วันพุธที่ 12 กรกฎาคม 2017
สัปดาห์ที่ 14 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน ปฐก 41:55-57,42:5-7,17-24 / มธ 10:1-17
ในหนังสือปฐมกาล เรื่องราวของยอแซฟและพี่ๆ เป็นเรื่องที่งดงามที่สุด ในเรื่องของความเมตตาและการให้อภัย เรากำลังย้อนหลังไปในอดีต และมองเห็นบทบาทของยอแซฟในประเทศอียิปต์ ในฐานะเป็นผู้รับใช้ของกษัตริย์ฟาโรห์ เมื่อบุตรชายของอิสราเอลได้ขายยอแซฟเป็นทาส
เพราะพวกเขาทนไม่ได้ที่บิดารักยอดแซฟมากกว่าพี่ๆคนอื่น ดังนั้นพวกเขาจึงขายอแซฟให้กับพ่อค้า และเขาได้ใช้ชีวิตในอียิปต์ ได้กลายเป็นหัวหน้าคนใช้ของฟาโรห์ อีกไม่กี่ปีต่อมาบรรดาพี่ชายได้มาที่อียิปต์ เพื่อมาซื้อข้าวสาลีเนื่องจากมีความอดอยากเกิดขึ้นในประเทศของตน พวกพี่ๆจำยอแซฟไม่ได้ แต่เขาจำพวกพี่ๆได้ และได้ใช้อุบายกักขังพวกเขาไว้ แต่ยอแซฟสามารถกักขังพี่ๆได้เพียง 3 วันเท่านั้น จึงได้ปล่อยพวกเขาออกจากที่คุมขัง ยอแซฟเป็นคนที่มีหัวใจหวั่นไหว เพราะในการเผชิญหน้ากันครั้งสุดท้าย เขาต้องหลบไปร้องไห้เพียงลำพัง เรื่องของยอแซฟต้องเป็นแรงบันดาลใจให้แก่เรา ในการให้อภัยแก่คนอื่น ที่ทำร้ายเรา บุคคลนั้นอาจจะเป็นเพื่อนที่สนิทของ เราอาจจะเป็นพี่น้องชายหญิงของเรา ที่เคยปฏิเสธเรา เราก็ยังยินดีให้อภัย
ในพระวรสารวันนี้ เราจะเห็นการแนะนำเรื่องการส่งไปประกาศข่าวดีของนักบุญมัทธิว(10:1-42) และบรรดาสานุศิษย์ของพระเยซูเจ้าได้รับการขนานนามว่า”อัครสาวก”นักบุญมัทธิวได้แบ่งรายชื่อออกเป็น 6 กลุ่มๆ 2 คน โดยใช้คำเชื่อมว่า”และ”หลังแต่ละกลุ่ม เรายังได้เห็นรายชื่อของบรรดาอัครสาวกของพระเยซูเจ้า พระองค์ได้ส่งพวกเขาไปประกาศข่าวดี เราเองคือผู้ทำหน้าที่ต่อจากบรรดาอัครสาวกทั้ง 12 จึงเป็นหน้าที่ของเราที่จะต้องประกาศข่าวดีเช่นเดียวกัน
ข้าพเจ้ามีเทียนเพียงแท่งเดียวในชีวิต ที่จะต้องจุด และข้าพเจ้ายินดีที่จะจุดมัน ในแผ่นดินที่เต็มไปด้วยความมืดมน มากกว่าในแผ่นดินที่เต็มไปด้วยแสงสว่าง...งานของพระเป็นเจ้า ดำเนินตามวิธีการของพระองค์ และพระองค์จะไม่ลืมที่จะให้การสนับสนุน…พระเป็นเจ้าทรงใช้คนที่อ่อนแอ เพื่อให้เขาวางใจในพระองค์แต่ผู้เดียว.
