วันอังคารที่ 3 มกราคม 2017    
เทศกาลพระคริสตสมภพ
ยน 1:29-34…
29วันรุ่งขึ้น ยอห์นเห็นพระเยซูเจ้าเสด็จมาหาตน จึงกล่าวว่า “นี่คือลูกแกะของพระเจ้า ผู้ทรงลบล้างบาปของโลก 30ผู้นี้คือผู้ที่ข้าพเจ้าเคยพูดถึงว่า “บุรุษผู้หนึ่งมาภายหลังข้าพเจ้า แต่นำหน้าข้าพเจ้า เพราะอยู่มาก่อนข้าพเจ้า” 31ข้าพเจ้าไม่รู้จักพระองค์ แต่ข้าพเจ้าถูกส่งมาให้ทำพิธีล้าง เพื่อทำให้พระองค์เป็นที่รู้จักแก่อิสราเอล

32ยอห์นยังยืนยันอีกว่า “ข้าพเจ้าเห็นพระจิตเจ้าเสด็จลงมาจากสวรรค์เหมือนนกพิราบ และทรงอยู่เหนือพระองค์ 33ข้าพเจ้าไม่รู้จักพระองค์ แต่ผู้ที่ทรงส่งข้าพเจ้ามาใช้น้ำทำพิธีล้าง ตรัสแก่ข้าพเจ้าว่า “เจ้าเห็นพระจิตเจ้าเสด็จลงมาประทับอยู่เหนือผู้ใด ผู้นั้นคือผู้ที่ทำพิธีล้างเดชะพระจิตเจ้า” 34ข้าพเจ้าเห็น และเป็นพยานยืนยันว่า ท่านผู้นี้เป็นพระบุตรของพระเจ้า”

อรรถาธิบายและไตร่ตรอง
• “ทำไมต้องลูกแกะ” (Lamb of God) ทำไมลูกแกะจึงลบล้างบาปได้... เรื่องนี้เราต้องย้อนกลับไปดูที่มาของพันธสัญญาเดิมเพื่อความเข้าใจครับ
• อพย 12:21-27
o โมเสสเรียกประชุมผู้อาวุโสทั้งปวงของชาวอิสราเอล พูดว่า “จงไป เลือกลูกแกะหรือลูกแพะสำหรับครอบครัวของท่าน และฆ่าเป็นเครื่องบูชาสำหรับฉลองปัสกา 22จงเอากิ่งหุสบ จุ่มลงในชามเลือดของสัตว์นั้น พรมที่กรอบประตูด้านข้างและด้านบน อย่าให้ผู้ใดออกนอกบ้านจนกระทั่งเช้า 23เมื่อพระยาห์เวห์เสด็จผ่านมาลงโทษประเทศอียิปต์ พระองค์จะทอดพระเนตรเห็นเลือดที่กรอบประตู ทั้งด้านข้างและด้านบน พระยาห์เวห์จะเสด็จผ่านประตูไป จะไม่ทรงอนุญาตให้ผู้ทำลาย เข้าไปประหารคนในบ้านของท่าน 24ท่านจะต้องปฎิบัติตามคำสั่งนี้เป็นกฎถาวรสำหรับท่านและลูกหลานของท่านตลอดไป 25เมื่อท่านเข้าไปในแผ่นดินที่พระยาห์เวห์จะประทานให้ท่านตามพระสัญญา ท่านจะต้องรักษาพิธีนี้ไว้” 26เมื่อลูกหลานถามท่านว่า “พิธีนี้มีความหมายว่าอย่างไร” 27ท่านจะตอบเขาว่า “เป็นเครื่องบูชาสำหรับฉลองปัสกาถวายเป็นเกียรติแด่พระยาห์เวห์ ผู้เสด็จผ่านบ้านของชาวอิสราเอลในประเทศอียิปต์ไป เมื่อพระองค์ทรงประหารชาวอียิปต์ แต่ทรงไว้ชีวิตครอบครัวของเรา”
o เรื่องราวจากหนังสืออพยพนี้เองที่ทำให้เราได้เห็น เลือดของลูกแกะที่ถูกฆ่า ทาที่วงกลบประตูนั้น เป็นเครื่องหมายเพื่อความรอดพ้นของลูกหลานของชาวอิสราเอล เพราะเลือดนี้ พระเจ้าทรงเสด็จผ่านข้ามไป ไม่ได้ทำลายประชากรของพระองค์
o เลือดของลูกแกะที่ต้องหลั่งออกมา และลูกแกต้องตายไปนั้น เพื่อความรอดของประชาชน.. การหลั่งเลือด การยอมเป็นค่าไถ่ให้รอด นั่นคือบทบาทของลูกแกะปัสกา และยิ่งกว่านั้น สำหรับชาวยิว นี่คือการเลี้ยงปัสกา เนื้อแกะเป็นอาหารแห่งความยินดีที่พระเจ้าได้ช่วยพวกเขาให้รอดด้วยเลือดของลูกแกะ จะเรียกว่าเพราะความเสียสละโดยไม่ได้เต็มใจของลูกแกะแต่ละตัวที่ถูกฆ่าไปตามธรรมเนียมปัสกาของชาวยิว...
o แต่พระเยซูคริสตเจ้า ยอห์นบัปติสต์ได้ชี้แสดง “นี่คือลูกแกะของพระเจ้า” พระองค์เป็นดังลูกแกะแห่งปัสกานั้น ต่างกันที่ทรงรู้ตัว เต็มใจ มอบตนเป็นสินไถ่ เพื่อความรอดของมนุษย์ทุกคน ด้วยความรักต่อพระเจ้าพระบิดาเต็มที่และรักมนุษย์เต็มหัวใจ ทรงยอมมอบตนเองบนไม้กางเขนสิ้นพระชนม์เพื่อเป็น “เครื่องหมายแห่งปัสกานิรันดรหรือความรักนิรันดรของพระเจ้าผู้ทรงรักมนุษย์”
o เลือดของพระองค์ แทนที่ลูกแกะปัสกาของพันธสัญญาเดิม นี่เป็นพระโลหิตของพระชุมพาน้อย... ลูกแกะ ที่เรียกว่า “ลูกแกะ” (Lamb) ไม่ใช่ “แกะตัวโต”(Sheep) เพราะคำว่า “Lamb หรือลูกแกะที่เราเคยเรียกว่า “ชุมพา”” หมายถึงลูกแกะที่อายุไม่เกินหนึ่งปี... ซื่อ บริสุทธิ์ ไร้เดรียงสา และต้องถูกนำไปเป็นเครื่องบูชาชดเชยบาป เราใช้ความหมายนี้กับพระเยซู “พระบุตร” ทรงไม่มีบาปใดๆ ทรงบริสุทธิ์และศักดิ์สิทธ์สูงสุด แต่ทรงยอมกรับความตายบนไม้กางเขนเพื่อชดเชยบาปของเรา เพื่อเราทุกคนได้รับความรอด
o นักบุญยอห์นชี้ให้เห็นชัด “นี่คือลูกแกะของพระเจ้าผู้ทรงลบล้างบาปของโลก” เราจึงได้รับการอภัย เราจึงได้รับละเว้นจากความตายตลอดนิรันดร แม้เราต้องตายตามธรรมชาติ แต่เราได้รับความรอด เราจะไม่มีวันตายตลอดนิรันดร

• ยอห์น บัปติสต์ ได้ปรากศถึงสองครั้ง “ข้าพเจ้าไม่รู้จักพระองค์ แต่พระเจ้า พระจิตเจ้า ได้ชี้แสดงพระองค์” ยอห์นบัปติสประกาศสองประการคือ
1. ความต่ำต้อยของท่าน ที่จะเปรียบไม่ว่าด้านใดๆเลยกับพระเยซู เราได้เรียนรู้จักความสุภาพถ่อมตนของท่านนักบุญยอห์นอย่างงดงาม พ่อคิดว่า ประเด็นนี้แหละคือสิ่งที่พ่อต้องเรียกว่า นี่เป็น ความงดงามแห่งชีวิตคริสตชน... “ความอ่อนน้อมถ่อมตน...” คือความงดงามแห่งชีวิตของเราครับ...
2. “พระเจ้า พระจิตเจ้า คือ พลังแห่งความรู้จักพระคริสเจ้า” พี่น้องที่รัก ความรู้จัก ในพระคัมภีร์ไม่ได้หมายถึงเพียงรู้ในระดับปัญญา แต่เป็นความรู้ที่ภาษาฮีบรูใช้คำว่า Yada’ “ยาดาอ์” และภาษากรีกใช้คำว่า “kinoskein” “กีนอสเคน” มีความหมายถึงการมีชีวิตสนิทสัมพันธ์กับพระเจ้า ดังนั้น สิ่งที่ยอห์นบัปติสต์เน้น ทำให้เราเห็นว่า.. อาศัยพระจิตเจ้า เราได้รู้จัก ได้รัก และได้มีชีวิตสนิทกับพระคริสตเจ้า พ่อคิดว่านี่เป็นประเด็นที่งดงามสำหรับชีวิตของเราคริสตชนครับ.. “ชีวิตของเรา ความเชื่อของเราในพระคริสตเจ้า ไม่ใช่เราสร้างขึ้น ไม่ใช่เราพยายามเชื่อ แต่เป็นพระเจ้า ผู้ทรงหว่านเมล็ดพันธุ์แห่งความเชื่อในใจเรา ทำให้เราได้เชื่อในพระองค์” ดังนั้น ชีวิตคริสตชนคือ การตอบสนองความเชื่อตลอดไปครับ พยายามเจริญชีวิตดีที่สุดเพื่อประกาศความเชื่อของเราครับ พ่อย้ำมาตลอด “เป็นคริสตชนไม่ดีไม่ได้นะครับ”

• ยอห์นเป็นพยานยืนยันว่า “ท่านผู้นี้เป็นพระบุตรของพระเจ้า”
o พี่น้องที่รัก พ่อสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับคือเรารับรู้ เชื่อมั่นในพระเยซู ว่าพระองค์เป็นพระบุตรของพระเจ้า.. นี่แหละคือความเชื่อของเรา นี่แหละคือศรัทธาของเราครับ...
o เขียนไปเรื่อยๆ หรือเทศน์ไปเรื่อยๆ ใจของพ่อก็มีความคิดลึกๆ เบื้องหลังตลอด ทำอย่างไรหนอที่จะประกาศ เขียน ถ่ายทอด ให้พี่น้องที่รักมั่นคง มั่นคงจริงๆ ในพระคริสตเจ้า พระศิลาของเรา คือ มั่นคงในความเชื่อสุดชีวิตจิตใจในพระองค์ มั่นใจในพระองค์ และทำอย่างไรหนอให้พี่น้องรักหมดหัวใจในพระเยซู... จนเรา...ไม่สามารถรักใครได้เหมือนรักพระองค์...แต่ไม่ได้แปลว่าตัดคนอื่นๆออกไป แต่พ่อเขียนเหมือนที่พระองค์สอนคือรักพระองค์ที่สุดและก็รักเพื่อนพี่น้อง (ที่สุด) เหมือนที่เรารักพระองค์ และยิ่งกว่านั้น เหมือนที่พระองค์ทรงรักเรา... นี่แหละประเด็นสำคัญที่สุดแล้ว...
o และยิ่งเขียนในเช้าๆวันต้นๆปีแบบนี้ อากาศดีมากขณะเขียน อาการก็ดีไปด้วยมากๆ พ่อจะทำอย่างไรหนอที่จะให้การได้อ่านไตร่ตรองพระวาจาเช่นนี้ ทำให้พี่น้องคริสตชนที่รักและทุกท่านได้ “มีความหวังเต็มเปี่ยมในพระเยซู”... พ่อรู้ชัดเจนจากคำสอนว่า ความหวังอันที่จริงคือความเชื่อ.. และพ่อศึกษาพระคัมภีร์พ่อก็ยิ่งรู้ว่า ความเชื่ออันที่จริงก็คือความรักและเป็นเนื้อเดียวกันหมด “ความรัก ความหวัง ความเชื่อ” ที่ไม่ได้ลอยๆ อยู่ในอากาศ แต่...ติดสนิทสัมผัสได้ใน... “พระเยซู ลูกแกะของพระเจ้าผู้ทรงลบล้างบาปของโลก”
o ดังนั้น พ่อเห็นภาพที่ยอห์นชี้บอกกับทุกคน และพ่อขอเป็นผู้ “ชี้” (พ่อเองก็นักบุญยอห์นบัปติสด้วย) ก่อนที่บรรยากาศพระคริสตสมภพและปีใหม่จะผ่านไป พ่อขอชี้ยืนยันเช่นกัน พี่น้องที่รักครับ... “พระเยซู คือ ลูกแกะสนอ่อนโยนของพระเจ้าผู้ทรงรักเรา ทรงหลั่งพระโลหิตของพระองค์เพื่อยกบาปของเรา...เราได้เชื่อในพระองค์ ขอให้เราได้รักพระองค์ และเปี่ยมด้วยความหวังในพระองค์อย่างเต็มเปี่ยมนะครับ”
o ผู้ที่รักพระองค์ย่อมรักเพื่อนพี่น้องของตนเช่นกัน ตรงนี้แหละที่เป็นเหตุผลที่เราจะต้องดำเนินชีวิตน่ารักแบบคริสตชนแท้ๆเสมอนะครับครับ... ขอพระชุมพาน้อยของพระเจ้า ทรงพระกรุณาเราเทอญ...

• วันนี้เขียนไป อากาศเย็นนิดๆ แต่จะเริ่มอุ่นลง พ่อก็คิดว่าต้องอาศัยอากาศเป็นใจ บ้านเณรเงียบสงบเณรยังไม่กลับมาจากวันหยุด... สงบ เหลือเกิน
o พ่อหวังว่า ชีวิตของเราในฐานะคริสตชนจะทำให้เราอดไม่ได้ที่จะรัก รัก รัก เหมือนพระองค์ทรงรักเรานะครับ
o เขียนไป ไตร่ตรองไป ใจก็คิดถึงทุกท่านที่ได้อ่านครับ อยากบอกรักทุกวันสำหรับทุกคน พ่อ ก็เป็นพ่อ จะเป็นอย่างอื่นที่ไม่ใช่พ่อไม่ได้ คือ ไม่รักก็ไม่ใช่พ่อ
o ลูกของพระเจ้าก็เช่นกัน ไม่รัก ก็ไม่ใช่ลูกพระจริงๆ นะครับ รักกัน ให้อภัยกัน คิดถึงกันในด้านดี กล่าวขวัญถึงกันเสมอ...
o “รักนะ ลูกรักของพระเจ้า ลูกรักของพ่อ และพ่อก็ต้องเป็นพ่อที่รักของลูกเช่นกัน...”
o เขียนไป รำพึงไป พ่อยิ่งรู้สึกว่าตนเองต้องประพฤติตนให้เป็น “พ่อ” มากขึ้นทุกวันเพราะเราได้เชื่อในพระเยซู..
o ดีใจครับที่ได้มีความเชื่อในพระเยซูครับ...