วันพุธที่ 30 กันยายน 2015
สัปดาห์ที่ยี่สิบหก เทศกาลธรรมดา
ลก 9:57-62
57ขณะที่พระเยซูเจ้าทรงพระดำเนินตามทางพร้อมกับบรรดาศิษย์ ชายผู้หนึ่งทูลพระองค์ว่า “ข้าพเจ้าจะติดตามพระองค์ไปทุกแห่งที่พระองค์จะเสด็จ 58พระเยซูเจ้าจึงตรัสกับเขาว่า “สุนัขจิ้งจอกยังมีโพรง นกในอากาศยังมีรัง แต่บุตรแห่งมนุษย์ไม่มีที่จะวางศีรษะ”
59พระองค์ตรัสกับอีกคนหนึ่งว่า “จงตามเรามาเถิด” แต่เขาทูลว่า “ขออนุญาตให้ข้าพเจ้าไปฝังศพบิดาของข้าพเจ้าเสียก่อน” 60พระองค์ตรัสกับเขาว่า “จงปล่อยให้คนตายฝังคนตายของตนเถิด ส่วนท่านจงไปประกาศพระอาณาจักรของพระเจ้า”
61อีกคนหนึ่งทูลว่า “พระเจ้าข้า ข้าพเจ้าจะตามพระองค์ไป แต่ขออนุญาตกลับไปร่ำลาคนที่บ้านก่อน” 62พระเยซูเจ้าตรัสว่า “ผู้ใดที่จับคันไถแล้วเหลียวดูข้างหลัง ผู้นั้นก็ไม่เหมาะสมกับพระอาณาจักรของพระเจ้า”
อรรถาธิบายและไตร่ตรอง
• ถ้อยคำของพระเยซูเจ้ายังดังก้องอยู่ในใจ พ่อได้ยินมาตั้งแต่พ่อเป็นเด็ก เป็นคำที่ทำให้พ่อหลงใหลได้ปลื้มจริงๆ และก็รู้สึกดีจริงๆ ที่ได้ยินถ้อยคำนี้ “จงตามเรามาเถิด” พ่อได้เลือกตามเสียงเรียกนี้มา พ่อได้เลือกรักเสียงนี้มาตลอด และอยากตามพระเยซู ถามว่าพ่อรู้จักพระองค์ดีที่สุดไหม พ่อตอบว่า ปัญญาเล็กน้อยของพ่อ จะรู้จักพระองค์อย่างดีที่สุดได้อย่างไร ช่างเหมือนกับวิดน้ำทะเลใส่รูปูและหวังจะให้ทะเลแห้งไป... (เทียบออกัสติน) หรือเปรียบเหมือนหน่วยความจำเพียงเล็กน้อยในหัวของพ่อ จะบรรจุข้อมูลยิ่งใหญ่คือพระเยซูเจ้าได้อย่างไร หัวคิดของพ่อความจำของพ่อเล็กน้อยเกินไป
• แต่เสียงของพระองค์น่าหลงใหล ฟังแล้วปลื้มใจ.. ทำให้อยากติดตาม อยากเป็นเหมือนแม้ไม่มีวันเหมือนได้เลย... พระวาจาของพระองค์จูงใจ ตรัสเรียก “จงตามเรามาเถิด” พระวาจานี้ที่ทำให้พ่อมีความสุขใจและมีความประทับใจมากที่สุด และอยากตามพระองค์มาตั้งแต่เด็ก บางเวลาพ่ออาจลืมไปบ้างว่าตามเสียงเรียก “กระแสเรียก” ที่พระองค์เรียก อาจเคว้งคว้างอยู่ในนภากาศอันกว้างใหญ่ ฟังเสียง ดูแสงมากมาย จนอาจลืมฟังเสียงพระองค์ แต่เมื่อหันกลับมาพิจารณา ก็รู้ว่าพระองค์เรียกอยู่เสมอ ไม่เคยปล่อยพ่อไป ทรงเรียกทุกวัน ทรงรักทุกวัน แม้มีหลายวันที่พ่อลืมฟังพระองค์ แต่ก็ทรงเรียกอยู่ตลอดเวลาเช่นนั้น... เพราะพระองค์ทรงรักเราทุกวัน แม้มีบางวันหรือหลายวันที่เราไม่ได้รักพระองค์หรือลืมพระองค์เลย
• พระวาจา “จงตามเรามาเถิด” เป็นวาจาที่ทรงพลังและอ่อนหวาน เรียกร้องให้เราออกเดินทาง ออกเดินทางเพื่อติดตามพระองค์... การเรียก เรียกให้ออกจาก คือ ออกจากบ้าน จากครอบครัว จากพี่น้อง จากแผ่นดิน เท่านั้นหรือ... แล้วจะไปไหน ในเมื่อพระองค์ตรัสว่า “สุนัขจิ้งจอกยังมีโพรง นกในอากาศยังมีรัง แต่บุตรแห่งมนุษย์ไม่มีที่จะวางศีรษะ” พระวาจานี้ท้าทายมาก การจะละจากทุกสิ้งเพื่อไปติดตามพระองค์ ผู้ตรัสว่า “พระองค์ไม่มีที่จะวางศีรษะ” ความหมายตรงนี้ลึกซึ้งมาก... แล้วเราจะทิ้งบ้านของเรา ไปติดตามคนไร้บ้านอย่างเช่นพระองค์ เรียกว่า นกยังมีรัง สุนัขจิ้งจอกยังมีโพรง แต่พระองค์ไม่มี... พ่อคิดว่า เรื่องแบบนี้ถ้ามองในแง่ของความมีอย่างที่พระองค์ตรัสก็คงจบ เพราะพระองค์ยืนยันว่า พระองค์ไม่มี แต่ แต่ แต่.... พระองค์ “เป็น” I AM นี่สิที่สำคัญ การเป็นสำคัญกว่าการมี
• ถ้าพ่อจะเปรียบเทียบประสบการณ์... ความรักของหนุ่มสาวในสมัยก่อน ถ้ารักมาก รักกันจริงๆ และนี่คือหลักการ “พร้อมจะก้าวเดิน ร่วมชีวิต ไปด้วยกัน ไม่ว่ายามสุข หรือยามทุกข์ ยามมีหรือยามไม่มี... เวลาป่วยหรือเวลาสบาย... เพราะขอเป็นให้เป็นของกันและกัน เพียงมีกันและกัน” ใช่ครับ พ่อตั้งแต่เด็ก ได้เห็น ได้ดูละคร ได้เห็นชีวิต คนสองคนรักกัน แม้น้ำขวางหน้าแม้ฟ้าขวางกัน... ทั้งสองก็ไปพบกันจนได้ ถ้าต้องหนีตามกันไปตายเอาอาบหน้า หนุ่มสาวก็พร้อมจะออกไป พร้อมจะก้าวออกไป หนีตามกันไป เพราะเขาทั้งสองมีกันและกัน เป็นของกันและกัน เท่านั้นพอ ไม่กลัวอะไรอีกแล้ว...
o ใช่บ่อยครั้ง ความรักของคู่รักทำให้พร้อมจะหนีตามกันไป
o ตำนานความรักก้องโลกที่พร้อมจะตายตามกันดังโรเมโอกับจูเลียตก็มีให้เห็นมากมาย
o ความรักทำให้คนเราพร้อมจะก้าวไปด้วยกัน ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ไม่ว่า จะมีหรือจน หรือไม่มีอะไรเลย จะอดตายแค่ไหน ขอให้เรามีกันและกัน เป็นของกันและกัน นี่คือความรัก
o ความรักแบบนี้ โง่ในสายตาของคนมากมาย จนได้ชื่อว่า “ตาบอด” แต่หามิได้ เขามิได้ตาบอด แต่เขารักกันจริงๆ เขาพร้อมจะออกจากความปลอดภัยทุกอย่าง ออกจากความมีทุกอย่างเพื่อไปมีกันที่เป็นบุคคลสองคน..เพราะความรัก คนรักเป็นของเขา เขาเป็นของคนรัก...
• พี่น้องที่รัก กระแสเรียกเป็นเช่นนี้ ความรักต่อเสียงเรียกของพระเยซูเจ้า “จงตามเรามาเถิด” มีอะไรหรือไม่ไม่สำคัญของให้มีพระเจ้า
• วันนี้พ่ออยากให้เราได้ฟังเสียงของพระเจ้าที่เรียกเราทุกคน ไม่ใช่เพียงพระสงฆ์ นักบวช ไม่ใช่ครับ แต่ทุกคน “คริสตชน” ทุกคนได้รับเรียบให้มาติดตามพระคริสตเจ้าในฐานะที่แตกต่างกัน ไม่ได้มีอะไรพิเศษกว่ากันหรอกครับ... อย่าคิดว่าเป็นพระสงฆ์พิเศษกว่ามาก... เป็นสังฆราชพิเศษกว่ามาก มีครอบครัวก็เป็นกระแสเรียกยิ่งใหญ่ เรียกว่า “ยิ่งใหญ่ที่สุด” ก็ว่าได้ เพราะพระเยซูเจ้าก็เกิดมาในครอบครัวศักดิ์สิทธิ์นะครับ พระองค์ไม่ได้เสด็จลงมาจากฟ้าแบบไร้ครอบครัวและญาติมิตร
• พ่ออยากให้เราได้รับฟัง ได้รัก ได้ติดตามพระคริสตเจ้าทุกคน ในช่องทางกระแสเรียกที่เราเดินไป ในครอบครัว ในสังคมโลก หรือในวัดที่เป็นพระสงฆ์ ขอเพียงให้เราได้เป็นของพระคริสตเจ้า ได้มีพระองค์เสมอในชีวิตของเรา นั่นสวยงามและล้ำค่าที่สุด
• จงเลือกพระองค์ อย่ากังวลกับสิ่งใด้ ออกไปตามพระองค์ ออกจากตัวเอง สำคัญมาก “ออกจากตัวเอง ความเป็นตัวตนของเรา และให้พระองค์ซึ่งยิ่งใหญ่กว่ามากมาย ดีกว่ามากมายได้เป็นตัวตนของเราแทน ยอมหลอมตัวเราให้เป็นเหมือนพระองค์เสมอนะครับ...
• วันนี้ พ่ออยากให้เราทุกคนมั่นใจว่า “พระองค์กำลังเรียกเรา เพราะรักเราทุกคน” กระแสเรียก เสียงเรียก ความเป็นคริสตชนที่เราได้รับมา คือ “ความรัก” ครับ ขอพระเจ้าอวยพรให้เราได้ตอบสนองเสียงเรียกของพระองค์ เป็นคริสตชนที่ดียอดเยี่ยมทุกวันเสมอไป ขอพระเจ้าอวยพรครับ
