วันพุธที่ 28 กันยายน 2016
สัปดาห์ที่ 26 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน โยบ 9:1-12,14-16 / ลก 9:57-62
พวกเพื่อนของโยบมีใจคับแคบและชอบตัดสินอย่างไม่มีเหตุผล พวกเขาบอกว่า โยบต้องทนทุกข์ทรมาน เพราะเขาได้ทำบาป และได้แนะนำให้เขาสารภาพบาปของตนเอง เพื่อจะได้รับการบำบัด ซึ่งเป็นการเชื่อมโยงระหว่างความทุกข์ทรมาน และการทำบาปส่วนตัว แต่ปรากฏว่าโยบไม่ยอมรับคำแนะนำ และบอกว่าเขาไม่มีบาป
แต่เขากลับพบตนเองว่า ทำอะไรไม่ได้เมื่อเขาอยู่ต่อหน้าพระเป็นเจ้า เพราะเขาได้รับผลกระทบที่รุนแรง แต่ในขณะเดียวกันก็ยอมรับปรีชาญาณและอำนาจของพระเป็นเจ้า...
ยิ่งมีแสงสว่างมากเท่าไหร่ ยิ่งเห็นความจริงได้ชัดมากเท่านั้น ยิ่งความมืดมนมากเท่าไหร่...
ยิ่งเห็นความเท็จได้น้อยมากเท่านั้น …
ยิ่งมีแรงมากเท่าไหร่ ยิ่งก้าวได้ง่ายและเร็วมากเท่านั้น…
ยิ่งมีแรงน้อยมากเท่าไหร่ ยิ่งก้าวไปได้ยากและช้ามากเท่านั้น…
ยิ่งพยายามเข้าใจเรื่องของชีวิตมากเท่าไร ยิ่งทำให้โยบเห็นอำนาจและความยิ่งใหญ่ของพระเป็นเจ้ามากขึ้น...
โยบจึงได้บอกกับเพื่อนทั้งสามคนว่า ถ้าคนหนึ่งคนใดปรารถนาจะสู้คดีกับพระเป็นเจ้าในพันครั้ง เขาก็ตอบพระองค์ไม่ได้สักครั้งเดียว...พระองค์ทรงฉลาดในพระทัย ทรงมั่นคงในพลัง ใครได้แข็งข้อต่อพระองค์และปลอดภัยได้เล่า?....เมื่อพระเป็นเจ้าตรัส...พระองค์ตรัสด้วยพระสุรเสียงดัง...จนกระทั่งเสียงต่างๆในโลกเป็นใบ้ไปทันที...และเมื่อพระองค์ตรัส... พระองค์ตรัสอย่างอ่อนนุ่ม...จนกระทั่งไม่มีใครได้ยินเสียงกระซิบของพระองค์...นอกจากคุณคนเดียว...บางทีวันนี้พระองค์กำลังหันมามองคุณ
ไม่ว่าคุณจะอยู่ ณ ที่ใด...ในขณะที่จิตใจของคุณอาจจะอยู่ไกลจากพระองค์ในขณะนี้...เพราะคุณกำลังทำบาปผิดต่อพระองค์ ....จงเข้าใจว่าพระองค์กำลังสอนบทเรียนให้คุณ..แม้จะเป็นบทเรียนที่ขมขื่นที่สุด..แต่ก็จะกลายเป็นบทเรียนที่หวานซึ่งที่สุด ของชีวิตของคุณเช่นกัน..
ถ้าคุณกลับใจด้วยหัวใจจริงๆ..เมื่อพระองค์จะหันมายังคุณ...เหมือนอย่างที่พระองค์ได้มองดูโจร..ที่ถูกตรึงบนไม้กางเขนพร้อมกับพระองค์...และพระองค์ได้ตรัสว่า
“วันนี้ ท่านจะอยู่กับเราในสวรรค์” (ลก 23:43)
