วันพุธที่ 23 พฤศจิกายน 2016
ระลึกถึง น.เคลเมนต์ ที่ 1 พระสันตะปาปา
วว 15:1-4 / ลก 21:12-19
บทอ่านจากพระวรสารนักบุญลูกา
เวลานั้น พระเยซูเจ้าตรัสแก่บรรดาศิษย์ว่า “แต่ก่อนที่เหตุการณ์ทั้งหมดนี้จะเกิดขึ้น เขาจะจับกุมท่าน จะเบียดเบียนท่าน จะนำท่านไปไต่สวนในศาลาธรรม และจะจองจำท่านในคุก เขาจะนำท่านไปยืนต่อหน้ากษัตริย์และผู้ว่าราชการเพราะนามของเรา และนี่จะเป็นโอกาสให้ท่านเป็นพยานถึงเรา
จงตัดสินใจว่าท่านจะไม่หาคำแก้ตัวไว้ก่อน เราจะให้คำพูดและปรีชาญาณแก่ท่าน ซึ่งศัตรูของท่านจะต้านทานหรือโต้แย้งไม่ได้ บิดามารดา พี่น้อง ญาติและมิตรสหายจะทรยศต่อท่าน บางท่านจะต้องถูกประหารชีวิตด้วย ท่านทั้งหลายจะเป็นที่เกลียดชังของทุกคนเพราะนามของเรา แต่เส้นผมบนศีรษะของท่านจะไม่เสียไปแม้แต่เส้นเดียว ด้วยการยืนหยัดมั่นคงท่านจะรักษาชีวิตของท่านไว้ได้”
(พระวาจาของพระเจ้า)
—————
เราสามารถพิจารณาพระเจ้าองค์ความรัก ในมุมของพระเจ้าทรงฤทธานุภาพ ในด้านของวิวรณ์คือ
“ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าผู้ทรงสรรพานุภาพ พระราชกิจของพระองค์ยิ่งใหญ่และน่าพิศวงยิ่งนัก ข้าแต่พระราชาแห่งนานาชาติ วิถีทางของพระองค์นั้นเที่ยงธรรมและสัตย์จริง”
แม้ว่า “มาตราฐาน” ของพระองค์ คือ เที่ยงธรรมและสัตย์จริง ในมุมมอง วาระสุดท้าย แต่ก่อนกระบวนการสุดท้าย พระเจ้าคงไม่ได้ ถือไม้บรรทัด ถือตาชั่ง มาวัด มาตวง มาตัดสิน
แต่ “มาตราฐานความรักต่อพีน้อง” ต่างหากที่เป็นตัวตัดสิน
ถ้าไม่มีใครแช่งชัก สาปส่ง
ถ้าไม่มีใครบูดบึ้ง เพราะเราบิดเบี้ยวผิดต่อเขา
พี่น้องเหล่านี้แหละ จะเป็น ไม้บรรทัด ตาชั่ง เมื่อเราไม่รัก ตาชั่งจะเอียงข้าง ไม้บรรทัดจะไม่เที่ยงตรง เพราะเรา “ลำเอียง เลือกรัก”
ดังนั้น นักบุญลูกา จึงพูดถึง “กระบวนการผ่านความรัก ผ่านความทุกข์ยาก ผ่านชีวิต” เพื่อจะเป็นคนเที่ยงตรง เป็นความรักไม่เลือกรัก เป็นคนยุติธรรมไม่ลำเอียงเลือกแต่ชอบ ที่เป็นพื้นฐานของความรักแบบพระเจ้าทรงรักเรา ที่เป็นมาตราการสุดท้ายของชีวิต ที่พระเจ้าเห็นเป็นมาตราฐานของการพบกับพระองค์
