายามผจญพระองค์จากพันธกิจด้วยสิ่งที่ไม่ยั่งยืน (อาหาร อำนาจ อาณาจักร) บางทีมันหลอกลวงให้ออกจากหนทางที่พระองค์ทรงตั้งใจไว้ แต่พระเยซูเจ้ามิได้ตกหลุมผจญ พระองค์ได้ปฏิเสธมิให้ความรักสมบูรณ์ถูกปกคลุมด้วยการสัญญาไร้ค่าของปีศาจ พระองค์ได้ปฏิเสธไม่ยอมเสียสิ่งถาวร บนแท่นแห่งการฉาบฉวย (กะทันหัน)
เราทุกคนเผชิญกับถิ่นทุรกันดารของตน ด้วยการถูกผจญ เรารู้ว่าการเชื่อฟังเสียงมโนธรรมและเข็มทิศด้านศีลธรรมของตนเองช่างลำบาก แต่นี่คือข้อคิดสำคัญ เรามิได้ถูกกำหนดให้ไม่นบนอบเชื่อฟัง เรามีเสรีภาพในการเลือก เรามีพระเยซูเจ้าเป็นรูปแบบ และพระจิตเจ้าผู้สนับสนุน ตราบใดที่เรามีส่วนในชีวิตของพระคริสตเจ้า อาศัยศีลล้างบาป เราย่อมสามารถปฏิเสธคำสัญญาว่างเปล่าของปีศาจได้
แต่เราไม่สามารถทำคนเดียวได้ เราจำเป็นต้องพึ่งการอธิษฐานภาวนา ต้องพึ่งศีลศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ พึ่งการปฏิบัติกิจเมตตา แบ่งปันความเชื่อกับเพื่อนๆ และครอบครัว ต้องพึ่งความสัมพันธ์กับพระตรีเอกภาพผู้ทรงรักเรา และสุดท้าย ต้องพึ่งพระหรรษทานของพระเจ้าของเรา
ในถิ่นทุรกันดาร พระเยซูเจ้าได้อธิษฐานภาวนา ด้วยความเชื่อมั่น และยึดพระคัมภีร์ ปีศาจจึงได้ละพระองค์ไป (แล้วทูตสวรรค์ก็เข้ามาปรนนิบัติรับใช้พระองค์)
พระสังฆราช วีระ อาภรณ์รัตน์ แปล
จาก Daily Homilies โดย Catholic Diocese of Lansing,
(มกราคม-มีนาคม 2017), หน้า 99-101.
