สัปดาห์ที่  19  เทศกาลธรรมดา
วันอาทิตย์ที่ 7 สิงหาคม  2011
(วันสื่อมวลชนสากล  ครั้งที่  45)
บทอ่าน  : 1 พกษ 19:9ก,    11-13ก ;    รม 9:1-5 ;    มธ 14:22-33
พระวรสารสัมพันธ์กับ 
คำสอนพระศาสนจักรคาทอลิก (CCC)  ข้อ  448, 1329, 1335
ประมวลคำสอนด้านสังคมของพระศาสนจักร  (CSDC)  ข้อ  453
จุดเน้น  พระเจ้าข้า  ช่วยข้าพเจ้าด้วย

 
           บ่อยๆ ในชีวิตเมื่อเราพบสภาพแวดล้อมบางประการ  เราอาจรู้สึกท้อใจ  บางครั้งเรารู้สึกว่าไม่มีใครช่วย  จนไม่อยากดำเนินชีวิตประจำวันต่อไป  บางครั้งพบกับความทุกข์ที่ไม่มีเครื่องหมายเตือนก่อน  เช่นความป่วยไข้กะทันหัน  การถูกทำร้าย  การตกงาน  การจากไปของบุคคลที่เรารัก  หรืออีกหลายสิ่ง  เรารู้สึกความทุกข์ถาถมมากมาย  จนท้อ... ไม่อยากทำต่อไป

            บทอ่านที่หนึ่ง  พระนางเยเซเบลราชินีของกษัตริย์อาหับแห่งอิสราเอล  (874-853 ก.ค.ศ.)  คุกคามชีวิตของประกาศกเอลียาห์  จนประกาศกคิดอยากตาย  “โปรดเอาชีวิตของข้าพเจ้าไปเถิด”  (1 พกษ. 19:4)  ประกาศกกลัวเพราะได้รับความทุกข์จนไม่อยากทำหน้าที่ประกาศกของพระเจ้าต่อไป

            ในพระวรสาร  บรรดาศิษย์กำลังอยู่ในเรือ  ข้ามทะเลสาบกาลิลี  เจอคลื่นใหญ่เพราะลมพายุแรง  จึงตกใจกลัว  ทำอะไรไม่ถูก  ดูเหมือนไม่มีใครช่วย  ต่อหน้าสถานการณ์นี้  พวกเขาเห็นพระเยซูกำลังดำเนินอยู่บนทะเล  แต่คิดว่าเป็นผี  พระเยซูเจ้าทรงตรัสเตือนสติให้กำลังใจ  เปโตรจึงก้าวออกจากเรือ  เดินบนน้ำไปหาพระองค์  แต่เมื่อเห็นว่าลมแรง  เขาก็กลัวและเริ่มจมลง  เพราะเขาไม่ยึดพระเยซูเจ้า

              จุดที่น่าสนใจจากเรื่องทั้งสองคือ  มิใช่สิ่งต่างๆ สงบ  ทั้งเอลียาห์หรือบรรดาศิษย์สามารถจำได้ว่าพระเยซูเจ้าประทับอยู่ท่ามกลางพวกเขา  เอลียาห์พบพระเจ้าในเสียงกระซิบเบาๆ  ที่มาหลังแผ่นดินไหว  และไฟลุก  บรรดาศิษย์จำพระเยซูเจ้าได้ว่าเป็นบุตรของพระเจ้า  หลังจากที่พระองค์และเปโตรเสด็จขึ้นมาประทับในเรือแล้ว  ลมก็สงบ

              มันเป็นธรรมชาติภาษามนุษย์  ที่เน้นพายุแห่งความป่วยไข้หรือความชอกช้ำใจ  มากกว่าการประทับอยู่อย่างน่ารักของพระเยซูเจ้า  หลายครั้งเป็นเรื่องยากที่จะตระหนักว่า  พระเจ้าประทับกับเราในเวลาพบความลำบากในชีวิต  ในฐานะที่เราเป็นคริสตชนคาทอลิก  สิ่งสำคัญ  เราต้องให้เวลาทบทวนประสบการณ์ชีวิต  เพื่อไต่รตรองเรื่องนี้ว่า  พระเยซูเจ้าทรงอยู่คอยช่วยเหลือเรา  ในเวลาพบพายุร้าย  พระเยซูเจ้าทรงอยู่กับเราเสมอ  ความยากลำบากในชีวิตจะลดความรุนแรง  การรู้สึกว่าเรากำลังจมลง  ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น  พระเยซูเจ้าทรงอยู่กับเรา  และทุกสิ่งที่เราต้องทำคือร้องออกมาว่า  “พระเจ้าข้า  ช่วยเราด้วย”