เป็นเวลาประมาณบ่ายสี่โมง
บทเทศน์วันอาทิตย์ที่ 15 มกราคม 2012 (ปี B)
บทอ่าน :1 ซมอ. 3:3-10, 19 ;    1 คร. 6:13-15, 17-20 ;    ยน. 1:35-42
            ชีวิตคริสตชนเริ่มจากพระเจ้าทรงเรียก  พระคัมภีร์ให้แบบอย่างกระแสเรียกมากมายแก่เรา 
            ประสบการณ์หนึ่ง
            นักบุญยอห์น  บัปติสต์  เป็นผู้เตรียมหนทางให้พระเยซูเจ้า  และบอกศิษย์ของท่านให้ติดตามพระเยซูเจ้าไป  บรรดาศิษย์กลุ่มแรกมาจากศิษย์ของนักบุญยอห์น  บัปติสต์  ท่านตระหนักดีว่า  พระเยซูเจ้า  คือ  ลูกแกะของพระเจ้า  (วรรคที่  36)  ทำให้เราคิดถึงเรื่องการอพยพของชาวยิวไปอาศัยในประเทศอียิปต์  และการที่พระเจ้าทรงช่วยพวกเขาให้พ้นจากการเป็นทาส    ลูกแกะพระเจ้า  ทำให้เราคิดถึงลูกแกะปัสกา  (อพยพ 12)  และลูกแกะผู้ได้รับชัยชนะในหนังสือวิวรณ์  (วว. 5 ; 17:14 ; 21-22)  ดังนั้น  ศิษย์ทั้งสองคนที่ติดตามพระเยซูเจ้า  จึงได้รับการเตือนถึงความลำบาก  และเขาต้องเสี่ยงเลือกตัดสินใจ  (วรรค 37)
            พระเยซูเจ้าตรัสถามว่า  “ท่านต้องการสิ่งใด”  (วรรค 38)  คำถามนี้เรียกร้องความเชื่อของศิษย์ทั้งสอง  ทั้งๆ ที่เพิ่งพบกัน  พวกเขาตอบว่า  ต้องการพระอาจารย์  และถามพระเยซูเจ้ากลับไปว่า  “พระองค์ทรงพำนักอยู่ที่ไหน”  หมายความว่า  เขาปรารถนาจะไปอยู่กับพระเยซูเจ้า  พระองค์จึงตอบว่า  “มาดูซิ”  (วรรค 39)  นี่เป็นประสบการณ์ตรง

           ผู้ที่เล่าเรื่องนี้คือ  นักบุญยอห์น  ผู้นิพนธ์พระวรสาร  ไม่เคยลืมช่วงเวลาที่เขาพบปะกับพระเยซูเจ้าว่า  “ขณะนั้นเป็นเวลาประมาณบ่ายสี่โมง”  ย่อมเหมือนกับเหตุการณ์หรือประสบการณ์พิเศษในชีวิตของเรา  เราจะจำรายละเอียดได้  บอกช่วงเวลาได้  และการระลึกถึงเหตุการณ์พิเศษนั้นๆ จะช่วยให้กำลังใจผ่านวิกฤติได้

 ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า  ตรัสมาเถิด
              การพบปะกับพระเยซูเจ้าไม่ถูกจำกัดสำหรับบรรดาศิษย์กลุ่มแรก  พวกเขาต้องแบ่งปันให้ผู้อื่น  การติดตามพระเยซูเจ้ามิใช่เรื่องส่วนตัวเท่านั้น  แต่เป็นสิ่งที่มีความหมายสำหรับชุมชนด้วย  อันดรูว์ได้พบพี่ชายเป็นคนแรก  จึงพูดว่า  “เราพบพระเมสสิยาห์แล้ว”  (วรรค 41)

              หนังสือประกาศกซามูเอล  (บทอ่านแรก)  ได้ให้เราฟังกระแสเรียกที่งดงามของซามูเอล  กล่าวคือ  ตอนแรกไม่เข้าใจกระแสเรียก  เพราะเขายังหนุ่ม  จึงงง  และคิดว่าเอลีกำลังเรียก  ในที่สุดได้รับคำแนะนำของพระสงฆ์  ซามูเอลจึงรู้ว่า  พระเจ้ากำลังตรัสเรียก  จึงตอบว่า  “ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า  ตรัสมาเถิด  ผู้รับใช้ของพระองค์กำลังฟังอยู่”  (3:10)  เราต้องพร้อมเสมอที่จะทำตามพระประสงค์  เพราะทุกสิ่งในตัวเราเป็นส่วนประกอบของกระแสเรียก  (1 คร. 13-15)  ร่างกายของเราเป็นพระวิหารของพระจิตเจ้า

พระสังฆราช  วีระ  อาภรณ์รัตน์  แปล
จาก  Sharing  the  Word  through  the  Liturgical  Year.
โดย  กุสตาโว  กูตีเอแรส, หน้า 126-128.