วันเสาร์ที่ 17 กันยายน 2016
สัปดาห์ที่ 24 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน 1คร 15:35-37, 42-49 / ลก 8:4-15
ชายคนหนึ่งเล่าว่า เขาได้เคยช่วยบิดาของเขาไถนา ปลูกข้าว และไล่นกที่มากัดกินเมล็ดข้าว บางครั้งเขาเผลอม่อยหลับไป หลังจากฤดูทำนาผ่านพ้นไป เขาต้องทำความสะอาดพื้นนา เพื่อจะปลูกข้าวในปีถัดไป ในพระวรสารวันนี้ พระเยซูเจ้าได้ตรัสถึง “ชาวนาฝ่ายจิตใจ” โดยพระองค์ได้เรียกเปโตรและอันดรูว์น้องชาย ให้ติดตามพระองค์ “จงตามเรามา และเราจะให้ท่านเป็นชาวประมงจับมนุษย์” (มธ4:18-19)
ชาวนาชาวญี่ปุ่นได้เคยกล่าวว่า “ ชาวประมงฝ่ายจิตใจ” คือ คนที่หว่านพระวาจาของพระ ในพื้นนาของคนที่มีความเชื่อ พวกเขาจะเตรียมจิตใจของคนที่แสวงหาความเชื่อ เพื่อให้เจริญเติบโตอย่างซื่อสัตย์ จะได้ออกดอกออกผล เพื่อพระเกียรติมงคลของพระเป็นเจ้า” นิทานอุปมาเรื่องการหว่านข้าวในทุ่งนานั้น เปรียบได้กับชีวิตของเราดังนี้ นกหมายถึงปิศาจที่เข้ามาและจิกกินเมล็ดข้าว บทเรียนที่สำคัญที่สุดจากนิทานเปรียบเทียบ คือ เราต้องมั่นคงในความเชื่อ ขณะที่เราอยู่ท่ามกลางความทุกข์ยาก การทดลอง ความยากลำบาก การท้าทายในชีวิตในรูปแบบต่างๆ โดยเราต้องยึดมั่นในพระวาจาของพระเป็นเจ้า
เราจะต้องตื่นตัวอยู่เสมอในพื้นนาของผู้มีความเชื่อ มิฉะนั้น จะมีคนมาถอนต้นข้าว และโยนทิ้ง ในฐานะเป็น “ชาวนาฝ่ายจิตใจ” เราต้องรับผิดชอบ เอาใจใส่ หว่านปุ๋ย และหล่อเลี้ยงผู้มีความเชื่อเหล่านี้ ด้วยพระวาจาของพระเป็นเจ้า เพื่อสุขภาพฝ่ายจิตใจที่ดี และด้วยวิธีนี้เราจะสามารถสร้างคนงาน เพื่อเก็บเกี่ยวพืชผล และจะป้องกันผู้มีความเชื่อจากผู้รุกราน...พระเยซูเจ้าได้ตรัสว่า”ใครมีหูก็จงฟังเถิด” แต่ข้าพเจ้าได้พูดว่า “คนที่มีประสบการณ์ทำงานในท้องนา จงฟังเรื่องของเมล็ดข้าวที่ดี เพื่อหว่านสิ่งดีดีในชีวิต”....
“กำลังกาย” ที่จะหมดไปสามารถที่จะสร้างได้จาก“กำลังใจ” จากใครบางคน...หาเป้าหมายในชีวิตให้เจอโดยเร็วที่สุด เพราะมันจะเป็นเครื่องนำทางของคุณ ในชาตินี้ตลอดไป...
ถ้าเรารู้สึกว่าสิ่งที่ทำลงไปเป็น เหมือนกับเพียงน้ำหยดหนึ่งในมหาสมุทร แต่มหาสมุทร คงจะมีน้ำน้อยลง ถ้าขาดหยดนั้นไป…การทำความดีแต่เพียงเล็กน้อย คือ จุดเริ่มต้นของความดีอันยีงใหญ่ต่อมนุษยชาติ
