วันอังคารที่ 13 ธันวาคม 2016
ระลึกถึง น.ลูเซีย พรหมจารีและมรณสักขี
ศฟย 3:1-2,9-13 / มธ 21:28-32
บทอ่านจากพระวรสารนักบุญมัทธิว
เวลานั้น พระเยซูเจ้าตรัสกับพวกมหาปุโรหิตและผู้อาวุโสของประชาชนว่า “ท่านทั้งหลายคิดเห็นอย่างไร ชายคนหนึ่งมีบุตรสองคน เขาไปพบบุตรคนแรกพูดว่า ‘ลูกเอ๋ย วันนี้ จงไปทำงานในสวนองุ่นเถิด’ บุตรตอบว่า ‘ลูกไม่อยากไป’ แต่ต่อมาก็เปลี่ยนใจและไปทำงาน พ่อจึงไปพบบุตรคนที่สอง พูดอย่างเดียวกัน บุตรคนที่สองตอบว่า ‘ครับพ่อ’ แต่แล้วก็ไม่ได้ไป สองคนนี้ใครทำตามใจพ่อ” พวกเขาตอบว่า “คนแรก”
พระเยซูเจ้าจึงตรัสว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า คนเก็บภาษีและหญิงโสเภณีจะเข้าสู่พระอาณาจักรของพระเจ้าก่อนท่าน เพราะยอห์นได้มาพบท่าน ชี้หนทางแห่งความชอบธรรม ท่านก็ไม่เชื่อยอห์น ส่วนคนเก็บภาษีและหญิงโสเภณีเชื่อ แต่ท่านทั้งหลายเห็นดังนี้แล้ว ก็ยังคงไม่เปลี่ยนใจมาเชื่อยอห์น”
(พระวาจาของพระเจ้า)
------
การแตกแยกในอดีต ในสมัยอิสราเอล กลับทำให้เขา "เข้าใจ" การมารวมกันให้ได้จากที่แตกต่าง
บางครั้ง เรามอง "ความแตกแยก" "ข้อขัดแย้ง" เป็นการแบ่งฝั่งแบ่งฝ่าย การขาดจากกันหันหลังไม่มองหน้า แต่ในความเป็นจริง จากความแตกแยก ข้อขัดแย้ง "พระเจ้ามีบทสอน"
ในพระคัมภีร์มีเรื่องนี้หลายครั้งและ ในหนังสือเศฟันยาห์ ก็มีอีกครั้งที่บอกว่า
"เวลานั้น เราจะชำระปากของชนหลายชาติ ให้พ้นมลทิน เขาทุกคนจะได้เรียกพระนามองค์ผู้เป็นเจ้า และรับใช้พระองค์เป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน"
ทำไม? ความแตกแยกกลับเป็นคุณค่า เพราะว่า เราได้มองถึงหัวใจ
บางทีเราผิวเผินที่จะพิจารณา มีใครหยอดคำหวาน ป้อนคำป้อยอ
บางทีเราไม่ได้คงทน ยาวนาน ต่อเนื่อง เมื่อมีอะไรผ่านมาไว ได้ตามสนอง มองได้ตื้น
การลงลึก ลึกซึ้ง บางที "ความขัดแย้ง" ก็ช่วยมากกว่า "ปล่อยไหลไปตามใจ"
และพระเจ้า ใช้ "จิตใจที่ลึก ด้วยการคิดไตร่ตรอง พิจารณาและตัดสินใจ" ดังเรื่องงเล่า บุตรสองคนที่ "ไป" และ "ไม่ไป" ทำงานในสวนองุ่น
การตัดสินใจสำคัญ การเลือกให้ตรงเป้าหมายก็สำคัญ เป็นส่วนประกอบที่สำคัญของการเดินตามความรอดพ้นของการไถ่กู้ของพระเจ้า
