วันศุกร์ที่ 12 สิงหาคม 2016

สัปดาห์ที่ 19 เทศกาลธรรมดา

อสค 16:1-15, 60,63

        1พระยาห์เวห์ตรัสกับข้าพเจ้าอีกว่า 2“บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงบอกให้กรุงเยรูซาเล็มรู้ถึงการกระทำน่าสะอิดสะเอียนของตน 3จงพูดว่า พระยาห์เวห์องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสแก่กรุงเยรูซาเล็มดังนี้ ‘กำพืดและต้นกำเนิดของเจ้ามาจากแผ่นดินของชาวคานาอัน พ่อของเจ้าเป็นชาวอาโมไรต์ แม่ของเจ้าเป็นชาวฮิตไทต์ 4ต้นกำเนิดของเจ้า เมื่อเจ้าคลอดออกมานั้น ไม่มีผู้ใดตัดสายสะดือ ไม่มีผู้ใดใช้น้ำชำระล้างเจ้า ไม่มีผู้ใดใช้เกลือทาตัว หรือเอาผ้าอ้อมพันเจ้าไว้ 5ไม่มีผู้ใดมองเจ้าด้วยความสงสารเพื่อเมตตาทำสิ่งเหล่านี้ให้เจ้า เจ้าถูกทิ้งอยู่บนพื้นทุ่งนาเหมือนสิ่งสกปรกน่ารังเกียจในวันที่เจ้าเกิดมา

6เราผ่านมาก็เห็นเจ้าเปื้อนเลือดทั้งตัว ดิ้นอยู่ เราจึงพูดกับเจ้าที่เปื้อนเลือดว่า “จงมีชีวิตเถิด” 7และเราทำให้เจ้าเติบโตขึ้นเหมือนหญ้าในทุ่ง เจ้าก็เจริญเติบโตขึ้นจนเป็นสาวเต็มตัว ถันของเจ้าก่อรูปขึ้นและขนก็งอก แต่เจ้าก็ยังเปลือยอยู่ ไม่มีเสื้อผ้า

8เราผ่านมาอีกครั้งหนึ่ง ก็เห็นว่าเจ้าถึงอายุรู้จักรักแล้ว เราจึงกางเสื้อคลุมของเราคลุมเจ้าไว้เพื่อปกคลุมความเปลือยของเจ้า เราสาบานกับเจ้าและทำพันธสัญญากับเจ้า พระยาห์เวห์องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัส และเจ้าก็เป็นของเรา 9เราใช้น้ำล้างเจ้า ชำระเลือดออกไปจากเจ้า และใช้น้ำมันเจิมเจ้า 10เราให้เจ้าแต่งตัวสวมเสื้อผ้าปักลวดลาย ให้เจ้าสวมรองเท้าหนังอย่างดี ให้ผ้าป่านคลุมศีรษะ ให้ผ้าไหมคลุมตัว 11เราให้เครื่องเพชรพลอยประดับตัวเจ้า สวมกำไลที่ข้อมือและสวมสร้อยคอให้เจ้า 12เราให้เจ้าใส่แหวนจมูก ใส่ตุ้มหู และสวมมงกุฎบนศีรษะ 13เจ้ามีทองคำและเงินประดับตัว รวมทั้งเสื้อผ้าป่านเนื้อละเอียด ผ้าไหมและผ้าปักลวดลาย เจ้ากินแป้งเนื้อละเอียด น้ำผึ้งและน้ำมันมะกอกเทศเป็นอาหาร เจ้างดงามมาก เหมาะที่จะเป็นราชินี 14ชื่อเสียงความงามของเจ้าเลื่องลือไปในหมู่นานาชาติ เพราะเจ้างามอย่างไร้ตำหนิจากความสง่างามที่เราให้เจ้า พระยาห์เวห์องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัส

15แต่เจ้าหลงในความงามของตนและใช้ชื่อเสียงของเจ้าเพื่อเล่นชู้ มอบร่างกายแก่ทุกคนที่ผ่านมา
60แต่เรายังระลึกถึงพันธสัญญาของเรากับเจ้าเมื่อเจ้ายังเป็นสาว เราจะทำพันธสัญญากับเจ้าซึ่งจะคงอยู่ตลอดไป 63เพื่อเจ้าจะได้จดจำและมีความละอาย และจะไม่อ้าปากพูดอีกเพราะความอับอาย เมื่อเราจะให้อภัยทุกสิ่งที่เจ้าได้ทำ” พระยาห์เวห์องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัส

อรรถาธิบายและไตร่ตรอง
• พระวาจาวันนี้จากประกาศกเอเสเคียลที่พ่อให้อ่าน... ไม่ตรงกับในไบเบิลไดอารี่ เพราะยาวกว่า พ่อเดินตามปฏิทินและกำหนดของพิธีกรรมและพบว่า เราจะได้อ่านมากกว่าและน่าสนใจจริงๆครับ

• พระวาจาของพระเจ้าวันนี้เป็นคำตัดพ้อ...พระเจ้าเรียกอิสราเอลออกมาจาก “กำพืด” ของตน ให้มาเป็นประชากรของพระเจ้า เป็นประชากรพิเศษของพระเจ้า... พระวาจาของพระเจ้าจากประกาศกเอเสเคียลดูเหมือนเป็นการทบทวนประสบการณ์ของพระเจ้าที่เฝ้าดูอิสราเอลตั้งแต่เด็กๆเลยทีเดียว... พระเจ้าเรียกร้องให้ทบทวน “กำพืด” พ่อสนใจคำนี้จริงๆว่าในพระคัมภีร์ใช้คำว่าอะไร... ก่อนอื่นทำไมเราแปลว่า “กำพืด” และคำนี้แปลว่าอะไร พ่อพบคำตอบ...
o ancestry กำเนิด,เทือกเถา,เผ่าพันธุ์,ตระกูล,เชื้อสาย,วงศ์วาน
o ภาษาฮีบรูที่เอเสเคียลใช้ คือ คำที่น่าทึ่ง คำว่าמְכֹרֹתַ֙יִךְ คำนี้อ่าน “mekorotayik เมอะโคโรตายิค” เพราะคำนี้ปรากฎครั้งเดียวในรูปนี้ในพระคัมภีร์พันธสัญญาเดิมทั้งหมด พบที่เดียวจริงๆ คือ ที่นี่ เอเสเคียลบทที่ 16 ข้อที่ 3
o ดูเหมือนว่า เรื่อง “กำพืด” ถูกเรียกร้องให้ทบทวนในยามตกยากที่สุด ไม่ใช่ความตกยากเพราะอะไรอื่น แต่เป็นความตกยากเพราะความประพฤติของตนเอง ความนอกใจของประชากรของพระเจ้า การละทิ้งพระเจ้า และการหันไปหาพระเท็จเทียมเป็นประจำ จนพระเจ้าต้องทบทวนให้ต้องมองดูว่า “กำพืด” ของเจ้าอยู่ที่ไหน...

• พระเจ้าเรียกร้องให้ประกาศเอเสเคียลไปกล่าวกับประชากรขอพระองค์ตรงๆ เรียกร้องให้ทบทวนความเชื่อจริงๆแห่งที่มาของตนเอง
o ‘กำพืดและต้นกำเนิดของเจ้ามาจากแผ่นดินของชาวคานาอัน
o พ่อของเจ้าเป็นชาวอาโมไรต์
o แม่ของเจ้าเป็นชาวฮิตไทต์
o ต้นกำเนิดของเจ้า เมื่อเจ้าคลอดออกมานั้น ไม่มีผู้ใดตัดสายสะดือ ไม่มีผู้ใดใช้น้ำชำระล้างเจ้า ไม่มีผู้ใดใช้เกลือทาตัว หรือเอาผ้าอ้อมพันเจ้าไว้
o ไม่มีผู้ใดมองเจ้าด้วยความสงสารเพื่อเมตตาทำสิ่งเหล่านี้ให้เจ้า เจ้าถูกทิ้งอยู่บนพื้นทุ่งนาเหมือนสิ่งสกปรกน่ารังเกียจในวันที่เจ้าเกิดมา
o ...พ่ออ่านดูแล้วพ่อรู้สึกจริงๆ พระเจ้าเรียกร้องให้ต้องหันกลับมาดูที่มา มาดูกำพืดของตนเองอย่างถ่องแท้

• อิสราเอลเป็นแบบนี้ มีที่มาแบบนี้ พระเจ้าสั่งสอนให้ได้คิดดีๆ พิจารณาให้ดีว่าใครเข้ามามีส่วนในชีวิตของอิสราเอล... ใครเป็นคนเปลี่ยนแปลใครเป็นคนนำออกมา... ใครเป็นคนผู้ที่ค้ำชู... พ่อคิดว่าวันนี้ถ้าเราอ่านคำของพระเจ้าตรัสมีคำว่า “เรา” ที่หมายถึงพระยาห์เวห์ตรัสเช่นนี้กี่ครั้ง... น่าสนใจและอ่านจริงๆครับ พ่อจะตัดมาให้ดูครับ
1. เราผ่านมาอีกครั้งหนึ่ง ก็เห็นว่าเจ้าถึงอายุรู้จักรักแล้ว
2. เราจึงกางเสื้อคลุมของเราคลุมเจ้าไว้เพื่อปกคลุมความเปลือยของเจ้า
3. เราสาบานกับเจ้าและทำพันธสัญญากับเจ้า
4. เราใช้น้ำล้างเจ้า ชำระเลือดออกไปจากเจ้า และใช้น้ำมันเจิมเจ้า
5. เราให้เจ้าแต่งตัวสวมเสื้อผ้าปักลวดลาย
6. เราให้เครื่องเพชรพลอยประดับตัวเจ้า สวมกำไลที่ข้อมือและสวมสร้อยคอให้เจ้า
7. เราให้เจ้าใส่แหวนจมูก ใส่ตุ้มหู และสวมมงกุฎบนศีรษะ
8. เรายังระลึกถึงพันธสัญญาของเรากับเจ้าเมื่อเจ้ายังเป็นสาว
9. เราจะทำพันธสัญญากับเจ้าซึ่งจะคงอยู่ตลอดไป
10. เราจะให้อภัยทุกสิ่งที่เจ้าได้ทำ

• พ่อตรวจสอบคำว่า “เรา” ที่พระเจ้าได้ทรงกระทำและตัดสินพระทัยที่จะกระทำ... “เรา” พ่อค่อยๆ แกะออกมาและได้พบ 10 ครั้งในย่อหน้านี้ของพระวาจาของพระเจ้า...
o พ่อรู้สึกถึงความสำคัญและชวนให้ระลึกถึง.. “พระบัญญัติสิบประการ” Ten Commandments
o พ่อได้เห็นความจริงว่า “ใช่เลย” เพราะประชากรของพระเจ้าได้ละทิ้งพระบัญญัติของพระเจ้า เหลวไหลและหลงลืมกำพืดของตนเองไป
o พระเจ้าตรัส “เรา” สิบครั้งเช่นนี้เพื่อให้ได้หันกลับมาทบทวนความจริงว่าประชากรของพระเจ้านี้ได้รับอะไรบ้างจากพระเจ้า พวกเขาจะได้ไม่หลงลืมกำพืดของตน และที่สำคัญมาก
o คำแปลที่พ่อได้พบในภาษาที่เราใช้คำว่า “กำพืด” แต่ภาษาที่ลึกซึ้งคือคำภาษาฮีบรู מְכֹרֹתַ֙יִךְ “เมอะโคโรตายิค”
o คำดังกล่าวนั้น ก็มีความหมายสำคัญคือ “บ่อเกิด ที่มา” ของประชากรของพระเจ้า... คือ
o พวกเขามีกำพืดเดิมและได้รับกำพืดใหม่... คือ การที่ “พระเจ้า พระยาห์เวห์ทรงรัก ทรงเรียก ทรงเลือกประชากรเหล่านี้” พระคัมภีร์หลายตอนที่ได้เน้นให้เห็นว่าพระเจ้าทรงเลือก ทรงเรียก และทรงนำอิสราเอลมาเป็นประชากรของพระองค์ เป็นพระองค์ที่ประกาศว่าประชากรเหล่านี้จะเป็นประชากรของกรของพระเจ้า เรามาดูสักสามตัวอย่างที่พระเจ้าได้ตรัสไว้...
1. อพย 6:7 “เราจะรับท่านไว้เป็นประชากรของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของท่านทั้งหลาย ท่านจะรู้ว่า เราคือพระยาห์เวห์ พระเจ้าของท่าน”
2. ลนต 26:12 “เราจะเดินไปกับท่านทั้งหลาย เราจะเป็นพระเจ้าของท่าน และท่านจะเป็นประชากรของเรา”
3. ยรม 30:22 “ท่านทั้งหลายจะเป็นประชากรของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของท่าน”

o จากข้อมูลในพระคัมภีร์..เราพบว่า.. นี่คือ “กำพืดใหม่ หรือ กำพืดแท้จริงที่มาจากพระเจ้า พระเจ้าเป็นผู้เลือกสรรและนำมาให้กับประชากรของพระองค์

• ที่สุด ต่อให้ในประกาศกและประกาศกเอเสเคียลที่เราได้เห็นว่าพระเจ้าตัดพ้อและตำหนิ ไม่ว่าจะหนักเพียงใด... พระเจ้าก็ทรงเมตตา พระองค์ก็จะให้อภัย.. พระองค์ตรัส... “เรายังระลึกถึงพันธสัญญาของเรากับเจ้าเมื่อเจ้ายังเป็นสาว เราจะทำพันธสัญญากับเจ้าซึ่งจะคงอยู่ตลอดไป เพื่อเจ้าจะได้จดจำและมีความละอาย และจะไม่อ้าปากพูดอีกเพราะความอับอาย เมื่อเราจะให้อภัยทุกสิ่งที่เจ้าได้ทำ”
o ประโยคที่พระยาห์เวห์ตรัสเช่นนี้... กล่าวได้ว่า พระเจ้าจะทำให้เราต้องอึ้งๆ อึ้งกับความรักของพระเจ้า
o เพราะความรักทำให้อึ้งไปเลยกับความรักของพระเจ้า พระเจ้ารัก “เรียกว่ารักจนอึ้งไปเลย” ทีเดียว

• พี่น้องที่รัก พ่อดีใจกับพระวาจาวันนี้... สำคัญและจำเป็น ทำให้เราเองได้ตรวจสอบที่มาหรือกำพืดของเรา เรามีพระเจ้าเป็นบิดาของเรา... เราได้รับพระพรมากมายจากพระเจ้า ขอเพียงเราได้สำนึกและตระหนักเสมอจริงๆว่า เราได้รับความรักของพระเจ้า พ่อขอให้เราได้อ่านพระวาจาวันนี้และให้เราได้รื้อฟื้นความรักของพระเจ้าต่อเรา และความรักของเราต่อพระเจ้า...

• ขอยืนยันอีกครั้ง อย่างไรๆ พระเจ้าก็รัก อย่างไรๆ พระเจ้าก็ไม่มีทางเกลียดเรา มีแต่เราจะทิ้งและหันหลังให้กับพระเจ้า พ่อขอให้เราได้มั่นใจที่สุด... พระเจ้ารักเรา และรักไม่มีที่สิ้นสุดและจะรักต่อไปไม่ว่าเราจะอยู่ในสภาพใดก็ตาม..

• พ่อเรียนรู้จากพระคัมภีร์วันนี้ ดังนั้นพ่อเชิญชวนพวกเราให้เชื่อเช่นนี้อย่างแข็งแรงครับ... พระเจ้าเป็นเช่นนี้จริงๆกับประชากรของพระองค์...
o เรายังระลึกถึงพันธสัญญาของเรากับเจ้า
o เราจะทำพันธสัญญากับเจ้าซึ่งจะคงอยู่ตลอดไป
o เราจะให้อภัยทุกสิ่งที่เจ้าได้ทำ

• อาแมน อาแมน อาแมน ขอขอบพระคุณพระเจ้าผู้ทรงความรักต่อเราตลอดไป