วันเสาร์ที่ 27 ธันวาคม 2014
อัฐมวารพระคริสตสมภพ (ฉลองนักยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสาร)
ยน 20:1ก, 2-8…
1เช้าตรู่วันต้นสัปดาห์ ขณะที่ยังมืด มารีย์ชาวมักดาลาออกไปที่พระคูหา 2นางจึงวิ่งไปหาซีโมนเปโตรกับศิษย์อีกคนหนึ่งที่พระเยซูเจ้าทรงรักบอกว่า “เขานำองค์พระผู้เป็นเจ้าไปจากพระคูหาแล้ว พวกเราไม่รู้ว่าเขานำพระองค์ไปไว้ที่ไหน”
3เปโตรกับศิษย์คนนั้นจึงออกไป มุ่งไปยังพระคูหา 4ทั้งสองคนวิ่งไปด้วยกัน แต่ศิษย์คนนั้นวิ่งเร็วกว่าเปโตร จึงมาถึงพระคูหาก่อน 5เขาก้มลงมองเห็นผ้าพันพระศพวางอยู่บนพื้น แต่ไม่ได้เข้าไปข้างใน 6ซีโมนเปโตรซึ่งตามไปติด ๆ ก็มาถึง เข้าไปในพระคูหาและเห็นผ้าพันพระศพวางอยู่ที่พื้น 7รวมทั้งผ้าพันพระเศียรซึ่งไม่ได้วางอยู่กับผ้าพันพระศพ แต่พับแยกวางไว้อีกที่หนึ่ง 8ศิษย์คนที่มาถึงพระคูหาก่อนก็เข้าไปข้างในด้วย เขาเห็นและมีความเชื่อ
อรรถาธิบายและไตร่ตรอง
• วันนี้เรามาทำความรู้จักนักบุญยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสาร อัครสาวก น้องชายของยากอบ ทั้งสองเป็นบุตรของเศเบดี ทั้งสองได้ละทิ้งบิดามารดาและอาชีพเดิม และได้ติดตามพระเยซูคริสตเจ้าในกลุ่มศิษย์กลุ่มแรก
• ยอห์นได้ชื่อว่าเป็น “ศิษย์ที่พระเยซูเจ้าทรงรัก” วันนี้พ่ออยากจะเริ่มต้นให้เราได้อ่านประวัตินักบุญยอห์นก่อนสักหน่อยนะครับ
o ยอห์นเป็นหนึ่งในอัครสาวกสามองค์ ที่ได้รับสิทธิ์พิเศษเป็นพยานในหลายเหตุการณ์ พยานถึงการกลับคืนชีพของลูกสาวไยรัส และการแสดงพระองค์อย่างรุ่งโรจน์ (Transfiguration – มก 9: 2-8) ในสวนเกทเสมนี ฯลฯ
o ยอห์นน่าจะเป็นอัครสาวกคนที่อายุน้อยที่สุด ท่านได้เอนศีรษะแนบพระอุระของพระอาจารย์ นักบุญยอห์น คือ “ศิษย์ที่พระเยซูเจ้าทรงรัก”
o เป็นศิษย์องค์เดียวใน 12 องค์ ที่อยู่ ณ เชิงกางเขนระหว่างมหาทรมานของพระคริสตเจ้า และพระองค์ทรงมอบพระมารดาพรหมจารีให้ยอห์นดูแล ในเช้าปัสกาครั้งแรกเป็นยอห์นและเปโตรที่วิ่งไปที่พระคูหาว่างเปล่า (ตามพระวรสารนักบุญยอห์น)
o หลังจากการกลับคืนพระชนมชีพของพระเยซูเจ้า นักบุญยอห์นดำเนินชีวิตเป็นประจักษ์พยานถึงพระเยซูเจ้า ผู้ทรงรับสภาพมนุษย์มาอยู่ใกล้ชิดประชากรของพระองค์ ท่านเป็นคนแรกที่จำพระเยซูเจ้าตอนที่ทรงแสดงพระองค์ที่ฝั่งทะเลสาบทิเบเรียส (ยน 21: 7)
o ยอห์นกับนักบุญเปโตร อยู่ตอนอัศจรรย์ครั้งแรกหลังจากการกลับคืนพระชนมชีพ กล่าวคือ การรักษาชายพิการในพระวิหาร (กจ 3: 1-10) หลังจากถูกชาวยิวจับขังคุก ท่านเดินทางไปยังสะมาเรียเพื่อเยี่ยมเยียนบรรดาผู้กลับใจใหม่
o ประมาณ 12 ปี หลังจากพระเยซูเจ้าเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ สมัยการเบียดเบียนของกษัตริย์เฮโรด อากริปปา ที่ 1 บรรดาอัครสาวกยังคงอยู่ในปาเลสไตน์ เมื่อพวกเขาได้แยกย้ายกัน นักบุญยอห์นไปประกาศข่าวดีที่เอเซียไมเนอร์และจากเอเฟซัส ฐานะเป็นศูนย์กลางการปกครองพระศาสนจักรทั้ง 7 แห่ง (วว 2: 1 - 3: 22)
o จากที่เอฟซัส ท่ามกลางคนต่างความเชื่อที่ปฏิบัติตามธรรมประเพณีและปรัชญาของโรมัน และกรีก คำว่า Logos “โลกอส” (พระวจนาตถ์) เป็นคำที่คุ้นเคย ท่านจึงนำมาใช้ หมายถึง พระผู้ไถ่ ที่คนต่างความเชื่อเหล่านั้นรอคอย
o ที่เอเฟซัสนักบุญยอห์นได้เขียนพระวรสาร โดยพยายามลงลึกจากผู้นิพนธ์พระวรสาร 3 องค์แรก ท่านยอห์นได้ทำให้เราได้รับรายละเอียดดีๆ หลายเรื่อง และเน้นพระเทวภาพของพระคริสตเจ้า เพื่อต่อต้านกระแสความคิดผิดๆ ที่กำลังแพร่หลายในสมัยนั้น
o หลังจากนั้นไม่นาน จักรพรรดิโดมีเซียนเนรเทศท่านไปที่เกาะปัทมอส (วว 1: 9)
o เนื่องจากข้อเขียนของนักบุญยอห์นกล่าวถึงพระเจ้าโดยใช้คำสูง นักเทววิทยาจึงใช้สัญญลักษณ์นกอินทรี ที่บินทะยานสู่ดวงอาทิตย์อย่างไม่เกรงกลัว (หมายถึงพระวรสารนักบุญยอห์น)
o นักบุญยอห์นแสดงความกระตือรือร้น และความห่วงใยต่อสัตบุรุษอย่างสวยงามในจดหมายของท่าน มีคำเตือนใจบ่อยๆ ว่า “ลูกที่รักทั้งหลาย จงรักกัน”
o นักบุญยอห์นได้กลับจากเกาะปัทมอส เมื่อจักรพรรดิสิ้นชีวิต ได้อยู่ที่เมืองเอเฟซัสจนอายุชรามาก
o ท่านนักบุญยอห์นเป็นอัครสาวกองค์สุดท้ายที่สิ้นชีวิต ประชาชนนับถือว่านักบุญยอห์นเป็นองค์อุปถัมภ์ของเอเชียไมเนอร์ และสวดขอป้องกันฝนตกหนัก ลูกเห็บ และฟ้าผ่า
• พี่น้องที่รัก สิ่งแรกที่พ่อได้เสนอคือประวัติของท่านนักบุญยอห์น และวันนี้บทอ่านที่หนึ่ง จากจดหมายนักบุญยอห์นฉบับที่หนึ่งสำหรับพ่อต้องถือว่าล้ำลึกมากๆ
• ท่านคงได้เป็นศิษย์ที่ทรงรักจริงๆจึงได้สามารถเขียนถึงความรัก เขียนถึงพระคริสตเจ้าได้อย่างลึกซึ้งที่สุดจริงๆ ถ้าเราได้มีโอกาสอ่านจดหมายของท่าน อ่านพระวรสารที่ท่านเขียน... พ่อเห็นว่า “นักบุญยอห์นสุดยอดจริงๆ เพราะท่านได้ใช้เวลาเพื่อรำพึงถึงความรัก และรำพึงถึงพระพักตร์ของพระคริสตเจ้า และเปิดเผยให้เราได้รู้จัก”
o พ่อคิดว่า การจะรู้จักพระคริสตเจ้าอย่างดีๆ เราต้องรู้จักพระวรสารนักบุญยอห์นให้มากๆจริงๆ จะมีพลังให้เราได้รู้จักพระคริสตเจ้าได้อย่างลึกซึ้ง ท่านเขียนพระวรสารฉบับที่สี่ พระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญยอห์น ท่านได้เขียนจดหมายสามฉบับ ฉบับที่มีค่าและน่าสนใจมากคือ 1ยอหน์ และท่านได้เขียนหนังสือเล่มสุดท้ายของพระคัมภีร์คือหนังสือวิวรณ์ น่ามหัศจรรย์นักบุญยอห์นจริงๆ
o ในมิสซาฉลองท่านนักบุญยอห์น...วันนี้เราได้อ่านพระวาจาจาก 1ยน และ ยน 20 ในมิสซาฉลองของท่าน งดงามมากครับ “ศิษย์ที่ทรงรัก” ช่างเป็นคำเรียกที่งดงามเหลือเกิน
• พี่น้องที่รัก... ฉลองนักบุญยอห์น ผู้นิพนธ์พระวรสารและบทจดหมาย สิ่งที่พ่อขอให้เราเป็นเหมือนยอห์นประการหนึ่งครับ... ขอให้เราเป็น “ศิษย์ที่พระเยซูคริสตเจ้าทรงรัก” นะครับ
• พ่อขอนำคำของยอห์นมากล่าวกับพี่น้องในวันฉลองท่านครับ “ลูกที่รักทั้งหลาย จงรักกัน” รักกันและกันคือคริสตชนนะครับ
