วันอังคารที่ 6 ธันวาคม 2016
สัปดาห์ที่ 2 เทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า
มธ 18:12-14…..
12“ท่านทั้งหลายคิดอย่างไร ถ้าชายคนหนึ่งมีแกะอยู่ร้อยตัว แล้วแกะตัวหนึ่งบังเอิญหลงทาง เขาจะไม่ปล่อยแกะเก้าสิบเก้าตัวไว้บนภูเขา เพื่อค้นหาแกะตัวที่หลงไปหรือ
13“เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ถ้าเขาหาแกะตัวนั้นพบแล้ว เขาจะรู้สึกยินดีที่พบมัน มากกว่ายินดีในแกะเก้าสิบเก้าตัวที่มิได้พลัดหลง
14“พระบิดาของท่านผู้สถิตในสวรรค์ก็เช่นกัน ไม่ทรงปรารถนาให้คนธรรมดา ๆ เหล่านี้แม้เพียงผู้เดียวต้องพินาศไป”

อรรถาธิบายและไตร่ตรอง
• “เคยหลงทางบ้างไหม” พี่น้องที่รัก วันนี้พ่ออยากไตร่ตรองถึงเรื่องการ “หลงทาง หลงฝูง หลงพวก”
o พ่อจินตนาการ กับประสบการณ์ของพ่อเวลาที่เดินหา หา หา หาเท่าไรก็ไม่เจอพวกของเรา กลุ่มของเรา เวลาเดินทางไปกันเป็นกลุ่มและต้องพลัดหลงไป กลุ่มที่เดินเที่ยวเป็นกลุ่มเป็นก้อน
o เวลาพ่อที่พ่อพากลุ่มแสวงบุญไปที่ไหน โดยเฉพาะอิสราเอล พ่อไปมาหลายครั้งมากๆ พ่อกลัวที่สุดคือลูกๆกลุ่มหายไป หลงทางไป พ่อจะกำชับและเดินนับแล้วนับอีก คอยเตือนเลยว่าระวังนะครับระวังหายไปจากกลุ่มนะครับ
o มีบางจุดโดยเฉพาะที่มีกลุ่มต่างๆเยอะเหลือเกิน... พ่อยกตัวอย่างเช่นบริเวณที่มีกลุ่มทัวร์หรือแสวงบุญจำนวนมากๆ หลายกลุ่มปนๆกัน ดูยุ่งไปหมดจริงๆ ต้องระวังมากๆ พ่อยกตัวอย่างเช่นเมื่อเราเดินมรรคาศักดิ์สิทธิ์ที่อิสราเอล ในเยรูซาเล็ม ที่ๆ มีคนจำนวนมากมาย กลุ่มมากมายมหาศาล... กลุ่มฝรั่งก็ไม่ยากที่จะแยกผมทองๆ แต่ถ้าเจอกลุ่มผมดำๆด้วยกนมาเจอกันเข้ามาปะปนคือคนเอเชียหลายๆกลุ่มละก็ ยุ่งละครับ ยุ่งมาก และถ้ากลุ่มเราเดินผ่านตลาดที่เต็มไปด้วยผู้คนเข้า แน่นอนตรงนั้นยุ่งที่สุด
o พ่อจะประกาศให้ต้องระวังให้มากที่สุด... “ระวังหลงนะครับ ระวังดีๆ เกาะกลุ่มเอาไว้นะครับ ดูพวกเรากันเข้าไว้อย่าได้แตกกลุ่ม อย่าจอดซื้อของและต้องระวังพลัดหลงนะครับ” เพราะต้องเลี้ยวซ้ายขวาหลายซอกหลายมุม และคนก็เยอะมากขนาดที่แทบจะไม่ต้องออกแรงเดินเพราะกลุ่มคนพากันไป...
o และพ่อจะย้ำว่า “ถ้าพลัดหลงนะครับ อยู่นิ่งๆ อย่าวิ่งไปวิ่งมา ขอให้อยู่นิ่งๆ ถ้าหลงไปเดี๋ยวไม่พ่อก็ไกด์หรือเจ้าของทัวร์ที่ไปด้วยจะออกไปตามหาและพากลับมาเอง.. ย้ำ ถ้าหลง อย่าพยายามเดินไปโน่นนี่หากลุ่มนะครับ ยืนอยู่จุดนั้น..พวกเราจะออกไปตามหาและพากลับมาเอง” นี่คือเทคนิคของพ่อในการจัดการกับกลุ่มลูกทัวร์ลูกแกะเวลาเดินทางไปแสวงบุญ...
o ถ้าไปเจอสมาชิกร่วมกลุ่มที่ “มั่นใจและหายเสมอ” ละก็เหนื่อยหน่อยครับ... เขามักจะบอกว่า “ไม่ต้องห่วง...ถ้าหายไปเดี๋ยวจัดการตัวเองได้” ก็จริงนะครับ ถ้าเขาเป็นคนที่เที่ยวมาแล้วหลายๆประเทศ...เขาไม่กลัว แต่พ่อสิ พ่อห่วงครับ “ใจพ่อจะว้าวุ่นถ้าเขาหายไป”

• พี่น้องที่รัก วันนี้พระวรสารเล่าเรื่องแกะหลงทาง... พลัดฝูง... ผู้เลี้ยงแกะจะปล่อยแกะฝูงที่รวมกันอยู่ไว้ และออกไปตามหาแกะตัวที่หายไปจนกว่าจะพบ เมื่อพบก็จะแบกกลับมาด้วยความยินดี นี่คือคำสอนของพระเยซู... พ่อขอเสนอข้อคิดไตร่ตรองต่อไปอีกหน่อยนะครับ...
o เวลาที่แกะตัวนั้นหลงทาง (พ่อจะลองทำตัวเป็นแกะตัวนั้นที่หลงทางครับ) สมมติว่า พ่อเป็นแกะตัวนั้นที่พลัดฝูง... เดินเล่นเพลินๆก้มหน้ากินหญ้าไป..หรือเผลอตัวพลัดฝูงไป อะไรจะเกิดขึ้น.. แน่นอน พระวรสารเล่าว่า พระเยซูเจ้า ผู้เลี้ยงแกะที่ดีจะออกตามหา เมื่อพบจะดีใจ ฉลอง มีความสุขที่ได้พบและนำกลับมา
o วันนี้พ่อขอทำตัวเป็นแกะหลงตัวนั้น และคิดเป็นคิดได้นะครับ... พ่อยกตัวอย่างความคิดรำพึงของพ่อครับ ถ้า ถ้า ถ้าพ่อเป็นแกะหลงตัวนั้นครับ พ่อจะขอเสนอความรู้สึกของแกะหลงตัวนั้นสักหน่อยครับ...
1. (พ่อเปรียบตัวพ่อเองเป็นแกะหลงทาง) ถ้าพ่อหลงทาง หลงพวก หลงฝูง และหลุดออกไป... พ่อคิดว่า ถ้าเป็นพ่อที่กำลังหลงทาง พอพ่อรู้ตัวนะว่าหลง หรือหาพวกไม่เจอแล้ว.. (ปกติเราอาจไม่ได้คิดถึงจิตใจแกะตัวนั้นที่หลงทางครับ) พ่อคิดว่า เจ้าตัวที่หลงทาง ตัวที่ผิดพลาดหายไป เมื่อหันมามองและไม่เห็นพวก ไม่เห็นฝูงของตน... เจ้าแกะตัวนั้น “ถ้าเป็นพ่อ” พ่อคงตกใจ คงตระหนกอกสั่นขวัญแขวนแน่ๆ คงวิ่งพล่านหาฝูงเลยว่าฝูงหายไปไหน.. พ่อคงวิ่งชะเง้อ มอง กระโดด ใจเต้นตุ้บๆๆ กลัวก็กลัวเผื่อมีหมาป่ามาจะทำอย่างไร อันตรายรอบด้าน... โอ้แม่เจ้า... พ่อคงร้อง วิ่งสุดๆจริงๆ... คิดตามจินตนาการณ์ตามสิครับ... ถ้าพ่อเห็นกลุ่มที่คิดว่าใช่คงจะดีใจมาก วิ่งเข้าไปหาเลย แต่พอไปใกล้แล้วรู้ว่าไม่ใช่ก็จ๋อย ตาลาย คิดผิด ไม่น่าเลย งง หรือถ้าเป็นแกะน้อยอาจร้องหา... “อยู่ไหนกันค้าบ หายไปไหนกันค้าบ รอด้วย หรือ ช่วยด้วยๆ หลงครับ มีใครเห็นฝูงผมไหมครับ...”
2. แกะตัวอื่นๆ เป็นอย่างไร คิดอะไรกันอยู่ แกะส่วนใหญ่คงก้มหน้าก้มตาหากิน เดินตามกันไป ไม่ได้คิดอะไร ไม่ได้ตรวจสอบว่ามีตัวไหนหลงหาย พวกมันคงไม่คิดอะไร คงจะสนุก กินหญ้าไป... ไม่ได้คิดถึงตัวที่หายไปเลย ไม่ได้ใส่ใจใดๆหรอก ก็ธรรมชาติฝูงใหญ่อยู่ด้วยกันก็ยังแข็งแรงอยู่ ยังสบายกันอยู่ ไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรหรอกสำหรับแกะทั้งฝูง

• บทสรุป คือ พ่อคิดว่า เราน่าจะมองจากมุมเจ้าแกะหลงทางตัวนั้น ถ้าพ่ออ่านความคิดมันได้ (อ่านจากประสบการณ์ตนเองก็ได้) พ่อคิดว่า ฝูงอาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันหายไป หลงไป ไม่ได้ใส่ใจ... แต่ แต่ แต่ พ่อคิดว่า “สำหรับเจ้าแกะหลงทางตัวนั้น” มันคงตื่นกลัว วิ่งหา ถามหา ฝูงของตนและอยากเจอะฝูงของตนที่สุดเลย รักฝูงที่สุด อาจจะร้องไห้อยากเจอะฝูงตลอดเวลา... เจ้าแกะหลงมันคงทุรนทุรายสุดๆ คงคิดถึงฝูงมาก อยากเจอฝูงมาก อยากลับไปหาฝูงมากที่สุดเลยครับ
• พ่อคิดว่า เจ้าแกะทั้งฝูงใหญ่อาจไม่ไดคิดถึงเจ้าแกะตัวที่หายไปเลยสักนิด และอาจไม่ได้รู้สึกรู้สาหรือเสียดายที่เจ้าตัวนั้นหายไปแม้แต่น้อย... แต่เจ้าตัวน้อยที่หลงหายไปสิ คงจะคิดถึงฝูงที่สุด คงวิ่งวุ่นร้องหา อยากกลับ ไม่อยากถูกทิ้งให้ต้องโดดเดี่ยว... พอได้เจอฝูงนะ...ผลตามมา คือ “ดีใจแทบขาดสติ กรี๊ดที่สุด สุขที่สุด” ส่วนฝูงทั้งฝูงบางทีถ้าคิดได้เหมือนคน จะดีใจไหมก็ไม่ทราบ หรืออาจจะโดนตำหนิด้วยสายตาว่าถ่วงเวลาถ่วงความเจริญ วุ่นวาย ฯลฯ
• แต่ที่แน่ๆ ไปทั่วแสวงบุญอิสราเอลกับพ่อ พ่อจะย้ำว่า “ในแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์...พวกเราห้ามโกรธกันนะครับ รักกันนะครับ ถ้ามีใครหายหรือทำผิดพลาด อย่าโมโหกันนะครับ รอกันนะครับ เราอยู่แผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ห้ามโมโหนะครับ”

• สรุปพระวรสารวันนี้มีคำสอนเยอะครับ แม้พระวรสารตอนนี้มีเพียงไม่กี่บรรทัดก็ตาม เรามาพิจารณาไตร่ตรองกันนะครับ
o แกะที่หายไปนั้น คงอยากกลับฝูงที่สุด มันรักฝูงที่สุด รอคอยที่จะได้กลับมาพบกับเพื่อนพี่น้องมากที่สุด.. มันคงตื่นเต้น วิ่งหา และร้องหารอคอยที่สุด...
o พี่น้องที่รัก...เพื่อนพี่น้องของเราคริสตชนที่หลงทางไป เดินทางผิดในชีวิตคริสตชน พ่อเชื่อว่าพวกเขาอยากกลับฝูงมาสู่ความรักมากเช่นกัน
o พ่อคิดว่าถึงเวลาที่เราคริสตชนจะต้องร่วมกันเลิกสนใจแต่ตนเองมาเกิน และเราต้องเป็นฝูงแกะทั้งฝูงที่ช่วยกันร้องส่งเสียง แหงนหน้ามองหาเจ้าตัวที่หายไป เราต้องมีชีวิตในวิถีที่แตกต่าง... คือ เราจะไม่เห็นแก่ตัว เห็นแก่กิน (หญ้า) หรือมัวแต่ก้มหน้ามองตนเองจนลืมเงยหน้าดูพี่ๆน้องๆที่หลงหายไป...
o พ่อเชื่อว่า...แกะตัวที่หายอยากกลับฝูงที่สุด... มันคิดถึงฝูงที่สุดแล้ว... ในทางกลับกัน กลุ่มคริสตชนของเราก็ต้องเร่งที่จะคิดถึง เร่งที่จะแสวงหา ติดตาม เพื่อพาพวกเขาที่หายหรือเดินทางห่างไกลออกไปให้ได้กลับมาเข้ากลุ่มและปลอดภัย...

• พระเยซูเจ้าสรุปว่า...“พระบิดาของท่านผู้สถิตในสวรรค์ก็เช่นกัน ไม่ทรงปรารถนาให้คนธรรมดา ๆ เหล่านี้แม้เพียงผู้เดียวต้องพินาศไป”
o ดังนั้น เราต้องไม่ปล่อยแกะในฝูงของเรา คือ พี่น้องคริสตชน สมาชิกพระศาสนจักรต้องสูญหายไปแม้สักคนเดียวเลย นั่นเป็นความงดงามมาก
o พี่น้องที่รัก เป็นหน้าที่ของเราคริสตชนจริงๆที่จะต้องไม่ยอมปล่อยให้พี่น้องของเราหลงทางหรือต้องพินาศไปแม้แต่เพียงผู้เดียว ขอให้เราช่วยกันรักษากันและกัน ดูแลกันและกันให้มากที่สุดนะครับ รักและดูแลเอาใจใส่กันมากๆครับ
o สำหรับแกะตัวที่หายไป คนที่ทิ้งศาสนาและทิ้งพระเจ้าไป... ไม่ว่าด้วยเหตุผลใดๆ พ่อขอให้ได้รู้ตัวและร้องหา และต่อไปพยายามอย่าแตกแถว แตกเหล่า แตกกอโดยไม่จำเป็น แต่ถ้ามีสิ่งใดผิดพลาดเกิดขึ้น เราพึงพยายามที่จะกลับมาฝูงโดยเร็วที่สุด

• พี่น้องที่รัก... รักกัน คิดถึงกัน แสวงหากัน ดูแลกัน และช่วยเหลือกันให้มากๆ อย่าปล่อยให้มีสมาชิกในฝูงแกะต้องหายไป และถ้าหายไปไม่ว่าด้วยเหตุผลใดๆ ไม่ต้องเน้นใครผิดใครถูก ฝ่ายไหนผิดฝ่ายไหนหลง... พ่อขอให้เราอ่านพระวรสารวันนี้แล้วเรามีจิตใจที่ได้รับการไตร่ตรอง
1. เราต้องเป็นเหมือนคนเลี้ยงแกะ “พระเยซู” ออกตามหาจนพบ และยินดีเมื่อได้พบ
2. เราต้องเป็นเหมือนแก่ทั้งฝูง.. ที่ต้องไม่ละทิ้ง หรือไม่ใส่ใจ แต่ต้องร่วมกันใส่ใจกัน ดูและกัน เอาใจใส่กันจริงๆ คิดถึงและใส่ใจแกะตัวที่หายไป พ่อคิดว่าพระศาสนจักรคือเราทุกคนต้องให้ความรักเอาใจใส่ต่อกันมากๆ และเจริญชีวิตเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันให้มากที่สุดเช่นกันครับ
3. เราต้องเป็นเหมือนแกะตัวที่หลงหายในยามที่เราเกิดพลัดพรากหลงทางไป... พ่อคิดว่าถ้าเราหลงฝูงไป เราต้องคิดถึงฝูงมากๆ อยากกลับฝูงมาก และก็อย่ามัวหลงทาง... ไปจากฝูงหรือทำตัวหลงฝูงบ่อยๆก็จะดีมากๆเช่นกัน

o พี่น้องที่รัก... ขอให้เราเป็นฝูงแกะที่ดีขอพระเยซูเจ้านายชุมพาบาลที่ดีที่สุด และขอให้เราได้เห็นอกเห็นใจต่อกัน และแสวงหากันรักกันในท่ามกลางสมาชิกพี่น้องในพระศาสนจักรของเรานะครับ