วันพฤหัสบดีที่ 7 กันยายน 2017
สัปดาห์ที่ 22 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน คส 1:9-14 / ลก 5:1-11
“อย่ากลัวไปเลย ตั้งแต่นี้ไป พวกท่านจะได้เป็นผู้จับคนแทนจับปลา”( ข้อ 10 ) ขณะที่พระเยซูจ้ากำลังเทศนาสั่งสอนตามชายฝั่งทะเลสาบกาลิลี ฝุงชนได้ห้อมล้อมพระองค์ จนกระทั่งพระองค์ต้องเสด็จลงไปบนเรือของซีโมน เปโตร ซึ่งกำลังซักอวน พระองค์จึงรับสั่งให้ท่าน ถอยเรือลงไปในทะเลลึก เพื่อเตรียมจับปลาอีกครั้งหนึ่ง
ซีโมนได้โต้แย้งว่า ท่านได้จับปลาตลอดทั้งคืน ที่เป็นเวลาเหมาะสำหรับจับปลา แต่ไม่สามารถจับปลาได้แม้แต่ตัวเดียว แต่เมื่อพระองค์ตรัสสั่ง ท่านก็ได้นบนอบพระองค์ เมื่อเห็นว่าจับปลาได้จำนวนมาก ตามคำสั่งของพระเยซูเจ้า ท่านจึงได้ประกาศว่า ท่านเป็นคนบาป และเมื่อบรรดาชาวประมงได้ขึ้นฝั่งแล้ว พวกท่านก็ได้ละทุกสิ่ง และติดตามพระองค์ไป การจับปลาได้จำนวนมากในครั้งนี้ หมายถึงงานจับมนุษย์ จำนวนมากของพระศาสนจักรในอนาคต ตั้งแต่สมัยแรกพระศาสนจักรได้รับชื่อว่าเป็น “เรือของนักบุญเปโตร” ความพยายามของบรรดาสานุศิษย์ ที่จะนำวิญญาณมากมาย มาหาพระเยซูเจ้า ก็จะประสบความสำเร็จ ถ้าพวกเขาเชื่อฟังพระองค์ และยังคงซื่อสัตย์ต่อพระวาจาของพระองค์..
การจับปลาได้มากในครั้งนี้ เป็นความจริงที่สำคัญ เกี่ยวกับงานของพระเป็นเจ้า อาศัยความร่วมมือของเราแต่ละคน พระเป็นเจ้าหวังให้เราได้มีโอกาสทำงานที่ยิ่งใหญ่ เกินกว่าที่เราคาดหวัง เพื่อเกียรติมงคลของพระองค์ เมื่อเราร่วมมือกับพระองค์ ในการงานของพระองค์ เราสามารถจะทำจนสำเร็จ เกินกว่าที่เราจะทำด้วยตัวเราเอง นักบุญเทเรซา แห่งลีซีเออร์ได้เคยกล่าวกับเพื่อนคนหนึ่งของท่านว่า “พระเยซูเจ้า ทรงมีความรักต่อเราทุกคน เกินกว่าที่เราจะเข้าใจได้ เมื่อพระองค์ทรงต้องการให้เรามีส่วนร่วมกับพระองค์ ในการช่วยวิญญาณให้รอด แต่พระองค์จะไม่ทรงกระทำสิ่งใด โดยที่เราไม่ต้องร่วมมือ พระเป็นเจ้า ผู้ทรงสร้างจักรวาล กำลังรอคอยคำสวดภาวนา ของดวงวิญญาณเล็กๆ เพื่อช่วยวิญญาณอื่นให้รอด... .ให้เราถามตัวเองว่า เราเคยนำคนมาหาพระเยซูเจ้าหรือไม่?
...ข้าแต่พระเยซูเจ้า โปรดให้ลูกมีความกล้าหาญที่จะเชื่อฟังพระองค์ และวางใจในพระองค์ เมื่อลูกต้องแล่นเรือสู่ทะเลลึก
