วันพุธที่ 4 มกราคม 2017
สัปดาห์ที่สองในเทศกาลพระคริสตสมภพ
บทอ่าน 1ยน 3:7-10 / ยน 1:35-42
เมื่อศิษย์ทั้งสองคนของยอห์นได้ติดตามพระเยซูเจ้าไป พระองค์ได้เหลียวมอง และได้ตรัสถามว่า “ท่านหาอะไร?”
พวกเขาได้ตอบว่า “รับบี (ซึ่งแปลว่า ‘อาจารย์’ ) ท่านพักอยู่ที่ไหน?” พระเยซูเจ้าไม่ได้ตอบตรงๆ แต่ได้เชิญให้เขามาดูด้วยตาตัวเอง
เพื่อให้พวกเขาได้ค้นพบพระองค์เป็นการส่วนตัว แล้วจะได้คำตอบ และในพระวรสารวันนี้ ยอห์นและอันดรูว์มีลักษณะที่คล้ายคลึงกัน คือ ท่านทั้งสองไม่ชอบการปรากฏตัวต่อหน้าคนอื่น เมื่อยอห์นกำลังยืนอยู่กับให้ศิษย์สองคน และเห็นพระเยซูเจ้าเสด็จผ่านไปจึงได้กล่าวว่า “นี่แน่ะ ลูกแกะของพระเจ้า”แล้วก็หลบฉากไป ส่วนอันดรูว์ได้พบซีโมนพี่ชาย จึงได้บอกกับพี่ชายว่า” เราได้พบพระเมสสิยาห์ (ซึ่งแปลว่า ‘พระคริสตเจ้า’ แล้ว) ต่อจากนั้นก็หลบฉากไปเหมือนกับยอห์น และคอยดูว่าพี่ชายของตัวเอง จะเป็นที่สนใจของพระเยซูเจ้าหรือไม่?
เราเองก็ความจะมีความคิดเหมือนกับท่านทั้งสองคน ที่จะต้องทำหน้าที่เป็นเพียงผู้นำคนไปหาพระเยซูเจ้า และพูดกับคนที่อยากติดตามว่า “มีพระเป็นเจ้าแต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น และเราเป็นเพียงผู้รับใช้ของพระองค์เท่านั้น”
และสิ่งที่พระเยซูเจ้าทรงต้องการตรัสกับเปโตร ก็เป็นสิ่งเดียวกับที่พระองค์ทรงต้องการตรัสกับเรา เราไม่ใช่แต่เพียงรู้ว่าเราเป็นใครเมื่ออยู่กับพระองค์? แต่ต้องรู้ว่าเราจะเป็นอะไรต่อไปในอนาคต เราต้องยินดีให้พระองค์นำทางเรา และเปลี่ยนแปลงตัวเรา เหมือนอย่างที่พระองค์ได้ตรัสกับเปโตรว่า “จงตามเรามาเถิด เราจะทำให้ท่านเป็นชาวประมงหามนุษย์"(มก 1:16-18)..การเป็นสานุศิษย์ของพระเยซูเจ้า คือ การเข้าไปมีความสนิทสัมพันธ์กับพระองค์ ในพระวรสารวันนี้มีคำที่บ่งชี้ถึงความสัมพันธ์กับพระองค์ คือ “จงตามเรามา”...”ท่านหาอะไร?...”มาดูเถิด”... .”ทรงพำนักอยู่”..”เราได้พบ”เราก็เช่นเดียวกัน ควรหาเวลาอ่านพระวาจาของพระเป็นเจ้าทุกวัน และถามตัวเองว่า พระเป็นเจ้ามีพระประสงค์อะไรในชีวิตของเรา?
เราเคยได้เคยติดตามพระองค์ไปหรือไม่?
เราได้ค้นหาพระองค์จากที่ไหนและจากใคร?เราเคยไปวัดเพื่อไปดูสถานที่พระองค์ประทับอยู่บ่อยแค่ไหน? และเราได้พบพระองค์จริงๆที่ไหน?
ในหนังสือพระคัมภีร์ ในการสวดภาวนา และในการช่วยเหลือเพื่อนพี่น้อง เราเองคงให้คำตอบคำถามเหล่านี้ได้ดีกว่าคนอื่น.
