วันเสาร์ที่ 5 พฤศจิกายน2016
สัปดาห์ที่ 31 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน ฟป 4:10-19 / ลก 16:9-15
ในวันนี้เราจะอ่านพบบทสรุปของจดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวฟิลิปปี ท่านได้ขอบใจพวกเขา ที่ได้สนับสนุนท่านทั้งทางด้านคำภาวนาและด้านวัตถุปัจจัย ท่านเห็นคุณค่าของความช่วยเหลือของพวกเขา ไม่ใช่ในสิ่งที่ท่านได้รับ แต่ในสิ่งที่พวกเขาได้มอบให้ท่าน นอกจากนี้ท่านยังบอกด้วยว่า ท่านได้เรียนรู้สิ่งที่มีคุณค่าอย่างมากสำหรับท่าน และสำหรับเราทุกคนด้วย ท่านได้กล่าวว่า
“ข้าพเจ้าได้เรียนรู้ที่จะมีความพอใจในตัวเองในทุกโอกาส ข้าพเจ้ารู้จักเป็นอยู่อย่างอดออม และรู้จักเป็บอยู่อย่างอุดมสมบูรณ์
เพราะข้าพเจ้าได้เรียนรู้เคล็ดลับที่จะเผชิญกับทุกสิ่งในทุกกรณี กับความอิ่มท้องและความหิวโหย กับความมั่งคั่งและความขัดสน” และท่านยังยอมรับว่าพระเป็นเจ้า คือ “แหล่งพลังของท่าน ท่านจึงมีพลังในทุกสิ่ง” เพราะฉะนั้นเปาโลคือตัวอย่างสำหรับเรา เราต้องเผชิญกับความขาดแคลน และความอุดมสมบูรณ์ เหมือนกับท่าน ในท่ามกลางสิ่งแวดล้อมดังกล่าว
เราอาจถูกประจญให้วิตกกังวลมากเกินไปเกี่ยวกับอนาคต ทำให้เกิดความเครียดและความท้อถอย แต่พระเป็นเจ้าคือพลังของท่านในทุกสิ่ง พลังในการบริหารจัดการทรัพยากรที่มี พลังในการแบ่งปันทรัพยากร และพลังในการลดทอนรายจ่าย เป็นต้น ในเวลาที่มีความอุดมสมบูรณ์ เราอาจจะถูกประจญให้วางใจในสิ่งที่เรามี ในสิ่งที่เราเก็บหอมรอมริบไว้ มากกว่าความวางใจในพระเป็นเจ้า และในยามที่ขาดแคลน เราก็อาจจะไม่มีความไว้ใจในพระเป็นเจ้า ที่เป็น
”แหล่งพลังของท่าน” เพื่อเราจะสามารถหลีกเลี่ยงการประจญทั้งสองอย่างที่กล่าวมา เราคงต้องทำตามพระวาจาของพระเยซูเจ้าที่ได้ตรัสว่า “ จงแสวงหาพระอาณาจักรของพระเจ้า และความชอบธรรมของพระองค์ก่อน แล้วพระองค์จะทรงเพิ่มทุกสิ่งเหล่านี้ได้ ” (มธ 6:33)... .
ข้าพเจ้ากำลังเดินตามรอยเท้าของพระอาจารย์คนใหม่ คือ พระเยซูเจ้า ผู้ไม่มีที่จะวางศีรษะ ในบ้านที่หรูหราแลสะดวกสบาย ข้าพเจ้ากลับไม่พบสันติสุข แต่ในเมื่อพระอาจารย์ประทับอยู่ด้วย ข้าพเจ้ากลับพบการเปลี่ยนแปลงความทุกข์ ให้กลายเป็นสันติสุข และสันติสุขที่ไม่เคยละทิ้งข้าพเจ้าเลย
.
