วันจันทร์ที่ 30 มกราคม 2017
สัปดาห์ที่ 4 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน ฮบ 11: 32 - 40 / มก 5:1-20
คนยุคปัจจุบันนี้มักจะเยาะเย้ยและปฏิเสธการมีอยู่ของพระเป็นเจ้า และไม่เชื่อว่าพระเยซูเจ้า คือ พระบุตรองค์เดียวของพระเป็นเจ้า แม้ว่าพวกเขาเหล่านั้นจะได้เติบโตภายใต้สิ่งแวดล้อมแบบคาทอลิก มีเหตุผลมากมายที่พยายามอธิบายว่าทำไมมนุษย์จึงไม่เชื่อในพระเป็นเจ้า หรือปฏิเสธพระเยซูเจ้า ในพระวรสารวันนี้ แม้แต่ปีศาจเองก็เชื่อในพระเป็นเจ้า และถึงกับประกาศว่าพระเยซูเจ้านั้นเป็นพระบุตรของพระเป็นเจ้าสูงสุด
มนุษย์เราซึ่งเกิดมาในสถานภาพที่ดี กลับปฏิเสธที่จะเชื่อในพระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นองค์ความดีสูงสุด แต่ปีศาจเองกลับเชื่อในอำนาจของพระเจ้าผู้สูงสุด เป็นเรื่องแปลกประหลาดไหม?
มนุษย์ปฏิเสธการมีอยู่ของพระเป็นเจ้า เพราะได้รับอิทธิพลจากสิ่งแวดล้อม รวมทั้งการมีโอกาสเลือกวิธีการเจริญชีวิต พวกเขาต้องการที่จะปิดบังและทำให้ตัวเองชอบธรรม ในการทำสิ่งผิดๆ การทำให้ตัวเองชอบธรรมนั้น คือกลยุทธ์อย่างหนึ่งของปีศาจ ในการที่จะทำให้มนุษย์ตีตนออกห่างจากพระเป็นเจ้า
ความคิดนี้ได้ทำให้คนจำนวนมากเชื่อว่าไม่มีสิ่งใดผิดกับสิ่งที่เขาได้กระทำไป เพราะมาตราฐานที่เป็นตัววัดของบาปหรือไม่บาป อยู่ที่ว่าเขารู้สึกอย่างไร
แม้ข้าพเจ้าจะเหมือนคนอื่นที่เคยล้มลุกคลุกคลานในชีวิต ...แต่ข้าพเจ้าก็ยังเชื่อในพระเป็นเจ้า...
ข้าพเจ้าเชื่อในพระเจ้าสูงสุด...เพราะพระองค์คือที่หลบภัยของข้าพเจ้า...
พระองค์ได้แสดงเส้นทางของชีวิตที่ถูกต้อง...และนำข้าพเจ้าตามทุกขั้นตอนของเส้นทางนั้น...
เมื่อข้าพเจ้ารู้สึกว่าโลกใบนี้หนักเกินไป...
พระองค์ได้ช่วยข้าพเจ้าแบกไม้การเขน..
พระองค์ได้บอกว่า “ลูกรักเราจะไม่ปล่อยให้ลูกอยู่ข้างหลัง”...
ข้าพเจ้าเคยร้องไห้หลายครั้ง...เพราะข้าพเจ้าได้รับการอภัยบาป...
พระองค์ทรงฟังข้าพเจ้าอยู่เสมอ...และโอบกอดข้าพเจ้าไว้ด้วยความรัก...
ข้าพเจ้าเชื่อในพระนามของพระเยซูเจ้า... ผู้ซึ่งยอมตายเพื่อไถ่บาปของข้าพเจ้า...
ทำไมข้าพเจ้าจึงเชื่อในพระเจ้า?...
แน่นอนว่ามีพระเป็นเจ้าอย่างแน่นอน...พระซึ่งมองดูทุกสิ่งทุกอย่างที่ข้าพเจ้ากระทำ...
แม้ข้าพเจ้าไม่สามารถมองเห็นพระองค์…แต่พระองค์ทรงมองเห็นข้าพเจ้า
