วันอังคารที่ 26 เมษายน 2016

สัปดาห์ที่ 5 เทศกาลปัสกา 
กจ 14:19-28…..
19ชาวยิวบางคนมาจากเมืองอันทิโอกและเมืองอิโคนิยุม เกลี้ยกล่อมประชาชนให้เป็นฝ่ายของตนได้ เขาเหล่านั้นใช้ก้อนหินขว้างเปาโลแล้วลากออกไปนอกเมืองเพราะคิดว่าเปาโลตายแล้ว 20บรรดาศิษย์มาห้อมล้อมเขา เปาโลลุกขึ้น เข้าไปในเมือง วันรุ่งขึ้นเปาโลก็ออกเดินทางกับบารนาบัสไปยังเมืองเดอร์บี

21ทั้งสองคนประกาศข่าวดีที่เมืองนั้น ได้ศิษย์เป็นจำนวนมาก แล้วจึงกลับไปเมืองลิสตรา เมืองอิโคนียุมและเมืองอันทิโอกแห่งแคว้นปิสีเดีย 22เขาทั้งสองคนให้กำลังใจบรรดาศิษย์ ตักเตือนให้มั่นคงอยู่ในความเชื่อ พูดว่า “พวกเราจำเป็นต้องฟันฝ่าความทุกข์ยากเป็นอันมากจึงจะเข้าสู่พระอาณาจักรของพระเจ้าได้” 23เปาโลและบารนาบัสแต่งตั้งผู้อาวุโส ในกลุ่มคริสตชนแต่ละกลุ่ม เขาอธิษฐานภาวนาพร้อมกับจำศีลอดอาหาร แล้วฝากบรรดาผู้อาวุโสเหล่านี้ไว้กับองค์พระผู้เป็นเจ้าซึ่งเขาทั้งหลายมีความเชื่อ 24ทั้งสองคนเดินทางผ่านแคว้นปิสิเดีย มาถึงแคว้นปัมฟีเลีย 25ประกาศพระวาจา ที่เมืองเปอร์กา แล้วจึงไปยังเมืองอัตตาเลีย

26จากนั้น เขาลงเรือกลับไปยังเมืองอันทิโอกแห่งซีเรีย ก่อนที่เขาทั้งสองจะออกเดินทางจากเมืองอันทิโอก บรรดาคริสตชนเคยฝากเขาไว้กับพระหรรษทานของพระเจ้าเพื่องานที่เขาเพิ่งกระทำสำเร็จ 27เมื่อไปถึง เปาโลและบารนาบัสก็เรียกประชุมกลุ่มคริสตชนเล่าทุกสิ่งที่พระเจ้าทรงกระทำโดยผ่านตน ว่าพระเจ้าทรงเปิดประตูแห่งความเชื่อให้คนต่างศาสนา 28เขาทั้งสองคนพักอยู่กับบรรดาศิษย์เป็นเวลานาน

อรรถาธิบายและไตร่ตรอง

• “สู้เพื่อความเชื่อ” หลายครั้งเรามนุษย์มีความดิ้นรนมาเพื่อความเชื่อของตน

• พ่อเคยเจอคนดื้อครับ คนเราถ้ามีความเชื่อในตัวเองนะดื้อสุดๆ แพ่งสุด จะพยายามยึดความคิดของตนและมุ่งไปอย่างไม่ยอมเด็ดขาด เด็กทะเลาะกันเวลาที่อารมณ์ขึ้นก็ดื้อครับ...
o เคยพยายามปลอบใจให้เกิดการคืนดีกันกับพี่ พ่อพยายามแทบตาย พูดหว่านล้อมด้วยเหตุผลตั้งนานสองนาน หนูจะคืนดีกับพี่ได้ไหมลูก คำตอบคือ “ไม่” ไม่พูดมาก นั่งกอดเข่าฟังเงียบๆ
o พ่ออบรม ให้เหตุผลของครอบครัว เพราะเจ้าสองพี่น้องนี้มีกันอยู่สองคนในครอบครัวของเขา.... ความเป็นพี่น้อง ความรัก โอยชักแม่น้ำทั้งร้อยมาพูด.. “คืนดีกับพี่ได้ไหมลูก”...คำตอบคือ “ไม่”
o หมัดต่อไปต้องเอาเรื่องครอบครัวมาอ้าง.... รักพ่อแม่ไหมลูก “รัก” นั่งร้องไห้ไปเงียบๆ รักอยากให้พ่อแม่ดีใจไหม... “ใช่”....ให้อภัยและคืนดีกับพี่หนูพ่อแม่จะดีใจไหม.... “ใช่”...ดังนั้น ลูกคืนดีกับพี่ได้ไหม...คำตอบคือ “ไม่”
o เหนื่อยครับ หมัดต่อไปหมัดหนักครับ “พระเจ้า” หนูรักพระไหม...”รัก” การโกรธเป็นบาปไหน.. “บาปค่ะ”...เพราะเห็นแก่พระเจ้าจริงๆ ที่รักเรานะลูก พระองค์ให้อภัยเราทุกคนใช่ไหม... “ใช่”.... ดังนั้น ลูกคืนดีได้ไหม.... “ไม่”...
o พ่อเหมือนโดนหมัดหนักเสียเอง....พูดแทบตายครับ...จบลงด้วย “ไม่” ...จนปัญญา ต้องปล่อยกลับบ้านไป....จากนั้น ไม่กี่วัน เห็นพี่น้องคู่นั้นเขาคุยกันดี รักกันดี มีกันแค่สองพี่น้อง...กลับมาคุยกันปกติ...โถๆๆๆๆๆ เสียดายเวลาที่อุตส่าห์นั่งเกลี้ยกล่อมแทบตาย

• คนเราก็ดื้อเป็นปกติครับ.... ถ้าเขายึดมั่นในตนเองหรือในอะไรบางอย่าง หรือเชื่อมั่นในอะไรบางอย่าง อย่างไรก็ไม่ยอม ดื้อในความเชื่อมั่นในตนเอง ยึดตนเอง ก็เรียกว่าดื้อครับ แต่ถ้ามุ่งมั่นไม่มีวันยอมไม่มีวันลดละในความเชื่อ เชื่อในความจริง และในบุคคลที่เป็นความจริงๆ เขาไม่เรียกว่าดื้อครับ แต่กลายเป็น “ซื่อสัตย์” ยืนหยัดในความจริง และมุ่งมั่น แม้เจ็บปวดเพียงใดก็ตาม เขาจะยึดมั่นและยืนหยัดโดยเด็ดขาด ไม่มีวันยอมแม้จะต้องสละชีวิตก็ตาม ความซื่อสัตย์นี่ไม่ธรรมดาจริงๆนะครับ

• ภาษาฮีบรู คำว่า “ซื่อสัตย์” ใช้คำว่า Sedaqa เครื่องหมายแสดง “พระเจ้า”

o พระองค์เป็นความมั่นคงซื่อสัตย์ไม่เปลี่ยนแปลงครับ หมายถึงความเที่ยงตรงและไม่มีวันเปลี่ยนแปลงในความรักมั่นคงไม่มีที่สิ้นสุด.....
o พระเจ้าพระองค์คือต้นแบบแห่งความ “ซื่อสัตย์และความรักมั่นคงเสมอ” ดังนั้น ความซื่อสัตย์ มุ่งมันบากบั่นจึงเป็น “ความเชื่อ” แท้ในเป้าหมาย เป้าหมายคือ “พระเยซูเจ้าผู้ทรงกลับคืนพระชนมชีพครับ...
o อ่านกิจการฯ วันนี้จะพบว่า เปาโลและบารนาบัส เชื่อและไม่หวั่นเลย เรียกว่าดื้อสุด หรือซื่อสัตย์สุดๆ เพื่อประกาศข่าวดีของพระเยซูเจ้าผู้ทรงกลับคืนพระชนม์ชีพครับ ไม่หวั่น และไม่กลัวจริงๆ มั่นคง และแม้ต้องเกือบตาย ก็ไม่กลัว ซื่อสัตย์มั่นคงในความรักของพระเยซูเจ้าครับ ขอให้พวกเรามั่นคงในความรักและความซื่อสัตย์ต่อพระเจ้าเสมอนะครับ
---------------------------------

• Porta Fidei “ประตูแห่งความเชื่อ”
o วันนี้พ่ออยากพูดถึงคำว่าประตูแห่งความเชื่อ... แปลง่ายๆว่า ความเชื่อเป็นประตูสำหรับเราที่จะเข้าไปถึงพระเจ้า... หรือเป็นประตูแห่งหัวใจเราที่จะเปิดเพื่อต้อนรับความเชื่อ ต้อนรับพระคริสตเจ้า...
o พ่อจินตนาการความจริงๆนี้ให้เป็นภาพที่เห็นได้ชัดๆ นะครับ บานประตูที่เปิดคือความเชื่อ หรือโดยทางความเชื่อนั้น ผ่านประตูแห่งชีวิตความเชื่อเราก้าวเข้าไปสู่พระเจ้า โดยผ่านทางความเชื่อนั้น...

• คำสอนของเรื่องประตูแห่งความเชื่อคือ คำว่าประตูแห่งความเชื่อที่พระสันตะปาปากิตติคุณเบเนดิกต์ที่สิบหกได้สอนในปีแห่งความเชื่อนั้น พ่อคิดว่าเราสามารถประยุกต์ให้เข้ากับพระวาจาวันนี้ที่เราได้อ่านเลยครับ... (กจ 14:27)

• ประตูแห่งความเชื่อนี้เปิดอยู่เสมอสำหรับเราทุกคน เป็นประตูที่นำเราไปสู่ชีวิตแห่งความสัมพันธ์กับพระเจ้าและทำให้เราได้เข้ามาเป็นหนึ่งเดียวกับพระศาสนจักร
o เราสามรถผ่านประตูบานนี้เข้าไปได้อาศัย “พระวาจา” ที่พระเจ้าประทานให้เรา และ
o เมื่อหัวใจของเราพร้อมและตัดสินใจที่จะให้หัวใจของเรากล้าก้าวเข้าไปสู่พระเจ้าด้วยความรัก... และเดินทางเพื่อก้าวสู่พระเจ้าทางประตูแห่งความเชื่อนี้ คือ ความจริงของชีวิตของเราตลอดไป... (Porta Fidei 1)

• เราก้าวสู่ประตูแห่งความเชื่อเมื่อไร
o คำตอบคือ “วันที่เรารับศีลล้างบาป” (เทียบ รม 6:4)
o โดยอาศัยพระพรแห่งศีลล้างบาปที่เราได้จุ่มตัวลงในน้ำทรงชีวิตของพระเจ้า “น้ำแห่งศีลล้างบาป” ณ วันนั้นไป เราได้ชื่อว่า “บุตรของพระเจ้า” (อย่าลืมความจริงข้อนี้เด็ดขาด)
o ความงดงามที่สุด คือ เราได้เป็นบุตรของพระเจ้าแล้วจริงๆ เราสามารถเรียกพระเจ้านิรันดรว่า “พระบิดา”
o จนกระทั่งวันที่เราต้องตายจากโลกนี้ไป ณ เวลานั้น เราก็มีความหวังยิ่งใหญ่ในพระเยซูเจ้าคือ “การกลับคืนชีพและเข้าสู่ชีวิตนิรันดร” ทั้งนี้โดยอาศัยพระคุณของพระจิตเจ้าที่ขับเคลื่อน เป็นพลังของพระจิตเจ้า “พลังแห่งความรัก” ที่เป็นพลังหรือ “กระแสลมแห่งความรัก” ที่ขับเคลื่อนชีวิตเราทุกคนผู้เชื่อในพระเยซูให้มุ่งเจริญชีวิตสู่สิริรุ่งโรจน์แห่งความรักและความจริง (เทียบ ยน 17:22)

• เราจะเจริญชีวิตและประกาศความเชื่อของเราในพระเจ้า ในพระตรีเอกภาพอย่างไร
o ประกาศความเชื่อในพระเจ้าพระบิดา พระบุตร และพระจิต คือ เราต้องเชื่อใน “to believe in” กล่าวอย่างตรงไปตรงมาให้ง่ายที่สุด คือ พี่น้องครับ เราต้องรักพระเจ้าพระบิดาพระบุตรและพระจิต คือ เชื่อในพระเจ้าหนึ่งเดียวคือพระเจ้าองค์ความรัก Deus Caritas Est พระเจ้าเป็นความรักนั่นเอง
o เราต้องรักองค์ความรัก ประตูแห่งความเชื่อเปิดให้เราก้าวเข้าไปสู่ “ความรัก” หรือ “พระเจ้าองค์ความรักนิรันดร”

• ประตูแห่งความเชื่อเปิดออกให้เราได้ สัมผัสและมีประสบการณ์กับพระเจ้าองค์ความรักนิรันดร พระบิดา และพระบุตรและพระจิต และเราจะสัมผัสพระเจ้านิรันดรได้อย่างไร... เราได้รู้จักพระเจ้าพระบุคคลในพระตรีเอกภาพจริงๆไหม... ให้เรามาพิจารณากันครับ
1. พระบิดา พระองค์ผู้ทรงเป็นนิรันดร พระผู้สร้างทุกสิ่งและเมื่อถึงเวลากำหนดแห่งความรักทรงส่งพระบุตรของพระองค์มาเพื่อไถ่บาปของเรา
2. พระเยซูคริสตเจ้า ผู้ทรงรักพระบิดาและรักมนุษยชาติที่สุด พระองค์ทรงรักจนถึงกับยอมมอบชีวิตของพระองค์ ยอมสิ้นพระชนม์และกลับคืนชีพ เพื่อไถ่บาปของเรา เพื่อช่วยเราให้รอดพ้นและมีความหวัง ความเชื่อที่ไม่หวั่นไหวในพระองค์
3. พระจิตเจ้า ผู้มาจากพระบุตรและพระบิดา พระบุตรทรงประทานพระจิตให้กับพระศาสนจักร พระจิตเจ้าผู้ทรงนำพระศาสนจักรตลอดนับพันๆ ปีและตลอดไปจนกว่า พระศาสนจักรจะได้ต้อนรับการเสด็จกลับมาอย่างรุ่งโรจน์ของพระเยซูเจ้าในวันพิพากษา

• พี่น้องที่รัก นี่คือ ประตูแห่งความเชื่อที่เปิดเพื่อเราได้รู้จักพระเจ้า ให้เราได้เป็นคริสตชนที่แท้จริง
o พ่อเชื่อและหวังว่าถ้าเราเข้าใจความหมายของประตูแห่งความเชื่อ ถ้าเราเข้าใจความเชื่อมากขึ้น เราจะรักความเชื่อของเราที่พระเจ้าประทานให้ เราจะรักพระเจ้ามากขึ้น และเราจะเจริญชีวิตด้วยความรักมากขึ้น...
o พ่อไม่อยากปล่อยให้ปีแห่งความเชื่อที่เราได้เดินทางฉลองมาเมื่อหลายปีก่อน และปีนี้ก็เป็นปีศักดิ์สิทธิ์พิเศษแห่งเมตตาธรรมอีก พ่อไม่อยากให้เวลาพิเศษเหล่านี้ต้องผ่านไป โดยที่เราไม่ได้สัมผัสกับความงดงามของความเชื่ออย่างแท้จริง...

• พ่อเชื่อครับ พ่อหวังครับ หวังจริงๆ ว่าเราคริสตชนจะรักหนทางที่พระเยซูเจ้าทรงพาเรามาสู่ประตูแห่งความเชื่อ “ความเชื่อในพระองค์” และปีนี้เราก็เปิด “ประตูศักดิ์สิทธิ์แห่งเมตตาธรรม” ทั่วไปทุกสังฆมณฑล ของกรุงเทพฯเรา เปิดถึงสามแห่ง...
o จำได้ไหมว่า พระองค์เคยตรัสว่า “เราคือประตู” ดังนั้น เราต้องเชื่อในพระองค์ เราต้องสัมผัสความรักอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ให้ได้มากที่สุด สุดกำลังแห่งความเชื่อของเรานะครับ
o เปาโลเคยถูกเบียดเบียนเพราะความเชื่อ ถูกทุ่มด้วยก้อนหินปางตาย เคยติดคุก แต่ท่านยืนยันว่า แต่พระวาจาของพระเจ้าจะถูกจองจำไม่ได้เด็กขาด...

• พี่น้องที่รักครับ
o ให้เราเข้มแข้งในความเชื่อ เปิดประตูแห่งความเชื่อและก้าวเดินในหนทางแห่งความเชื่อ
o ให้เราก้าวสู่ประตูแห่งเมตตาธรรมอย่างโดดเด่นชัดเจนเสมอไป...
o ขอพระเจ้าอวยพรให้เรามีความเชื่อ ให้เราได้เติบโตในความเชื่อ และหล่อเลี้ยงความเชื่อด้วยความความรักและประสบการณ์ของความรักตลอดไปนะครับ....

• พระวาจาวันนี้เราเห็นด้วยว่า “เปาโลและบารนาบัสแต่งตั้งผู้อาวุโส ในกลุ่มคริสตชนแต่ละกลุ่ม เขาอธิษฐานภาวนาพร้อมกับจำศีลอดอาหาร แล้วฝากบรรดาผู้อาวุโสเหล่านี้ไว้กับองค์พระผู้เป็นเจ้าซึ่งเขาทั้งหลายมีความเชื่อ”
o พี่น้องที่รัก พ่อขอฝากพวกเราทุกคน ทุกคนจริงๆ ฝากไว้กับองค์พระผู้เป็นเจ้าซึ่งเราทุกคนได้มีความเชื่อในพระองค์นะครับ... ขอพระเจ้าอวยพรครับ...