วันอังคารที่ 29 มีนาคม 2016
วันอังคารในอัฐมวารปัสกา
กจ 2:36-41…..
36ดังนั้น ขอให้เผ่าพันธุ์อิสราเอลทั้งมวลรู้แน่เถิดว่า พระเจ้าทรงแต่งตั้งพระเยซูผู้นี้ที่ท่านทั้งหลายนำไปตรึงบนไม้กางเขน ให้เป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าและพระคริสตเจ้า
37ถ้อยคำเหล่านี้ เสียดแทงใจของทุกคน เขาเหล่านั้น จึงถามเปโตรและอัครสาวกอื่น ๆ ว่า “พี่น้อง พวกเราจะต้องทำอย่างไรเล่า” 38เปโตรตอบว่า “ท่านทั้งหลายจงกลับใจเถิด แต่ละคนจงรับศีลล้างบาปเดชะพระนามของพระเยซูคริสตเจ้า เพื่อจะได้รับการอภัยบาป แล้วท่านจะได้รับพระพรของพระจิตเจ้า
39พระสัญญา นี้มีไว้สำหรับท่านทั้งหลาย สำหรับบุตรหลานของท่านและสำหรับทุกคนที่อยู่ห่างไกล ซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเราจะทรงเรียก” 40เปโตรกล่าวถ้อยคำอีกมาก อ้อนวอน และตักเตือนเขาว่า “ท่านทั้งหลายจงช่วยตนให้รอดพ้นจากคนชั่วร้ายในยุคนี้เถิด” 41คนเหล่านั้นรับถ้อยคำของเปโตรและได้รับศีลล้างบาป วันนั้นผู้มีความเชื่อมีจำนวนเพิ่มขึ้นอีกประมาณสามพันคน
อรรถาธิบายและการไตร่ตรอง
• “ท่านทั้งหลายจงกลับใจเถิด”
• การกลับใจ
o คือการเลิกจากกิจการหรือสิ่งหรือพฤติกรรมทั้งภายในและภายนอก คือ
o เลิกจากสิ่งที่เคยทำ หรือเคยเป็น หรือเคยติดตาม
o โดยหันกลับเลิกหนทางเก่า และมุ่งหน้าไปสู่หนทางใหม่ที่เห็นชัดว่า “ใช่” หรือเห็นชัดว่าถูกต้อง ใช่เลย
• พ่อคิดว่า ถ้าเราได้ยินได้ฟังได้รู้จักกับ “พระเยซูเจ้า” จริงๆ เราจะต้องกลับจากทุกอย่าง หันหลังกลับจากทุกอย่างมาหาพระองค์ มาหาหนทางของพระองค์ เดินตามพระองค์อย่างแน่นอนที่สุด
• พ่อเชื่อว่าเราจะเลิกเดินทางอื่นๆ เดินตามทางผิดๆ ทั้งหมด คือ ถ้าเราพบทางที่ “ใช่”
• คำถามสำคัญ คือ เราได้พบแล้วหรือว่าพระเยซูเจ้าผู้ทรงกลับคืนชีพ “พระองค์คือผู้ที่ใช่” สำหรับชีวิตของเรา สำคัญมากจริงๆ สัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์และตรีวารปัสการที่ผ่านมา เราได้พบและยืนยันในความจริงของเราไหมว่า พระเยซูเจ้าพระบุตรของพระเจ้าองค์ความรักนี้คือความรักที่แท้จริง คือ “ความรักที่ใช่” (พระเจ้าที่ใช่) สำหรับชีวิตของเรา... เราจึงไปฉลองอย่างต่อเนื่องและอัดแน่นอยู่กับความรักของพระเจ้า ความรักที่ “ใช่” สำหรับชีวิตขอเรา
o ถ้าเราบอกว่าเราเป็นคริสตชนจริงๆ พ่อคิดว่า พระเยซูเจ้าต้องเป็น “พระบุคคลที่ใช่เสมอไปและแท้จริงที่สุด สำหรับเราเสมอไป”
• หมายความว่า...พระองค์ต้องเป็นพระบุคคลที่เราต้องตอบว่า
o นี่คือพระองค์ที่ใช่สำหรับเรา คือ
o เราอยากฟังเรื่องของพระองค์
o เรารักพระองค์
o พระองค์คือพระเจ้าที่ใช่สำหรับเราเสมอไปครับ...
• นอกจากนั้น พ่อชอบพระวาจาวันนี้ ถ้อยคำขอเปโตรที่ประกาศเตือนสอนประชาชนเรื่องพระเยซูเจ้า การประกาศเรื่องพระเยซูเจ้า เรื่องราวพระทรมานและความรักของพระองค์ที่ทรงรักจนสิ้นพระชนม์บนไม้กางเขนนั้น... ข้อความประกาศนี้...ได้เสียดแทงใจของประชาชนจนพวกเขาอยากรู้จัก อยากรัก อยากขอเป็นศิษย์ติดตามพระองค์.. จนกระทั่งว่าพวกเขายอมร้องถามเปโตรว่า “พวกเราต้องทำอย่างไร....”
• พี่น้องครับ เราเคยมีความรู้สึกแบบนี้จริงๆไหม หรือมีความมั่นใจ เรารับรู้ได้ว่า เราต้องทำอย่างไรจริงที่เป็นรูปธรรมเพื่อเราจะเป็นคริสตชน
• หรือเราเป็นคริสตชนแต่เพียงเป็นๆไปเท่านั้น คือเขาว่ามาเราก็ว่าไป เพราะได้รับศีลล้างบาปมาแล้วตั้งแต่เด็กๆ เขาอุ้มไป เราก็ไปพอวันสุดท้ายเขาก็จะยกเราเข้าวัดแล้วก็ยกออกไป...
• แต่คำถามสำคัญของพ่อในวันนี้คือ...เราได้รู้จักพระองค์ว่าใช่สำหรับเราจริงๆไหม เราได้สัมผัสได้รับรู้และรักจริงๆกับพระเยซูเจ้าโดยผ่านทาง...
o พระวาจาของพระองค์
o พระวรสารเรื่องราวขอพระเยซูเจ้า
o พระคัมภีร์ทั้งพันธสัญญาเดิมและพันธสัญญาใหม่
• พี่น้องครับ พระวาจาของพระเจ้านั้นได้เคยเสียดแทงดวงใจของเราบ่อยๆไหมครับ พ่อเชื่อว่าต้องมีแน่เลยเพราะพ่อได้ยินลูกๆของพระเจ้าที่น่ารักบ่อยๆ เขียนมาบอกพ่อหรือเล่าให้พ่อฟังว่าพระวาจาของพระเจ้านั้นสัมผัสตัดลึกถึงหัวใจของพวกเขาบ่อยๆ จนกระทั่งว่าเพราะพระวาจานั้น
o ทำให้เราต้องตัดสินใจ ต้องเปลี่ยนทางเดิน “กลับใจ”
o ไม่เดินทางเดิม ไม่เอาแบบเดิมที่ไม่ดี สิ่งที่ไม่ถูกต้อง ไม่เหมาะกับชีวิต และกลับใจจริงๆ เรามีประสบการณ์แบบนี้ไหมครับ
o ปัญหาสำคัญคือเราอ่านพระวาจากันบ่อยๆไหม เราได้ฟังพระวาจา ฟังการเทศน์ประกาศข่าวดีในพระคัมภีร์บ่อยๆไหม สำคัญมากกว่านั้นอีก...พ่อเอง พวกเราพระสงฆ์ สังฆานุกร พวกเราได้เตรียมเทศน์และได้เทศน์ประกาศข่าวดีกันสุดหัวใจกันจริงๆ ไหม ในเมื่อการประกาศข่าวดี คือบทบาทประการแรกและสำคัญที่สุดของการเป็นศาสนบริกรของพวกเรา
• พี่น้องที่รักครับ...กิจการอัครสาวกวันนี้ น่ารักมาก ต่อเนื่องจากเมื่อวาน
• เมื่อประชาชนได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับพระองค์ ได้ฟังเปโตรเล่าถึงพระองค์ ประกาศข่าวดีถึงพระองค์ ประชาชนรู้สึกได้เลยเรื่องราวที่ได้รับฟังได้เสียดแทงดวงใจจริงๆ... และอยากทำอะไรสักอย่างอย่างจริงจัง...
• วันนี้พ่อมีความรู้สึกแบบนี้จริงๆ
o ช่วงเวลาที่ผ่านๆมาทุกปี พ่อได้ติดตามข่าวที่ถ่ายทอดการที่เด็กๆ เข้าเรียนชั้น ม. 1 ของโรงเรียนในสังกัด กทม หรืออะไรสักอย่างนี่แหละที่เขามีวิธีการ “จับฉลาก” ที่ทำกันทุกๆ ปีแหละครับ
o พ่อเห็นเด็กขึ้นไปจับฉลาก “เขาใช้วิธีรนี้ เพราะไม่มีวิธีที่ดีกว่านี้ หรือทำไม่ได้ดีกว่านี้ หรือแค่นี้ก็พอแล้ว ไม่พยายามทำอะไรมากกว่านี้...”
o พ่อสงสารและดีใจไปด้วยกัน... เด็กที่จับได้ ก็ยิ้ม มีที่เรียน ดีใจ พ่อแม่ดีใจ... คนที่ไม่ได้ บางคนก็ร้องไห้ เสียใจ เดินกลับไปโผกอดพ่อแม่หรือครูที่พามา “ทำการจักฉลาก”
o (พ่อตั้งใจใช้คำว่า “ทำการ” เพราะการทำได้เพียงเท่านี้สำหรับเด็กๆ หรือได้ทำเพียงเท่านี้)
o ในทุกๆปีเวลาการจับฉลากมาถึง... และทีวีก็ถ่ายทอดภาพข่าวแบบนี้เสมอๆ พ่อก็รู้สึกสงสารเด็กๆของเรา ขนาดเพื่อจะมีที่เรียนเขาก็ต้องพึ่ง “โชค”
o พ่อเห็นภาพเด็กๆ พ่อแม่ กราบไหว้ จุดธูป กราบ ก่อนเข้าไปในบริเวณที่จัดไว้เพื่อ “จับฉลากคัดเลือก” เด็กๆ ลูกหลานไทยของเรา ต้องพึ่ง “โชค” แม้กระทั่งเรื่องการศึกษาเพื่อให้ได้ที่เรียนดีๆ.... น่าสงสาร น่าเศร้าจริงๆครับ....
• พ่อรู้สึกว่าเรื่องนี้มันเสียดแทงหัวใจพ่อจริงๆ มีวิธีอื่นไหม สำหรับเด็กของเราที่ต้องการที่เรียน มีงบประมาณอีกไหมที่จะทำได้ดีกว่า สองจุดสองล้านล้านบาทหรือมากกว่านั้นที่เคยฝันจะสร้างโน่นสร้างหนี้ เอ้ยขอโทษสร้างโน่นสร้างนี่ ในนโยบายภาครัฐที่มาจากกาเลือกตั้งซื้อๆเสียงกันเข้ามาจนเราไม่สามารถสร้างโน่นนั่นเหลือแต่ “หนี้”
• ในสองจุดสองล้านล้านบาทมีความคิดจะใช้เพื่อสร้างการศึกษา พัฒนาการศึกษาและคุณธรรมบ้างไหมหนอ... อยากได้แต่รถไฟความเร็วสูง แต่ไม่ได้ทุ่มเทเพื่อการศึกษาของเด็กๆเพื่ออนาคต นอกจาก “แท็บเล็ต” ที่เลิกพูดกันไปแล้ว ได้ผลประโยชน์กันไปหมดแล้ว บินไปอยู่ต่างแดนแล้วยังได้ผลประโยชน์ต่อไปอีกผ่านทางเอเย่นและตัวแทนทางการเมือง... นี่มันเสียดแทงใจพ่อจริงๆ
o ถ้าเราเป็นหนี้ เราจะมีความสุขได้หรือ
o พ่อจำได้เสมอมาว่า การเป็นหนี้ ไม่มีความสุขเลย.... จริงๆ
• เสียดแทงใจที่เห็นเด็กเสียน้ำตา อยากได้เรียนโรงเรียนของรัฐ (ที่ดี) แต่มี “ไม่เคยพอ” รถไฟความเร็วสูงจะช่วยให้เด็กไทยของเรามีความรู้และคุณธรรมสูงขึ้นไหมหนอ...
• พ่อเสียดแทงหัวใจครับ... พ่อไม่ยุ่งการเมืองละครับ แต่พ่อสงสารเด็กๆครับ เขาร้องไห้... ผิดหวัง เครียด เด็กให้สัมภาษณ์บอกว่า เครียดมากเครียดมาหลายวัน... เขาสัมภาษณ์คนที่จับฉลากได้นะครับ ส่วนคนที่ไม่ได้ก็เครียดต่อไปไม่มีใครเข้าใจจริงๆหรอก...
o นี่เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมาเด็กมาสอบเข้า “เตรียมอุดม” หลานโอมของพ่อก็มาสอบด้วย ดั้นด้นมาจากระยองกับพ่อแม่... ฝ่าฟันเข้าสู่สนามสอบเด็กสอบคนนับพันๆ แต่ผู้ปกครองนับหลายๆพัน รถติดขนาดที่ต้องใช้มอเตอร์ไซค์รับจ้างเข้าไป
o ไม่มีที่นั่ง ไม่มีที่กิน เล่นเก้าอี้ดนตรีกันในการนั่งรอลูกๆ สอบเข้าเตรียมอุดม โรงเรียนอันดับหนึ่งของประเทศ... โอลูกๆหลานๆเอ๋ย เหนื่อยไหมเพื่อเข้าเตรียมอุดม... ทำไมเราไม่ทำให้โรงเรียนอีกมากมายเป็นเหมือนเตรียมอุดม อย่างน้อยทำให้เด็กๆได้มีความสุขและมีความรู้มีคุณธรรม เป็นมนุษย์งดงามตามภาพลักษณ์ของพระเจ้ามากขึ้นไป...
• นอกนั้น เมื่อมองดูเหตุการณ์ต่างๆของบ้านเมืองของเรา พ่อได้เฝ้าติดตามการเมือง ความขัดแย้ง และความคิดต่างๆ ที่ก่อความรุนแรงรูปแบบต่างๆ พ่อเห็นการขู่กรรโชกแม้แต่ต่อศาลสถิตยุติธรรม ด้วยอำนาจผิดๆ พ่อเห็นการข่มขู่คุกคามองค์กรอิสระ การไม่เคารพกฎหมายและกติกา.. พ่อรู้สึกแย่จังเลยครับ เวลานี้รัฐบาลพยายามปราบมาเฟีย บางที่ใช้คำว่า “ผู้มีอิทธิพล” จริงๆ คือ “คนเลวมาก” นั่นเอง
• เสียดแทงดวงใจจริงๆครับ
• พี่น้องที่รักครับ พ่ออยากเห็น “ข่าวดี” ที่ทำให้คนไทยได้รู้ว่า เราควรกลับใจ คนที่เกี่ยวข้องได้เห็น “เห็นจริง เห็นความจริง” เห็นว่า “เด็กคือลูกหลานของเรา” ต้องมีอนาคตมีสังคมที่ดี ต้องใช้งบประมาณให้มากที่สุดเพื่อสร้างการศึกษาและสังคมสิ่งแวดล้อมที่ดีให้เด็ก ให้พวกเขาได้มีพลังแห่งคุณธรรมและความสามารถทางปัญญาจริงๆ
• พ่ออยากเห็นการเปลี่ยนแปลง การกลับใจเพราะเห็น “ความจริง” ความจริง คือ มนุษย์มากกว่าสิ่งใดๆ การที่ต้องพัฒนา ต้องสอนคนให้รู้จักรักคนอื่นรักตนเอง เอาใจใส่ รักทุ่มเท เขาเหล่านั้น ก็จะทำทุกอย่างได้ดีสามารถทำสิ่งที่ดีได้ด้วยความดีจากภายใน โดยเฉพาะพ่ออยากเห็น นักการเมืองที่รักความจริง รักชาติบ้านเมือง และทำทุกอย่างเพื่อความดีส่วนรวมจริงๆ
• พี่น้องที่รัก พ่อคิดว่า ปัสกาแล้วครับ ปัสกาปี 2016 ในปีนี้เป็นพิเศษ ในยามนี้ของประเทศไทยของเราที่ติดเครือข่ายของบาป ความโลภ และการคอรัปชั่นจนกระทั่งประเทศของเราแทบจะล้มเหลวและล้มละลาย...และกำลังพยายามก่อร่างสร้างตัวใหม่ และปฏิรูปชีวิต สังคม การเมือง และความจริง พ่อคิดว่าเรื่องราวที่ผ่านมาในสิบกว่าปีในอดีตมันหนักหนานักเพราะความฉ้อฉลและกลโกงของกลุ่มพรรคพวก การเมือง ครอบครัวของคนโกงและเครือข่ายหรือเหง้าเถากอกาฝากที่แอบกินน้ำเลี้ยงและปกคลุม...อันเป็นบาปของสังคมของเรา
1. พ่อยากให้เกิดเสียงเสียดแทงหัวใจ
2. พ่อขอวิงวอนภาวนาเพื่อให้เกิดเสียงแห่งความดีและมโนธรรมที่ดี
3. พ่ออยากให้เรื่องราวของพระเยซูเจ้า ความต้องการที่น่าเห็นใจของสังคม ของลูกหลาน ของพี่น้อง เป็นเสียงร้องที่เสียดแทงใจเรา ใจคนในสังคม ในชาติของเรา เพื่อจะได้ทำทุกอย่างเพื่อพระเจ้าจริงๆ เพื่อความดีและความรักจริงเลยครับ
4. ขอพระเจ้าอวยพรทุกท่านครับ... สุขสันต์ปัสกาแด่ทุกๆ ท่านครับ อ่านพระคัมภีร์เสมอนะครับ และขอให้พระวาจาเชือดเฉือนเสียดแทงดวงใจของเราทุกคนนะครับ
