วันจันทร์ที่ 13 มิถุนายน 2016

สัปดาห์ที่ 11 เทศกาลธรรมดา

1พกษ 21:1-16……………
1ต่อมาไม่นาน นาโบทชาวยิสเรเอลมีสวนองุ่นที่เมืองยิสเรเอลใกล้พระราชวังของกษัตริย์อาหับแห่งสะมาเรีย 2กษัตริย์อาหับตรัสแก่นาโบทว่า “จงยกสวนองุ่นของท่านให้เราทำเป็นสวนผักเถิด เพราะสวนนี้อยู่ใกล้วังของเรา เราจะให้สวนองุ่นที่ดีกว่านี้แทน หรือถ้าท่านยินดีขาย เราจะจ่ายเงินให้ตามราคา นาโบททูลตอบกษัตริย์อาหับว่า “พระยาห์เวห์ทรงห้ามมิให้ข้าพเจ้ายกมรดกของบรรพบุรุษให้พระองค์”

4กษัตริย์อาหับเสด็จกลับพระราชวังด้วยพระทัยขุ่นเคืองและทรงพระพิโรธที่นาโบทชาวยิสเรเอลทูลพระองค์ว่า “ข้าพเจ้าจะไม่ยกมรดกของบรรพบุรุษให้แก่พระองค์” พระองค์เสด็จเข้าที่พระบรรทม หันพระพักตร์เข้าฝาผนัง ไม่ทรงยอมเสวยพระกระยาหาร 5พระมเหสีเยเซเบลเสด็จเข้าไปทูลถามว่า “ทำไมพระทัยของพระองค์จึงขุ่นเคืองจนไม่ทรงยอมเสวยพระกระยาหาร” 6พระองค์ทรงตอบว่า “เพราะเราบอกนาโบทชาวยิสเรเอลว่า “จงยกสวนองุ่นของท่านให้เราเถิด เราจะให้เงิน หรือถ้าท่านพอใจ เราจะให้สวนองุ่นอื่นแทน” แต่เขากลับตอบว่า “ข้าพเจ้าจะไม่ยกสวนองุ่นให้พระองค์”” 7พระมเหสีเยเซเบลจึงทูลว่า “พระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ปกครองอิสราเอลเช่นนี้หรือ ขอทรงลุกขึ้นเสวยพระกระยาหารให้สบายพระทัยเถิด หม่อมฉันเองจะให้สวนองุ่นของนาโบทชาวยิสเรเอลแก่พระองค์”
8พระนางทรงพระอักษรลงพระนามกษัตริย์อาหับ ประทับตราของพระองค์ ส่งไปถึงผู้อาวุโสและบุคคลสำคัญ ที่อยู่ในเมืองเดียวกับนาโบท 9พระนางทรงเขียนในลายพระหัตถ์ว่า “ท่านทั้งหลายจงประกาศวันถือศีลอดอาหาร เรียกประชาชนมาชุมนุมกัน และให้นาโบทนั่งอยู่แถวหน้า 10แล้วจงหาอันธพาลสองคน ให้มานั่งเผชิญหน้านาโบทและกล่าวหาเขาว่า “ท่านสาปแช่งพระเจ้าและกษัตริย์” แล้วท่านทั้งหลายจะนำเขาออกไปนอกเมืองและเอาหินทุ่มเขาให้ตาย”

11คนในเมืองของนาโบท บรรดาผู้อาวุโสและบุคคลสำคัญที่อาศัยอยู่ในเมืองปฏิบัติตามรับสั่งของพระนางเยเซเบลที่เขียนไว้ในลายพระหัตถ์ที่พระนางทรงส่งไป 12ชาวเมืองได้ประกาศวันถือศีลอดอาหาร สั่งให้นาโบทมานั่งแถวหน้าในหมู่ประชาชน 13อันธพาลสองคนออกมานั่งเผชิญหน้ากับเขา คนอันธพาลกล่าวหานาโบทต่อหน้าประชาชนว่า “นาโบทได้สาปแช่งพระเจ้าและกษัตริย์” เขาจึงนำนาโบทออกไปนอกเมืองและเอาหินทุ่มจนตาย 14ชาวเมืองส่งข่าวไปทูลพระนางเยเซเบลว่า “นาโบทถูกหินทุ่มตายแล้ว” 15เมื่อพระนางเยเซเบลทรงได้ยินว่านาโบทถูกหินทุ่มตายแล้ว ก็ทูลกษัตริย์อาหับว่า “ขอทรงลุกขึ้น เสด็จไปยึดครองสวนองุ่นของนาโบทชาวยิสเรเอลเถิด เพราะนาโบทไม่มีชีวิตอยู่อีกต่อไป เขาตายแล้ว เขาเคยปฏิเสธไม่ยอมขายให้พระองค์” 16เมื่อกษัตริย์อาหับทรงได้ยินว่านาโบทตายแล้ว พระองค์ก็เสด็จลงไปยังสวนองุ่นของนาโบทชาวยิสเรเอล เพื่อยึดครองสวนองุ่นนั้น

อรรถาธิบายและไตร่ตรอง
• ชื่อ “นาโบท” ภาษาฮีบรู נבות อ่าน na'-both, na'-both (nabhoth, มาจากรากศัพท์ nubh, แปลว่า “ดอกผลผลิต” หรือ “หน่อที่แตกออกมา”

• จากเรื่องราวเราทราบว่าพระเจ้าทรงความยุติธรรม พระองค์ทรงปกป้องสิทธิของคนยากจนเสมอ “พระยาห์เวห์ทรงห้ามมิให้ข้าพเจ้ายกมรดกของบรรพบุรุษให้พระองค์”

• แต่อาหับรวยอยู่แล้ว แต่ก็อยากได้ไม่จบสิ้น และมีเยเซเบลเป็นตัวชูโรงของเรื่อง จัดการให้อาหับพอใจ หรือเติมเต็มความอยากของอาหับ ด้วยฆาตกรรมอำพราง

• ตอนเด็กๆ พ่อได้อ่านเรื่องนาโบท หรือได้ฟังเรื่องนาโบทและการกระทำของพระนางเยเซเบล และความอ่อนแอแสนอ่อนแอของอาหับ พ่อรู้สึกเคืองเยเซเบลจริงๆ น่าโมโหนัก อาหับก็ช่างไม่ได้คิดอะไรเลย เอาแต่ได้ เอาแต่อยากได้ ไร้สาระจริง โลภและอยากไม่เข้าเรื่อง และเยซเบลก็แสนจะโหดร้าย ทำกับนาโบทได้อย่างไร เอาใจอาหับและทำร้ายคนด้อยโอกาสกว่า เจ็บปวดจริงๆ พ่อรู้สึกว่า ความยุติธรรมหายไป ความอยุติธรรมนี่ช่างไร้ความรักเสียจริงๆ ไร้ความรักที่สุด โหดร้าย ทำลาย ฆาตกรรม เพื่อหน้าตา เพื่อตนเอง เพื่อเอาใจนายของตน ก็เป็นแบบนี้จริงๆ

• อ่านแล้วพ่อต้องกลับมามองดูปัจจุบัน พี่น้องอ่านเรื่องของนาโบทครับ ง่ายที่จะเข้าใจ และนำเรื่องของนาโบทมาปรับเข้ากับความจริงในปัจจุบันกันครับ

• “โลภ อยากได้ อยากมี อยากโกง....ฆาตกรรม”
o ปัญหาสังคมมากมายในปัจจุบัน พ่อคิดว่า พ่อเองรับความเท็จที่รุนแรงแต่กลายเป็นความเป็นจริงของสังคมไทยเราทุกวันนี้แทบจะไม่ไหวแล้วครับ....
o พื้นฐานของสังคมที่ไม่ดีมากๆ และน่าเป็นห่วง คือ ความโลภ ยากได้ อยากมี อยากโกง...จนไปถึงฆาตกรรม....
o ตลอดเวลาอ่านหนังสือพิมพ์จนไม่อยากจะชายตามองหนังสือพิมพ์แล้วครับโดยเฉพาะหนังสือพิมพ์ “วันอาทิตย์” ข่าวร้าย พ่อสังเกตมานานแล้ว เพราะวันอาทิตย์ ไม่ค่อยมีข่าวอื่น ไม่ค่อยมีการเมืองเพราะนักข่าว นักการเมือง หยุดงานครับ
o วันอาทิตย์จึงเหลืออะไร พ่อสังเกตมีหนังสือฉบับดังๆ ใหญ่ๆ ที่ขายยอดสูงๆ วันอาทิตย์มีแต่ข่าว “ฆาตกรรม” ครับ หรือหายนะสำหรับชีวิตในรูปแบบต่างๆ พ่อสังเกต เคยนับบ่อยๆ
o วันอาทิตย์บนหน้าหน้าสือพิมพ์ สองศพ สามศพ หรือตายหมู่ อะไรทำนองนี้ มีภาพโหดๆ มีการคาดสีให้ลางๆ เพื่อแสดงความรับผิดชอบนิดหน่อยต่อศักดิ์ศรีของผู้ตาย และต่อสังคม.... “วัฒนธรรมแห่งความตาย” คือความรู้สึกไม่ใยดีกับศักดิ์ศรีของชีวิตเกิดขึ้นมากมาย มาจากความลึกที่ซ่อนเร้นสุดของมนุษย์สังคม และของคน นั่นคือ ความ “อยาก” ทุกรูปแบบ โดยเฉพาะความอยากรวย โลภ....
o บนเฟสบุค บนเว็บ ก็ยิ่งไม่ต่างกัน สร้างสีสรรข่าวกันสนุกสนานและไม่จริงก็มากมายเพื่อให้คนอยากคลิ๊กเข้าไปดู และก็มีของแถมที่เลวร้ายกันเขาไปใหญ่ ภาพลามกสังคมที่แสวงหาความอยากและอะไรต่อมิอะไรมากมาย ค้า ขาย ให้เสพ ให้อยาก และให้แสวงหาเข้าไปอย่างไม่รู้พอ

• เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องใหม่ แต่มีมาแต่อดีตกาล
o มันเป็นธรรมชาติและความโน้มเอียงของมนุษย์ที่ขับเคลื่อนจากภายในเพราะสิ่งเราภายนอกคือวัตถุนิยม บริโภคนิยม ปัจเจกนิยม และก่อให้เกิดเป็นพลังแห่ง “ความเห็นแก่ตัว” คือความรักแต่ตัวเอง เพื่อตัวเอง และที่สำคัญความเอาแต่ได้ ไม่รู้จักพอ
o ทั้งๆที่ “ความพอเพียง” คือคำสอนของชาติของเรา คือจิตวิญญาณของชาติของเรา... แต่ความเห็นแก่ตัว ความโลภ ความอยาก ก็ไม่มีที่สิ้นสุด ความยุติธรรมถูกละเมิด ถูกกลบให้เลือนหาย
o อำนาจนิยม และพรรคพวกนิยม ก็โผล่ขึ้นมาแทนที่ ชีวิตของคนก็ไร้คุณค่าในสายตาของคนโลภ ชีวิตถูกประเมินด้วยราคา ขายได้ ซื้อได้ ซื้อได้ตั้งแต่ชีวิตที่มีโอกาสน้อย ไม่มีการศึกษา ต้องขายเนื้อขายตัว ขายลูก ซื้อได้แม้กระทั่งบรรดาคนที่ถูกเรียกขานว่า ท่าน...ผู้ทรงเกียรติ(ปลอมๆทั้งหลาย) เพราะของจริง เกียรติยศแท้จริง ขายไม่ได้ ซื้อไม่ได้ แต่เป็นชีวิตที่อุทิศตน เสียสละ เด่นชัดจนได้รับเกียรติยศนั้นๆ ต่างหาก....สรุป ทุกอย่างอยู่ในวังวนของอำนาจเงิน หรือความเลวร้ายของอำนาจนิยมที่มาจากความโลภและความอยากไม่มีที่สิ้นสุดอีกนั้นเอง....

• ความจริง ความรัก ความยุติธรรม และสันติสุขแท้.... ถูกครอบงำด้วยความอยากและอำนาจนิยม คอรัปชัน และความอยุติธรรม ซึ่งเป็นข้าวละมานที่แทรกขึ้นมาในแปลงข้าวสาลีพันธุ์ดีก็เบ่งบาน เบียดเบียน กลบเกลื่อน...

• อ่านพระวาจาวันนี้นะครับเรื่องของนาโบท....

o อ่านแล้วจะเห็นประเด็นที่พ่อกล่าวถึง อ่านแล้วจะมีหัวใจที่ไม่ปรารถนาเลยซึ่งความโลภ ความหลง และอยุติธรรม
o ขอให้พระวาจาของพระเจ้าหล่อหลอมและเปี่ยนแปลงหัวใจของเรานะครับ ประเทศไทย สังคมไทยของเราต้องการการเปลี่ยนแปลง ต้องการความจริง ความดี และสันติสุข ต้องการความรัก และความ “พอเพียง” ในชีวิต
o อันที่จริงเรามีพอ เรามีเหลือ เพียงแต่เราอาจไม่รู้จักคำว่าพอ เพราะปีศาจแห่งความโลภ ความหลง ความเหลิง ซึ่งเป็นประเด็นสำคัญทำให้ขาดความเห็นใจใฝ่ความยุติธรรม ความจริง และสันติ

• เอาล่ะก่อนจบพ่อขอเสนอคำศัพท์ภาษาไทยชัดๆสักหน่อยครับ ขอเสนอคำว่า “เหลิง”
o คำคุณศัพท์ หมายถึง มั่นใจในตนเองมาเกิน ย่ามใจ overconfident ตัวอย่าง “แกนนำพรรคบางคนออกอาการเหลิงจนลืมตัวไปชั่วขณะ” คำนิยามภาษาไทย คือ เกินความพอดีพอควรไป
o คำกริยา ลืมตัวไปไกลเกินไป be overconfident, be spoiled, go to far ตัวอย่าง “เธอตามใจลูกมากจนลูกเหลิงและเสียเด็กไปแล้ว” คำนิยามภาษาไทย คือ ได้ใจจนทำให้ลืมตัวไป

• อ่านเรื่องราวความหลง ความเหลิง ความโลภ ของอาหับ และการกระทำที่ชั่วร้ายใช้อำนาจมืดอย่างชั่วร้ายเพื่อสนองความโลภและดับอารมณ์อยากได้ของอาหับนะครับ และไตร่ตรองชีวิตเราได้ดีครับ คนบริสุทธิ์อย่างนาโบทต้องถูกฆ่าเพราะความโลภแบบนี้ครับ....เรื่องแบบนี้พระเจ้าไม่ยอมแน่นอนครับ....เพราะพระองค์คือความยุติธรรม

• กลับมาดูสภาพความเป็นจริงของสังคมสิครับ
o ที่ดิน ใครรวย ใครมี ได้มาอย่างไร มีมากเสียจนไม่อาจจะเข้าใจได้ ส่วนคนยากจน ก็เบียดๆกันอยู่ในสลัม มีแต่หนี้สินล้นพ้นตัว ถูกโกง ต้องจำนอง จำนำ ยึด เพราะการเรียกรีดดอกเบี้ยกันอย่างอยุติธรรมในเวลาที่ผ่านมา... อาการหนักครับ และมีที่ดินเยอะแล้วก็ต้อง เลี่ยงอีก โกงอีก เลียงภาษีอีก ซ่อน ซุก ใส่ชื่อคนนั้นคนนี้ สรุปง่ายๆ “โกง” หรือ “ไม่ซื่อสัตย์” นั่นเอง เรื่องนี้ถ้ารื้อดูกันดีๆ ยามนี้ น้ำลดมาก ตอคงผุดขึ้นมากมายจนไม่น่าเชื่อ
o พ่อคิดมานาน เรื่องอำนาจนิยม เรื่องเจ้าพ่อเจ้าถิ่น อำนาจท้องถิ่น ที่เขาใช้คำหรูๆว่า โคว์ต้า ใครกินหัวคิวเรื่องอะไรบ้าง ทุกๆเรื่องน่าคิด แท็กซี่ วินมอเตอร์ไซค์พ่อว่าน่าคิดมากๆ มีทุกซอยกี่หมื่นวินทั่วประเทศ กี่พันวินทั่วกรุงเทพฯ มีเสื้อวิน ราคาเป็นหมื่นเป็นแสน ใครได้เงิน ใครคุม ใช้อำนาจอะไร มีกฎหมายหรือความยุติธรรมรองรับไหม... พ่อร้องถามสังคม... คนจนที่ผ่อนรถมาเพื่อทำมาหากิน ต้องยอมจำนน ซื้อเสื้อวินมา... ใครได้เงินเหล่านั้นหนอ คงไม่พ้น นายทุนทั้งหลายร่วมกับข้าราชการที่ไม่ดีอีกนั่นแหละ... แม้กระทั่งล็อตเตอรี่ก็ต้องมีโคว์ต้า พิมพ์ราคาแปดสิบบาท แต่คนขายต้องขายร้อยกว่า ใครได้ประโยชน์ เคยมีรัฐมนตรีคลังคนหนึ่งบอกว่าจะทบทวน เอาจริง แล้วก็เงียบไปในที่สุด... คนเดินขายก็ต้องขายเกินราคา และพยายามร้องขอให้ตนได้กำไรบ้าง... ปลายทางทั้งสิ้น ต้นน้ำ กลางน้ำ กินกันมาตลอด (โอ เยเซเบลผู้ฆ่านาโบทของยุคปัจจุบันจริงๆ)
o ยังมีอีกมากมายหลายเรื่องที่ต้องสะสางกัน ระบบพลังงาน ระบบรัฐวิสาหกิจ ฯลฯ พ่อไม่มีความรู้พอในทุกเรื่อง แต่ที่พ่อรู้และแน่ใจเป็นฐานคือเราต้องระบบเศรษฐกิจที่เป็นธรรม ยุติธรรม และเพื่อความดีส่วนรวม มากกว่าระบบของเยเซเบล.. คือ โลภ อยาก ทำลาย และการหลงเหลิงกับอำนาจความอยากไม่สิ้นสุด ไม่รู้จักพอ ประเทศชาติเราร่ำรวยมากในทุกๆด้าน แต่เพราะความอยุติธรรมและความโลภ ความเห็นแก่ตัว ประเทศเราเลยตกอยู่ในสภาพอย่างที่เป็น และต้องการ การปฏิรูปชีวิตของเราในเรื่องความดีและความจริง ความรัก และความยุติธรรมจริงๆ บาปของนางเยเซเบลที่กระทำกับนาโบท การกระทำของคนมีโอกาสที่ไม่ดี หรือหาโอกาสฉ้อ ฉล กล โกง ที่กระทำต่อคนยากจนในเรื่องโกงที่ดิน แบบที่นางเยเซเบลได้กระทำกับที่ดินและชีวิตของนาโบท การฆาตกรรมนาโบทอย่างเลือดเย็นนี้สอนเราในปัจจุบันได้มากทีเดียว...