วันอังคารที่ 19 กรกฎาคม 2016
สัปดาห์ที่ 16 เทศกาลธรรมดา
มคา 7: 14-15, 18-20 / มธ 12: 46-50
บทอ่านจากพระวรสารตามคำเล่าของนักบุญมัทธิว
เวลานั้น ขณะที่พระเยซูเจ้ากำลังตรัสกับประชาชน พระมารดา และพระญาติของพระองค์มายืนอยู่ข้างนอก ต้องการพูดกับพระองค์
พระองค์จึงตรัสถามผู้ที่มาทูลนั้นว่า
“ใครเป็นมารดาใครเป็นพี่น้องของเรา”
แล้วทรงยื่นพระหัตถ์ชี้บรรดาศิษย์ ตรัสว่า
“นี่คือมารดาและพี่น้องของเรา เพราะผู้ที่ปฏิบัติตามพระประสงค์ของพระบิดาของเราผู้สถิตในสวรรค์
ผู้นั้นเป็นพี่น้องชายหญิง และเป็นมารดาของเรา”
(พระวาจาของพระเจ้า)
——————
“อย่างเทพ” ที่เราคุ้นหูกัน อะไรที่ทำได้ดีอย่างต่อเนื่อง ดี
จนน่ายกย่อง เด่นกว่าใครๆ เราก็บอกว่า “อย่างเทพ”
แต่ถ้าพิจารณาตามคำที่ประกาศกมีคาห์ว่า
“เทพเจ้าใดเล่าเป็นเหมือนพระองค์ ผู้ทรงให้อภัยความผิด และทรงมองข้ามการล่วงละเมิดแก่ผู้ที่เหลืออยู่เป็นมรดกของพระองค์ พระองค์ไม่ทรงรักษาพระพิโรธไว้ตลอดไป
แต่พอพระทัยแสดงความรักมั่นคง”
อย่างนี้ “ใจเทพ”
สมัยประกาศกมีคาห์ คงเคยพบเห็น เทพเจ้ามากมาย
ที่มี “ข้อจำกัด” อดทนต่ำ ความต้องการสูง มีข้อเรียกร้องแลกเปลี่ยนมากมาย จึงเรียกเทพ แต่ในขณะ
“พระเจ้าองค์ความเมตตา” ไม่ได้เป็นอย่างนั้นเลย
การให้อภัย การให้โอกาส กลับเป็น “ทางเทพ” ที่
คนๆ หนึ่ง จะพลิกฟื้น ยืนตั้งตัว กลับตัวกลับใจ ใฝ่หาความดี มากกว่า การแก้ตัว การปล่อยตัว การทำตัวเหลวไหล ที่ไม่ใช่บุคคลที่สัมผัสความเมตตาของพระเจ้า แค่ แตะต้องผิวเผิน เทพเจ้าที่เราสร้างขึ้นตามสามัญสำนึกแห่งการตามใจตัวเอง
พระเจ้าองค์ความเมตตา ที่เป็น “เทพ” ของเรา ทำให้เรากลายเป็นบุคคลแห่งความเมตตา กลายเป็นวงศ์วาน เป็นพี่น้อง เป็นพ่อแม่ ดังพระวาจาที่ว่า
“นี่คือมารดาและพี่น้องของเรา เพราะผู้ที่ปฏิบัติตามพระประสงค์ของพระบิดาของเราผู้สถิตในสวรรค์”
(Credit จาก Facebook คุณพ่อฉลองรัฐ สังขรัตน์)
