วันพฤหัสบดีที่ 3 พฤศจิกายน 2016
สัปดาห์ที่ 31 เทศกาลธรรมดา
นักบุญ มาร์ติน เด ปอเรส นักบวช
บทอ่าน ฟป 3:3-8ก / ลก 15:1-10
พวกฟาริสีและธรรมาจารย์ได้บ่นพระเยซูเจ้าว่า “ชายคนนี้ต้อนรับพวกคนบาป กินร่วมกับพวกนั้นด้วย” พวกเขาถือว่าการกระทำของพระองค์เป็นการสะดุด พวกเขาเชื่อว่าในฐานะเป็นอาจารย์และรับบี พระเยซูเจ้าไม่สมควรจะคบค้าสมาคมกับคนบาป ซึ่งพระเยซูเจ้าไม่เห็นด้วย
พระองค์จึงได้เล่าเรื่องนิทานเปรียบเทียบเรื่องแกะร้อยตัวที่ตัวหนึ่งหายไป เจ้าของจะไปตามหาจนพบ แล้วแบกมันกลับบ้านด้วยความยินดี และเรื่องหญิงที่ทำเหรียญหายไปหนึ่งเหรียญ เธอได้จุดตะเกียงค้นหาจนพบ เมื่อพบแล้วก็เรียกมิตรสหายและเพื่อนบ้าน มาร่วมแสดงความยินดี
พระเยซูเจ้าทรงใช้นิทานเปรียบเทียบทั้งสองเรื่อง
เพื่อแสดงให้เห็นพันธกิจของพระองค์ ในฐานะเป็นผู้ที่พระเป็นเจ้าได้ส่งมา เพื่อตามหาลูกที่หลงทางไปของพระเป็นเจ้า จะมีความยินดีในสวรรค์ เมื่อพระองค์ได้พบคนที่หลงทางไป เรื่องดังกล่าวเป็นการท้าทายบรรดาผู้นำฝ่ายวิญญาณ ที่จะต้องติดตามและต้อนรับบรรดาคนบาป เพื่อนำพวกเขากลับมายังบ้านของพระเป็นเจ้า มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับเหตุการณ์ในเกิดขึ้นในสมัยของประธานาธิบดีอับราฮัม ลินคอล์นว่า ท่านได้รับจดหมายเพื่อขอการอภัยโทษจากพวกทหาร ที่ทำผิดทางวินัยเป็นจำนวนมาก โดยมีจดหมายจากผู้มีชื่อเสียง เพื่อรับรองความประพฤติของทหารเหล่านั้น ปรากฏว่ามีจดหมายขอการอภัยโทษจากทหารคนหนึ่ง ซึ่งไม่มีจดหมายรับรองความประพฤติ
ท่านประธานาธิบดีจึงได้ถามว่า “ทหารคนนี้ไม่มีเพื่อนหรือคนรู้จัก ที่จะรับรองความประพฤติของเขาหรือ?ผู้บังคับบัญชาของทหารคนนั้นจึงตอบว่า
“ไม่มีครับ เขาไม่มีเพื่อนหรือคนรู้จักเลย” ประธานาธิบดีลินดคอล์นจึงได้ตอบทันที่ว่า “อย่างนั้น ข้าพเจ้าจะเป็นเพื่อนของเขาเอง”...…เพื่อนแท้ … สนในสิ่งที่ คุณเป็น …เพื่อนเทียม … สนใจสิ่งที่ คุณ มี …เขาไม่ได้มีเพื่อนไว้ แค่ตอนเดือดร้อน
ไม่ได้มีไว้ แค่ตอนที่เราลำบาก ไม่ได้มีไว้ แค่ตอนที่เราคิดมาก แต่เขามีเพื่อนกันไว้ ให้รู้ว่าทุกๆเวลา เราจะช่วยเหลือกัน
