สัปดาห์ที่  18  เทศกาลธรรมดา
4  สิงหาคม  2013
(วันสื่อสารมวลชนสากล)
บทอ่าน        ปญจ  1: 2, 2: 21-23  ;  คส  3: 1-5, 9-11 ;  ลก  12: 13-21
พระวรสารสัมพันธ์กับ    คำสอนพระศาสนจักรคาทอลิก  (CCC)  549, 1287
                                  ประมวลคำสอนด้านสังคมของพระศาสนจักร  (CSDC)  325
จุดเน้น        พระเจ้าทรงนำการเยียวยารักษาความทุกข์
    คนเราส่วนมากคุ้นเคยกับความกังวลใจ  หลายคนเมื่อกังวลใจก็ทำให้เกิดทุกข์  ใครปล่อยใจให้กังวลก็พลาดความสุขพอใจในชีวิต  สาเหตุที่ทำให้เกิดความกระวนกระวายใจ  ก็มีทั้งสภาพแวดล้อมภายนอกหรือทางจิตใจ

    บทอ่านวันนี้ถามเราให้พิจารณาว่า  ความกังวลใจช่วยอะไรในชีวิตบ้าง  ผู้เขียนหนังสือปัญญาจารย์ถามว่า  มีประโยชน์อะไรที่มนุษย์ทำงานลำบากตรากตรำ  บางทีเราอาจเห็นด้วย  เพราะความกังวลไม่ค่อยมีผลดี  โดยปกติมันไม่เปลี่ยนผลลัพธ์ของชีวิตเลย  ความรู้ว่ากังวลไปไร้ผล  มิได้ช่วยขจัดอำนาจครอบงำเหนือเรา  หรือช่วยทำให้ความทุกข์ลดน้อยลง

    พระวรสารบรรยายเกี่ยวกับความกังวลใจในอีกแง่มุมที่แตกต่าง  นักบุญลูกาเล่าถึงปัญหาของชายเศรษฐีคนหนึ่งที่มีทรัพย์สมบัติมาก  จนไม่รู้ว่าจะจัดการมรดกอย่างไร  ในที่สุด  เขาตัดสินใจเก็บสมบัติไว้ในยุ้งฉาง  และคิดในใจว่า  “ดีแล้ว  เจ้ามีทรัพย์สมบัติมากมายเก็บไว้ใช้ได้หลายปี”  อย่างไรก็ดี  ที่เขาคิดว่ามั่นคงนั้นเป็นมายา  ต่อมาไม่นานเขาก็ตระหนักว่า  คืนนี้เอง  เขาจะต้องตาย

    ปัญหาใหญ่ที่สุดสำหรับคนที่กังวลใจในหนังสือปัญญาจารย์  หรือเศรษฐีที่คิดว่ามั่นคงดีแล้วในพระวรสาร  เหมือนกันก็คือ  เน้นในสิ่งที่ผิด  บ่อยๆ เราก็เหมือนกัน  เราพิจารณาถึงชีวิตฝ่ายโลกียะ  ในหลายแง่มุม  ว่าอะไรที่มีค่าที่สุด  นี่เป็นธรรมดา  แต่เราต้องสนใจสิ่งท้าทาย  และความอนิจจังของชีวิต  เราส่วนมากคงกลัวตอบสนองความทุกข์  หรือกลัวผลที่จะเกิดในชีวิต

    ถึงแม้เราจะยอมรับว่าเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตมนุษย์  เราต้องฟังคำสอนของนักบุญเปาโล  บอกเราในบทอ่านที่สองว่า  “จงคิดถึงแต่สิ่งที่อยู่เบื้องบน  อย่าพะวงถึงสิ่งของบนแผ่นดินนี้”  เราสัมพันธ์กับพระเจ้าโดยอาศัยพระเยซูเจ้า  “ชีวิตของท่านก็ซ่อนอยู่กับพระคริสตเจ้า”  สำหรับนักบุญเปาโล  ชีวิตที่จะคงอยู่คือ  ชีวิตฝ่ายจิต  นั่นคือ  ทัศนคติ  และความเชื่อ  ที่จะช่วยเราให้ชีวิตดีขึ้นหรือตกต่ำลง

    ถึงกระนั้น  เราไม่ควรต่อรองเรื่องความทุกข์มากก็มาจากความกังวล  เราต้องมีความเห็นใจตนเอง  และผู้อื่นที่กำลังกังวลใจ  เราสามารถวอนขอพระเจ้าให้ทรงช่วยเหลือ  เราสามารถปฏิบัติสิ่งที่นักบุญเปาโลสอน  ให้มอบความกังวลใจไว้กับพระเจ้า  พยายามปฏิบัติเช่นนี้ในชีวิต  สิ่งใหม่จะเกิดขึ้น  ไม่ใช่แค่ความทุกข์ลดลงเท่านั้น  แต่จะค้นพบสันติสุขของพระเจ้าอยู่ในเรา  เราจะกล่าวพร้อมกับนักบุญเปาโลว่า  พระเจ้ากลายเป็นทุกสิ่งในชีวิตของเรา

พระสังฆราชวีระ  อาภรณ์รัตน์  แปล
จาก  Homilies  โดย Catholic  Diocese  of  Lansing,
(กรกฎาคม - กันยายน 2013), หน้า 300-302.