วันเสาร์ที่ 25 กุมภาพันธ์ 2017
สัปดาห์ที่ 7 เทศกาลธรรมดา 
มก 10:13-16
มีผู้นำเด็กเล็ก ๆ มาเฝ้าพระเยซูเจ้าเพื่อทรงสัมผัสอวยพร แต่บรรดาศิษย์กลับดุว่าคนเหล่านั้น 14เมื่อทรงเห็นเช่นนี้ พระองค์กริ้ว ตรัสแก่บรรดาศิษย์ว่า “ปล่อยให้เด็กเล็ก ๆ มาหาเราเถิด อย่าห้ามเลย เพราะพระอาณาจักรของพระเจ้าเป็นของคนที่เหมือนเด็กเหล่านี้

15เราบอกความจริงกับท่านว่า ผู้ใดไม่รับพระอาณาจักรของพระเจ้าอย่างเด็กเล็ก ๆ เขาจะไม่เข้าสู่พระอาณาจักรนั้นเลย” 16แล้วพระองค์ทรงอุ้มเด็กเหล่านั้นไว้ ทรงปกพระหัตถ์ และประทานพระพร

อรรถาธิบายและไตร่ตรอง

พระเยซู ทรงเป็นพระพรสำหรับทุกคน ทรงต้อนรับเด็กเล็กๆ ด้วยความรักและความอ่อนโยน นี่คือคุณค่าของมนุษย์ที่พระองค์ทรงรัก ทรงสัมผัสและอวยพร

พระวรสารวันนี้เล่าเรื่องนี้... เรื่องที่ทรงให้เวลา ให้เวลาต้อนรับและสอนเรื่องการต้อนรับเด็กๆ และการที่เด็กได้สวมกอดพระองค์คือการเปิดใจต้อนรับ "พระอาณาจักรของพระเจ้า" อย่าลืม พระเยซูคือพระอาณาจักรของพระเจ้าท่ามกลางเรา

• มีผู้นำเด็กเล็ก ๆ มาเฝ้าพระเยซูเจ้าเพื่อทรงสัมผัสอวยพร
o ข้อสังเกตมากๆ บุคลิกของพระเยซูเจ้าน่าจะเป็นที่ดึงดูดกับทุกคน แม้แต่เด็กๆ

• บรรดาศิษย์กลับดุว่าคนเหล่านั้น
o ทำไมบรรดาศิษย์จึงดุคนเหล่านั้น...
o พวกเขาไม่ต้องการให้ใครมารบกวนพระองค์หรือ??
o หรือว่าพวกเขาไม่ต้องการให้คนอื่น โดยเฉพาะเด็กๆ เข้ามาทำให้เสียเวลาที่พวกเขาจะได้รอฟังแผนการณ์ที่พระองค์จะกอบกู้เยรูซาแล็ม
o เพราะนี่ใกล้จะถึงเยรูซาแล็มแล้ว?? เสียเวลา ไร้สาระ??? เพราะพวกเขาอยากให้พระองค์ไปเป็นกษัตริย์ที่เยรูซาเล็ม ไปโค่นอำนาจโรมันลง... เพราะเขาคิดว่าพระองค์คือพระแมสซียาห์แบบที่เขาต้องการ

• พระองค์กริ้ว กับการไม่ต้อนรับของบรรดาศิษย์ และพระองค์สอนเรื่องการต้อนรับมาโดยตลอด การต้อนรับ คือ ความรัก
o เป็นเพราะอะไร เพราะบทที่ 9 ข้อ 37 หรือไม่ “ผู้ใดที่ต้อนรับเด็กเล็ก ๆ เช่นนี้ในนามของเรา ก็ต้อนรับเรา และผู้ใดที่ต้อนรับเรา ก็มิใช่ต้อนรับเพียงเราเท่านั้น แต่ต้อนรับผู้ที่ทรงส่งเรามาด้วย”???

• “พระอาณาจักรของพระเจ้าเป็นของคนที่เหมือนเด็กเหล่านี้”
o พระอาณาจักรสวรรค์เป็นของคนเช่นใด??
o ให้เราดูคำสอนแรกในพระโอวาทตามพระวรสารนักบุญมัทธิว “ผู้มีใจยากจน ย่อมเป็นสุข เพราะอาณาจักรสวรรค์เป็นของเขา” (มธ 5)
o คนมีใจยากจนมีความสุขแท้ ใจยากจนคืออะไร??
o ความยากจนคำนี้ในภาษากรีกคือ “Ptochos” หมายถึง ยากจนทางเศรษฐกิจอย่างรุนแรง ขนาดที่เขาคนนั้นไม่อาจมีชีวิต ถ้าไม่มีใครให้ความช่วยเหลือ
o ดังนั้น ใจยากจน คือ “สภาวะของจิตใจ สภาพจิตใจที่ยอมรับอย่างแท้จริงว่า ไม่อาจมีชีวิตได้ถ้าไม่มีพระเจ้าทรงช่วยเหลือ”
o ลักษณะของเด็กเล็กๆ คือ การที่พวกเขายอมรับว่าต้องการพ่อแม่ช่วยเหลือเพื่อจะมีชีวิต ดังนั้นท่าทีต่อพระเจ้าเพื่อรับพระองค์นั้นบรรดาศิษย์ถูกเรียกร้องให้มีท่าทีต่อพระเจ้าเช่นเด็กเล็กๆ
• “แล้วพระองค์ทรงอุ้มเด็กเหล่านั้นไว้ ทรงปกพระหัตถ์ และประทานพระพร”
o เปรียบเทียบกับมัทธิว “พระองค์ทรงปกพระหัตถ์ให้เด็กเหล่านั้น แล้วจึงเสด็จไปจากที่นั่น” (มธ19:15)
o พระเยซูเจ้าในพระวรสารนักบุญมาระโกนั้น มาระโกเน้นให้เราเห็นพระเยซูเจ้าแสดงออกซึ่งความเป็นมนุษย์มากกว่าที่มัทธิวเขียน ส่วนลูกาไม่ได้กล่าวถึงการสัมผัสอวยพรด้วย (ดู ลก 18:17)

• “เราบอกความจริงกับท่านว่า ผู้ใดไม่รับพระอาณาจักรของพระเจ้าอย่างเด็กเล็ก ๆ เขาจะไม่เข้าสู่พระอาณาจักรนั้นเลย”
o ตอกย้ำความจริงดังกล่าวที่ว่า จำเป็น (อาแมน เราบอกความจริง เรายืนยัน พระองค์เน้น) ต้องรับพระอาณาจักรของพระเจ้า คือ การต้อนรับพระองค์ดังเช่นเด็กๆ และดังที่พระองค์ทรงต้อนรับเด็กๆเหล่านี้..
o ศิษย์ของพระเยซูเจ้าต้องรับพระอาณาจักรของพระเจ้าด้วยสภาพจิตใจที่เป็นแบบ คนยากจน คือ จิตใจแบบเด็กๆที่ต้องการพระเจ้าจริง แบบ “ใจยากจน” Ptochos

การไตร่ตรอง
พระเยซูเจ้าทรงให้เวลากับเด็ก แต่บรรดาศิษย์กลับเป็นอุปสรรคขัดขวาง
• เราให้เวลากับผู้เล็กน้อยเพียงใด???
• บางทีผู้เล็กน้อยนี้อาจไม่ได้หมายถึงเด็กเล็กๆ แต่ทุกคนที่อยู่รอบข้างเรา หลายคนเป็นผู้เล็กน้อยกว่าเรา บางทีอาจเป็นคนในครอบครัวของเรา คนในหมู่บ้าน ในเขตวัด ในสังฆมณฑล ฯลฯ ที่เป็นผู้เล็กน้อยที่พระเยซูเจ้าหมายถึง
• หรือเราเป็นอุปสรรคต่อผู้เล็กน้อย?
• เรากล้าที่จะแสดงความรักแบบพระองค์กับเด็กเล็กๆ หรือไม่??
• เด็กๆ มีความปรารถนาเข้าใกล้เราเพียงใด??? บรรดาเจ้าหน้าที่ในที่ทำงาน ในสำนักงาน เขาปรารถนาจเข้ามาพบเรา เขารักเราเพียงใด
• เรามีจิตใจเหมือนเด็ก หรือมีใจยากจนเหมือน Ptochos เพียงใดต่อองค์พระเจ้า หมายความว่า พระองค์สำคัญต่อเราจริงๆ ไหม ขาดพระองค์เราอยู่ได้ไหม หรือว่าพระองค์เป็นเพียงตัวเลือกหนึ่งในท่ามกลางตัวเลือกทั้งหลาย หรือบางครั้งอาจเป็นตัวเลือกที่สำคัญน้อยกว่าอีกหลายตัวเลือกที่เรามี??