วันพฤหัสบดีที่ 23 กุมภาพันธ์ 2017
สัปดาห์ที่ 7 เทศกาลธรรมดา
ระลึกถึงนะบุญโปลีการ์ป พระสังฆราชและมรณะสักขี
บทอ่าน บสร 5:1- 8 / มก 9:41-50
สังคมที่เราอยู่ปัจจุบันนี้อยู่ภายใต้การคุกคามของความเสื่อม ไม่ใช่เพราะทัศนคติของการทำลายล้างของบางคนอย่างเดียว
แต่เพราะคนส่วนใหญ่ทำตัวเป็นเพียงผู้มองดูความเลวร้ายรอบรอบตัว คริสตชนทุกคนถูกเรียกร้อง ให้เป็นเกลือของสังคม
เพื่อจะได้รักษาสังคม
ให้พ้นจากความเสื่อมของศีลธรรม การทำลายล้าง การใช้ความรุนแรง และความเลวร้ายต่างๆ และทุกคนจะรู้สึกเป็นสุข
เมื่อพวกเขาไม่ได้เป็นต้นเหตุ ที่ทำให้สังคมที่มีคุณค่าลดลง โดยพวกเขายังเรียกตัวเองว่าเป็นผู้ชอบธรรม แต่สายตาซึ่งมองเห็นความอยุติธรรมและความทุกข์ยาก มือซึ่งถอยจากการช่วยเหลือผู้ขัดสน หัวใจที่ไม่แสดงความเห็นใจผู้ที่ทรมานอย่างไม่มีสิ้นสุด
ขาซึ่งไม่เคยเดินไปเพื่อเป็นเพื่อนกับคนโดดเดี่ยว
ล้วนแต่ทำให้เกิดความเลวร้ายของสังคมเพิ่มขึ้น เพราะคนดีไม่ยอมเข้าไปช่วยเหลือสังคม
พระวาจาของพระเยซูเจ้าในวันนี้ ยังต้องการให้คริสตชนทุกคน ทำตัวเหมือนเกลือ
ซึ่งเป็นเครื่องปรุงที่ขาดมิได้ในการปรุงอาหาร เพราะว่าเกลือช่วยเพิ่มรสชาติ และถนอมอาหารไม่ให้บูดเน่า
ยังมีการเปรียบเทียบอีก 2 ประการ
1) คือ การตัดมือตัดเท้าทิ้ง ถ้ามันเป็นเหตุทำให้บุคคลใดตกในบาป
2) บุคคลใดก็ตาม ที่ทำตัวเป็นที่สะดุด ต่อคนมีความเชื่อ เป็นต้นเด็กๆ จะต้องใช้หินโม่ผูกคอ และถูกโยนลงในทะเล
เพราะอวัยวะที่สำคัญของร่างกายและตัวบุคคลนั้นเอง จะต้องทำทุกอย่าง เพื่อความดีสูงสุดชีวิตในพระราชัยสวรรค์ของพระเป็นเจ้า พระเยซูเจ้าทรงให้ความสำคัญเรื่องพระราชาสวรรค์เป็นอันดับแรก อะไรก็ตามที่ขัดขวางไม่ให้เราเข้าสู่พระราชาสวรรค์ เราจะต้องโยนทิ้งอย่างถอนรากถอนโคน
ด้วยวิธีนี้เองเราก็จะเป็นอิสระจากความเลวร้ายของโลกนี้ และสามารถที่จะมีสันติสุขในใจ ซึ่งโลกไม่สามารถมอบให้ การแสดงความเมตตาและการให้อภัยนั้น ช่วยส่งเสริมพระราชัยของพระเป็นเจ้าบนโลกนี้….พลังและอำนาจของประเทศ ขึ้นอยู่กับคุณภาพของบุรุษแลสตรีที่ดีในประเทศนั้นๆ...
คนดีเปรียบเหมือนกับดวงดาวบนท้องฟ้า เปรียบเหมือนดาวเคราะห์ของกาลเวลา ในสถานที่พวกเขามีชีวิต และส่องแสงอยู่ตลอดเวลา.
