วันอาทิตย์ใบลาน
พระทรมานขององค์พระผู้เป็นเจ้า
13 เมษายน 2014
บทอ่านการแห่ใบลาน มธ 21: 1-11
มิสซา อสย 50: 4-7 ; ฟป 2: 6-11 ; มธ 26: 14-27: 66
พระวรสารสัมพันธ์กับ คำสอนพระศาสนจักรคาทอลิก (CCC) 333, 363, 441, 443, 500, 515, 536
ประมวลคำสอนด้านสังคมของพระศาสนจักร (CSDC) 183, 454
จุดเน้น “พระอาจารย์ต้องการใช้มัน”
ในตอนเริ่มพิธีเสกใบลาน เราฟังเรื่องราววันอาทิตย์ใบลาน พระเยซูเจ้าเสด็จเข้ากรุงเยรูซาเล็ม โดยประทับบนหลังลา ซึ่งพระองค์ได้สั่งศิษย์สองคนให้ไปนำมา เป็นแม่ลาที่มีลูกอยู่ด้วย ในสมัยพระเยซูเจ้า เขาใช้ลาเป็นพาหนะสำหรับการเดินทาง เหมือนเราใช้รถยนต์ในปัจจุบัน พี่น้องจะรู้สึกอย่างไรถ้าออกจากวัดแล้วพบว่ารถของพี่น้องหายไป
เจ้าของสัตว์ก็คงรู้สึกไม่แฮปปี้ที่มีคนมาขโมยสัตว์ของเขาไป พระเยซูเจ้าจึงบอกศิษย์สองคนนั้นให้กล่าวซื่อๆ ว่า “พระอาจารย์ต้องการใช้มัน” ในพระวรสารนักบุญมัทธิว ต้นฉบับเขียนเป็นภาษากรีก คำว่า พระอาจารย์ ภาษากรีก คือ กีรีออส ซึ่งหมายความว่า องค์พระผู้เป็นเจ้า เป็นครั้งแรกในพระวรสารนักบุญมัทธิว ที่พระเยซูเจ้าใช้ชื่อนี้สำหรับเรียกพระองค์เอง พระองค์ทรงใช้สิทธิของบรรดากษัตริย์เหมือนสมัยโบราณ ที่ใช้ในการเดินทาง
ในสมัยของพระเยซูเจ้า เวลากษัตริย์ได้รับชัยชนะและเสด็จกลับจากการรบจะประทับบนม้า แต่พระเยซูเจ้าแตกต่างจากกษัตริย์อื่นๆ พระองค์ทรงตรัสว่า “เรามาไม่ใช่ให้คนอื่นรับใช้ เหมือนกษัตริย์อื่นทุกพระองค์ แต่เรามาเพื่อรับใช้และมอบชีวิตเป็นค่าไถ่ของคนจำนวนมาก” ดังนั้น พระองค์ทรงเลือกประทับบนหลังลา ที่คนส่วนใหญ่ใช้กันได้ง่ายๆ
ประชาชนต่างโห่ร้องว่า “โฮซานนา แด่โอรสของกษัตริย์ดาวิด” ดาวิดได้เป็นกษัตริย์ที่มีชื่อเสียงและยิ่งใหญ่ที่สุดของอิสราเอล โอรสของพระองค์มีส่วนรับมรดกในราชวงศ์ ประชาชนจึงยืนยันต้อนรับด้วยการเอาเสื้อคลุมมาปูบนหลังลาและตามทางเดิน พร้อมกิ่งไม้มาวางตามทางเดิน
ในศีลล้างบาป พระเยซูกษัตริย์ของเรา ได้เรียกร้องเราแต่ละคน พระองค์ปกมือเหนือเรา มอบความรักให้ เพื่อเราจะนำความรักนั้นไปยังผู้ที่กระหายความรักแท้ พระองค์ได้มอบแสงสว่างของพระจิตเจ้าให้เราส่องสว่างในโลกที่มืดมิด “แสงสว่างของท่านต้องส่องแสงต่อหน้ามนุษย์ เพื่อคนทั้งหลายจะได้เห็นกิจการดีของท่าน และสรรเสริญพระบิดาของท่านผู้สถิตในสวรรค์” (มธ 5:16)
พี่น้องบางคนอาจกำลังคิดว่า “เป็นคำสั่งที่เรียกร้องมาก” ใช่แล้ว เป็นคำสั่งที่เรียกร้องมาก ยิ่งทำให้ยากขึ้นอีก เพราะบาปของเรา แต่เป็นไปได้ครับ เมื่อท่านท้อใจและคิดว่าการนำความรักและแสงสว่างของพระเยซูเจ้าไปสู่โลกที่กระหายความรักและมืดมน เป็นเรื่องหนักมากเกินไปสำหรับคนบาปยากจนและอ่อนแออย่างฉัน จงรู้ไว้ว่า คนอื่นอีกมากมายก็คิดเช่นนี้ แต่ทำไมหลายคนกลายเป็นนักบุญ (ผู้ศักดิ์สิทธิ์) ที่พระเจ้าเท่านั้นทรงทราบ โปรดระลึกเสมอว่า แม้นักบุญท่านก็มีอดีต แต่คนบาปทุกคนก็มีอนาคต (มีความหวัง)
พระสังฆราชวีระ อาภรณ์รัตน์ แปล
จาก Homilies โดย Catholic Diocese of Lansing,
(เมษายน – มิถุนายน 2014), หน้า 153-154.
