วันอังคารที่ 15 พฤศจิกายน2016
สัปดาห์ที่ 33 เทศกาลธรรมดา
ระลึกถึงนักบุญอัลเบิร์ต ผู้ยิ่งใหญ่ และนักปราชญ์แห่งพระศาสนจักร
บทอ่าน วว 3:1-6 , 14-22 / ลก 19:1-10
นักบุญออกัสตินได้เตือนเราให้ปีนขึ้นไปบนต้นมะเดื่อ
เหมือนกับซักเคียส เพื่อเราจะมองเห็นพระองค์ และจะได้น้อมรับไม้กางเขนในการดำรงชีวิต ซักเคียสได้ปีนขึ้นต้นมะเดื่อ เขาปลีกตัวไปพบพระเยซูเจ้า โดยไม่มีฝูงชนคอยกีดกันเขา ประชาชนหัวเราเยาะคนต่ำต้อยที่มีร่างเตี้ย
คนที่ดำเนินชีวิตด้วยความสุภาพถ่อมตน คนที่มอบความผิดที่ทรมานเขา ไว้ในพระหัตถ์ของพระเป็นเจ้า ฝูงชนหัวเราะเยาะคนต่ำต้อยและพูดว่า “เจ้าช่วยตัวเองไม่ได้ เป็นคนน่าสงสาร เป็นคนที่ไม่สามารถนำสิ่งที่เป็นของเจ้ากลับมาได้” ฝูงชนขัดขวางมิให้คนพบพระเยซูเจ้า ฝูงชนอวดอ้างตัว แต่ซักเคียสไม่สนใจฝุงชนที่เดินอยู่บนเส้นทางของเขา เขากลับยินดีปีนขึ้นไปบนต้นมะเดื่อ
ซักเคียสได้สารภาพบาปของตนเอง แม้เขาไม่ได้พูดว่า “ข้าแต่พระเป็นเจ้า ข้าพเจ้าเป็นคนบาป” หรือพูดว่า “บาปของข้าพเจ้าคือความโลภ” แต่เขาได้แสดงผลของของการเป็นทุกข์กลับใจ โดยสารภาพบาปของตนว่า “ข้าแต่พระเป็นเจ้า ข้าพเจ้าจะมอบครึ่งหนึ่งของทรัพย์สมบัติที่มีแก่คนยากจน” นี่คือการสารภาพความผิดที่ความร่ำรวยเป็นเหตุทำให้เขามีความโลภมิใช่หรือ?
“และถ้าข้าพเจ้าได้คดโกงสิ่งใดจากใครมา ข้าพเจ้ายินดีจะชดใช้ให้สี่เท่า”
นี่ไม่ใช่การสารภาพบาป เพราะความร่ำรวยของเขาที่ได้มา ด้วยวิธีการที่ผิดมิใช่หรือ? เขาไม่ได้พูดกับพระเยซูเจ้าว่า “ข้าพเจ้าเป็นคนบาป และข้าพเจ้าเป็นทุกข์ถึงบาป แต่ เขาได้สารภาพเงียบๆต่อพระเยซูเจ้าในหัวใจของเขา และพระเยซูเจ้าก็รับการสารภาพบาปและความทุกข์ของเขาเงียบๆเช่นกัน สิ่งที่สำคัญกว่านั้นก็ คือ คนที่ยอมรับและสารภาพบาป และร้องหาความช่วยเหลือในหัวใจของเขา แทนที่จะออกมาจากปาก เป็นการแสดงว่า ปากอาจจะหลอกลวง แต่หัวใจไม่เคยหลอกลวง..เรื่องราวของซักเคียสสอนเราว่า
พระเยซูเจ้าพร้อมที่จะให้อภัยคนที่กลับใจ โดยไม่มองว่าเขาจะมีบาปมากมายเท่าไร “พระองค์ทรงซื่อสัตย์และทรงเที่ยงธรรม ถ้าเราสารภาพบาป พระองค์จะทรงอภัยบาปของเรา และจะทรงชำระเราให้สะอาดจากความอธรรมทั้งปวง” (1ยน 1:9)
