วันพฤหัสบดีที่ 22 ธันวาคม 2016
สัปดาห์ที่ 4 เทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า
บทอ่าน 1ซมอ 1:24-28 / ลก 1:46-56
ช่องว่าง ระหว่าง สิ่งธรรมดา กับสิ่งแปลกใหม่ เราเรียกว่า “โอกาส”
ช่องว่าง ระหว่าง สิ่งเดิม กับสิ่งใหม่ เราเรียกว่า “โอกาส”
ช่องว่าง ระหว่าง ของเก่า กับการเปลี่ยนแปลง เราเรียกว่า “โอกาส”
ช่องว่าง ระหว่าง ความคิดเดิม กับความคิดใหม่ เราเรียกว่า “โอกาส”
“โอกาส”เกิดขึ้นกับทุกคน หากใครเห็น “โอกาส”
แล้วปรับตัวรับ “โอกาส”นั้น
ได้เกิดเป็นการกระทำ และเราจะได้รับผลที่ดีกว่า ที่เราคิดไว้
(Credit:ดำรง พิณคุณ)
หลังจากพระแม่มารีอาได้เสด็จเยี่ยมนางเอลีซาเบ็ธ และได้ทักทายกันแล้ว แม่พระได้ถือ “โอกาส”ร้องเพลงสรรเสริญพระเป็นเจ้า คือ บทมักญีฟีกัต ซึ่งเน้นที่ความยิ่งใหญ่ของพระเป็นเจ้า โดยเชื่อว่าพระแม่เองได้รับพระพร และได้รับรู้ถึงความยิ่งใหญ่ของพระบุครในครรภ์ของพรแม่นอกจากนี้ พระแม่ยังสรรเสริญความยิ่งใหญ่ของพระเป็นเจ้าต่อพระแม่ และต่อประชากรอิสราเอล
แม้บทมักญีฟีกัตจะเป็นบทสรรเสริญที่เรียบง่าย แต่ก็ทำให้ผู้ที่มีอำนาจ ที่มีความร่ำรวย และที่มีสิทธิ์พิเศษต้องระวังตัวในอันตรายของสิ่งดังกล่าว เพราะคนที่มัวเมาอยู่ กับอำนาจ กับความร่ำรวย และการมีสิทธิพิเศษ ล้วนแต่ถูกพระเป็นเจ้าทำให้กระจายไป พระองค์ทรงผลักไสบรรดาผู้ทรงอำนาจออกจากบัลลังก์ และทรงยกย่องคนใจสุภาพ พระองค์ก็จะกระทำเช่นเดียวกับคนทุกยุคทุกสมัย เป็นต้นในยุคปัจจุบัน ที่ใช้อำนาจกดขี่ข่มเหงคนอื่นอย่างอยุติธรรม
ข้อคิด:
บทมักญีฟีกัต ที่พระแม่ได้ร้องสรรเสริญพระเป็นเจ้านั้น คือ “โอกาส”สำหรับเราทุกคน ที่จะเข้าใจว่าชีวิตฝ่ายจิตและความเชื่อในพระเป็นเจ้า คือ อำนาจที่แท้จริงในการเปลี่ยนแปลงสังคม เพื่อให้มนุษย์รอดพ้นจากบาป ในลักษณะของการกดขี่ข่มเหง คนยากจน คนด้อยโอกาส คนที่ถูกเอารัดเอาเปรียบ คนที่ไม่มีปากมีเสียงในสังคม ท่านมีความคิดเห็นอย่างไรในเรื่องนี้?
