วันศุกร์ที่ 24 มีนาคม 2017
สัปดาห์ที่ 3 เทศกาลมหาพรต
ฮชย 14:2-10 / มก 12:28-34
บทอ่านจากพระวรสารนักบุญมาระโก
เวลานั้น ธรรมาจารย์คนหนึ่งเข้ามาเฝ้าพระเยซูเจ้า ได้ฟังการโต้เถียงเรื่องนี้ และเห็นว่าพระองค์ทรงตอบได้ดี จึงทูลถามพระองค์ว่า “บทบัญญัติข้อใดเป็นเอกกว่าบทบัญญัติข้ออื่นๆ”
พระเยซูเจ้าตรัสตอบว่า “บทบัญญัติเอกก็คือ อิสราเอลเอ๋ย จงฟังเถิด องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเราทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าแต่เพียงพระองค์เดียว ท่านจะต้องรักองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของท่านสุดจิตใจ สุดวิญญาณ สุดสติปัญญาและสุดกำลังของท่าน บทบัญญัติประการที่สองก็คือ ท่านจะต้องรักเพื่อนมนุษย์เหมือนรักตนเอง ไม่มีบทบัญญัติข้อใดยิ่งใหญ่กว่าบทบัญญัติสองประการนี้”
ธรรมาจารย์คนนั้นทูลว่า “พระอาจารย์ ท่านตอบได้ดี จริงทีเดียวที่ท่านกล่าวว่า พระเจ้ามีแต่เพียงพระองค์เดียวและนอกจากพระองค์แล้วไม่มีพระเจ้าอื่นเลย การจะรักพระองค์สุดจิตใจ สุดความเข้าใจและสุดกำลัง และรักเพื่อนมนุษย์เหมือนรักตนเองนี้มีคุณค่ามากกว่าเครื่องเผาบูชา หรือเครื่องสักการบูชาใดๆ ทั้งสิ้น”
พระเยซูเจ้าทรงเห็นว่าเขาพูดอย่างเฉลียวฉลาด จึงตรัสว่า “ท่านอยู่ไม่ไกลจากพระอาณาจักรของพระเจ้า” หลังจากนั้น ไม่มีผู้ใดกล้าทูลถามพระองค์อีกเลย
(พระวาจาของพระเจ้า)
----------
ยิ่งเราอด เท่าไร เราจะ "เติบโต" ไม่ใช่การเติมใส่ แต่เติบโตจากน้ำอดน้ำทน และหลักของเหตุผล
ยิ่งเราตามใจ ตามกระแส เท่าไร เราจะไหล ไม่มีหลัก หยุดไม่อยู่ บอกไม่ยอมเข้าใจ
ดังนั้น การฝึกฝนให้อด ให้สละ ในมหาพรต จึงมีคุณค่าต่อจิตวิญญาณ ไม่ใช่ ทรมานตน
เราควรพิจารณาจากหนังสือประกาศกโฮเชยา
"เราจะรักษาเขาให้หายจากความไม่ซื่อสัตย์ของเขา เราจะรักเขาด้วยใจจริง เพราะเราจะไม่โกรธเขาอีกแล้ว เราจะเป็นเหมือนน้ำค้างสำหรับอิสราเอล เขาจะผลิดอกเหมือนดอกลิลลี่ เขาจะหยั่งรากเหมือนต้นสนสีดาร์แห่งเลบานอน กิ่งก้านของเขาจะแผ่ขยาย เขาจะงดงามเหมือนต้นมะกอกเทศ และจะมีกลิ่นหอมเหมือนเลบานอน"
ไม่มีการฝีกฝนใด จะไม่มีค่า
ถ้าการฝึกฝน อดกลั้น สละแบ่งปัน เล็งมองเห็นคนอื่นมากกว่าหันหาตัวเอง
และนี่คือ จิตตารมณ์มหาพรต ที่เพิ่มขึ้น จากการฝึกฝนตนเอง ให้เป็นคนเพื่อคนอื่น
