วันอังคารที่ 29 พฤศจิกายน 2016
สัปดาห์ที่ 1 เทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า
บทอ่าน อสย 11:1-10 / ลก 10:21-24
ในฐานะเป็นคนที่มีความเชื่อ พวกสานุศิษย์ของพระเยซูเจ้ามีบุญ เพราะพวกเขาได้มองเห็น ผลงานอัศจรรย์ต่างๆ ของพระองค์ และมีความเชื่อในพระองค์ พวกเขาจึงแตกต่างจากผู้ฉลาด ผู้มีความรู้ หรือกษัตริย์ ซึ่งปรารถนาจะเห็นพระเยซูเจ้า แต่ไม่มีโอกาส ส่วนพวกสานุศิษย์แม้ป็นเพียงคนธรรมดา ที่ไม่มีความสำคัญ ไม่เคยไปโรงเรียน ไม่เคยอ่านหนังสือ ไม่มีสถานภาพหรือตำแหน่งใดๆ
แต่ด้วยสายตาของความเชื่อ พวกเขากลายเป็นผู้มีบุญ เพราะได้เห็นคุณค่าของความรักของพระเป็นเจ้าที่มีต่อพวกเขา สำหรับตัวเราเอง เราไม่ต้องการอำนาจหรือสิทธิพิเศษใดๆ เราไม่ต้องการความรู้สูงๆ เพื่อจะมองและเชื่อในพระเยซูเจ้า เพราะฉะนั้นเราจึงมีบุญเช่นเดียวกัน เพราะเราได้เห็นและได้เชื่อในพระองค์...
ถ้าไก่ได้เพชรได้พลอย ถ้าเป็ดได้แหวนได้เสื้อ ถ้าเสือได้หนังสือเรียน ถ้ามนุษย์ไม่เห็นคุณค่าของสิ่งที่มี ถ้ามนุษย์ไม่เห็นคุณค่าของสิ่งที่ทำ ทุกสิ่งที่ทำไปก็ไร้ความหมาย เหมือนกับความแตกต่างระหว่างคนมีความเชื่อ และไม่มีความเชื่อ คือ คนมีความเชื่อ ทุกสิ่งเป็นไปได้ถ้ามีความเชื่อในพระเป็นเจ้า ผู้ไม่มีขอบเขต ส่วนคนที่ไม่มีความเชื่อ ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นไปได้ถ้ามีความเชื่อในมนุษย์ ซึ่งเป็นผู้มีขอบเขต เราจะเลือกมนุษย์หรือพระ...
มีครั้งหนึ่งที่นักบุญเทเรซาแห่งอาวิลา มีแผนการจะสร้างบ้านเด็กกำพร้าหลังหนึ่ง ขณะที่มีเงินทุนเพียงหนึ่งพันบาท เพื่อนที่รู้จักได้บอกให้ท่านหาเงินให้พอกกับค่าก่อสร้างทั้งหมดเสียก่อน ท่านได้ตอบว่า “เงินจำนวนเพียงหนึ่งพันบาท เทเรซาจะทำอะไรไม่ได้ แต่ถ้าพระเป็นเจ้าพร้อมกับเงินหนึ่งพันบาทเทเรซาจะทำได้ทุกอย่าง”..
ดังนั้นเราบอกท่านทั้งหลายว่า ทุกสิ่งที่ท่านขอในการอธิฐานภาวนา จงเชื่อว่าท่านจะได้รับ และท่านก็จะได้รับ (มก 11:24)...”แต่เขาต้องขอด้วยความเชื่อโดยไม่สงสัย เพราะผู้ที่สงสัยนั้น
เปรียบเสมือนคลื่นในทะเลที่ถูกลมพัดซัดไปมา ”( ยก 1:6)
