วันอังคารที่ 10 มกราคม 2017
สัปดาห์ที่ 1 เทศกาลธรรมดา ฮบ 2:5-12 / มก 1:21-28
บทอ่านจากพระวรสารนักบุญมาระโก
เวลานั้น พระเยซูเจ้าเสด็จมาถึงเมืองคาเปอรนาอุมพร้อมกับบรรดาศิษย์ เมื่อถึงวันสับบาโต พระองค์เสด็จเข้าไปในศาลาธรรม และทรงเริ่มสั่งสอน คำสั่งสอนของพระองค์ทำให้ผู้ฟังรู้สึกประทับใจอย่างมาก เพราะทรงสอนเขาอย่างทรงอำนาจไม่เหมือนกับบรรดาธรรมาจารย์
ขณะนั้น ในศาลาธรรมชายคนหนึ่งซึ่งปีศาจสิงอยู่ ร้องตะโกนว่า “ท่านมายุ่งกับเราทำไม เยซูชาวนาซาเร็ธ ท่านมาทำลายเราใช่ไหม เรารู้ว่าท่านเป็นใคร ท่านคือองค์ผู้ศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้า” พระเยซูเจ้าทรงดุปีศาจและตรัสสั่งว่า “จงเงียบ ออกไปจากผู้นี้” เมื่อปีศาจทำให้ชายผู้นั้นชักและร้องเสียงดังแล้ว มันก็ออกไปจากเขา ทุกคนต่างประหลาดใจ จึงถามกันว่า “นี่มันเรื่องอะไร เป็นคำสั่งสอนแบบใหม่ที่มีอำนาจ เขาสั่งแม้กระทั่งปีศาจ และมันก็เชื่อฟัง” แล้วกิตติศัพท์ของพระองค์ก็เลื่องลือไปทุกแห่งตลอดทั่วแคว้นกาลิลีทันที
(พระวาจาของพระเจ้า)
--------
พระเจ้ามายุ่งกับเราหรือไม่?
ที่เราต้องปรับเปลี่ยนจากแนวคิดเรา ให้เป็นตามพระประสงค์ พระเจ้ายุ่งไหม?
ที่เราต้อง หยุด ขัด ตัด จากความเคยชินตามใจตัว ให้เรียนรู้พระประสงค์ของพระองค์ ผ่านเหตุการณ์ เครื่องหมาย พระเจ้าก้าวก่ายหรือไม่?
ที่ไม่เป็นตามใจ ไม่เป็นไปตามการปล่อยตัว พระเจ้า แทรกแซงหรือไม่?
ในศาลาธรรม ชายคนหนึ่งที่ปีศาจสิงอยู่ ร้องตะโกนว่า "ท่านมายุ่งกับเราทำไม?
ทำไมถึงยุ่ง
จดหมายถึงชาวฮีบรูบอกว่า
“มนุษย์เป็นใครเล่า พระองค์จึงทรงระลึกถึง
และบุตรของมนุษย์เป็นใครเล่า พระองค์จึงทรงเอาพระทัยใส่
พระองค์ทรงทำให้เขาต่ำกว่าทูตสวรรค์เพียงเล็กน้อย
พระองค์ประทานสิริรุ่งโรจน์และเกียรติยศให้เป็นมงกุฎ
ทรงมอบทุกอย่างไว้ใต้เท้าของเขา”
เพราะ "ความรัก ความเอาใจใส่ การปรารถนาดีให้ก้าวหน้า มั่นคง ยั่งยืน" ที่ "ความรักที่เห็นได้ สัมผัสได้" ของพระที่มีต่อมนุษย์
ที่ไม่ได้แค่ปากบอกรัก แต่ใจไม่จดจ่อ
ที่ไม่ได้แค่เขียนว่าหวังดี แต่ไม่ได้มีอะไรดีๆ ออกมา
ดังนั้น การสนใจ เอาใจใส่ หวังดี รัก จึงปรากฎออกมา ในการส่งความรัก มอบการพัฒนา มองโอกาสในการส่งเสริม ที่เป็นความรักที่เห็นได้
ถ้าไม่มองเป็นความรัก ก็มองเป็น การมายุ่ง มาแทรกแซง มาก้าวก่าย
ถ้ามองเป็นความรัก ก็เป็นเรื่องความหวังดี การส่งเสริม การพัฒนาด้วยความปรารถนาดีที่พระเจ้าทรงมีต่อเราอย่างต่อเนื่อง ปรากฎมาในความรักของพี่น้องของเรา
