วันจันทร์ที่ 30 มกราคม 2017
สัปดาห์ที่ 4 เทศกาลธรรมดา
ฮบ 11:32-40 / มก 5:1-20
บทอ่านจากพระวรสารนักบุญมาระโก                       
     เวลานั้น พระเยซูเจ้าและบรรดาศิษย์ข้ามทะเลสาบมาถึงดินแดนของชาวเกราซา ครั้นพระองค์เสด็จขึ้นจากเรือ ชายคนหนึ่งซึ่งถูกปีศาจสิงออกมาจากบริเวณหลุมศพ เข้ามาเฝ้าพระองค์ทันที ชายคนนี้อาศัยอยู่ตามหลุมศพ ไม่มีใครล่ามเขาไว้ได้ แม้จะใช้โซ่ล่ามก็ตาม มีผู้ใช้โซ่ตรวนล่ามเขาหลายครั้ง

เขาก็หักโซ่ตรวน ไม่มีใครทำให้เขาสยบได้ เขาอยู่ตามหลุมศพและตามภูเขาตลอดวันตลอดคืน ส่งเสียงร้องเอ็ดอึงและใช้หินทุบตีตนเอง เมื่อเห็นพระเยซูเจ้าแต่ไกล เขาก็วิ่งเข้ามากราบเฉพาะพระพักตร์ ร้องเสียงดังว่า “ข้าแต่พระเยซูบุตรของพระเจ้าผู้สูงสุด ท่านมายุ่งเกี่ยวกับข้าพเจ้าทำไม ข้าพเจ้าวอนขอท่านในพระนามพระเจ้า อย่าทรมานข้าพเจ้าเลย” ทั้งนี้เพราะพระเยซูเจ้าตรัสสั่งปีศาจว่า “เจ้าปีศาจ จงออกจากชายผู้นี้” แล้วพระองค์ทรงถามว่า “เจ้าชื่ออะไร”

มันตอบว่า “ชื่อกองพล เพราะเราอยู่กันจำนวนมาก” และมันพร่ำวอนพระองค์มิให้ขับไล่มันออกจากบริเวณนั้น หมูฝูงใหญ่กำลังหากินอยู่บนเนินเขาที่นั่น พวกปีศาจจึงอ้อนวอนพระองค์ว่า “ขอได้โปรดส่งพวกเราเข้าไปในหมูฝูงนั้นเถิด” พระองค์ก็ทรงอนุญาต พวกปีศาจจึงออกไปสิงอยู่ในร่างหมู หมูฝูงนั้นซึ่งมีประมาณสองพันตัวก็พากันวิ่งกระโจนจากหน้าผาลงไปในทะเลสาบ และจมน้ำตายทั้งหมด คนเลี้ยงหมูต่างวิ่งหนีไปเล่าเรื่องนี้ตามเมืองและตามชนบท ประชาชนออกมาดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เมื่อเขาเข้ามาใกล้พระเยซูเจ้า ก็แลเห็นคนที่เคยถูกปีศาจกองพลสิงนั่งอยู่ สวมเสื้อผ้า มีสติดี พวกเขาต่างมีความกลัว ผู้ที่เห็นเหตุการณ์ก็เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นกับผู้ที่ถูกปีศาจสิงและเล่าเรื่องหมูให้ฟัง ประชาชนจึงขอร้องพระเยซูเจ้าให้เสด็จออกไปจากเขตแดนของเขา เมื่อพระองค์เสด็จลงเรือ
ผู้ที่เคยถูกปีศาจสิงขออนุญาตตามเสด็จด้วย แต่พระองค์ไม่ทรงอนุญาต ตรัสว่า “จงกลับบ้าน ไปหาญาติพี่น้องของท่าน เล่าให้เขาฟังถึงเหตุการณ์ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงกระทำและแสดงพระเมตตาต่อท่าน” ชายนั้นจากไป เริ่มประกาศในแคว้นทศบุรีถึงเหตุการณ์ที่พระเยซูเจ้าทรงกระทำต่อตน ทุกคนที่ได้ฟังต่างประหลาดใจ

 (พระวาจาของพระเจ้า)
-----------

 เราเคยเชื่อ และรับรู้ได้หรือไม่ว่า "ความอ่อนแอ" เป็นบันได สู่ความเข็มแข็ง
 เราอยาก "แข็งแกร่ง" ตั้งแต่ต้น
 เราอยากเป็นคน "ล้มไม่ได้"
 แต่เราลืมไปว่า "ก่อนจะแข็งแกร่งได้ เราผ่านความอ่อนแอมากี่ครั้ง"
 ก่อนจะยืนหยัด เรา "ล้มเหลว" มากี่หน
 พระเป็นเจ้าให้เรามีประสบการณ์ "ความอ่อนแอ" เพื่อจะได้เข้าใจว่า ความเข้มแข็ง แรงกล้ายืนหยัด ไม่ได้มา "เพราะก่อร่างสร้างตัวเอง" แต่มาจาก "พระหรรษทานค้ำจุน เกื้อกูล จากพระเจ้า"
 เพราะเรามักเชื่อมั่นว่า ยิ่งเราฝึกเราจะแกร่ง ยิ่งเราฝึกซ้อมจะแม่นยำ
 แต่เราลืมว่า "กายทำได้ แต่จิตต้องการพระหรรษทาน"
 เพราะ เรากำลัง ฝึกฝน เรียนรู้ จาก "สภาพวิญญาณ" ไม่ใช่ "สภาพร่างกาย"
 เพราะ กายด้วยการรับประทาน เราจะอิ่มหนำ แต่ด้วยจิตวิญญาณ เราถูกเติมเต็มจากความพร่องขาด เราถูกเติมใส่จากใจสู่ใจ เราจะเต็มอิ่ม
 ประสบการณ์ของประชากรของพระในยุคอดีต จึงเข้าใจในจดหมายถึงชาวฮีบรูว่า
"คนเหล่านี้ทุกคน แม้ว่าพระเจ้าทรงยกย่องเขาเพราะความเชื่อแล้ว เขาก็ยังมิได้รับสิ่งที่ทรงสัญญาไว้ พระเจ้าทรงจัดเตรียมสิ่งที่ดีกว่าไว้ให้เรา เพื่อเขาเหล่านั้น"
 ประสบการณ์ ความอ่อนแอในตัวเรา เพื่อเราจะได้มี "บันได" ไต่ผ่านการฝึกฝน เรียนรู้ และพัฒนาตนเองจนก้าวหน้าเป็นผู้ใหญ่ฝ่ายจิตวิญญาณ
เราจะได้เรียนรู้จักพระเจ้าองค์ความเมตตาแตะต้องชีวิตเรามาเสมอ
 ประสบการณ์ ความอ่อนแอ ในตัวเราทำให้ "ฤทธานุภาพ" ของพระเจ้าเด่นชัดขึ้น ที่ไม่ใช่ "อำนาจ อิทธิพล การบังคับ การจัดการ" ใดๆ ที่เราเข้าใจ หรือ รู้สึกได้แบบนั้น