วันจันทร์ที่ 6 มีนาคม 2017
สัปดาห์ที 1 เทศกาลมหาพรต
บทอ่าน ลนต 19:1-2 ,11-18 / มธ 25:31-46
พระสงฆ์มิชชันนารีท่านหนึ่งได้เล่าให้ฟังว่า ครั้งหนึ่งท่านได้ยินสัตบุรุษของท่านพูดว่า “คุณพ่อครับเป็นสิ่งที่ดีมากทีเดียว
ที่เราจะไปเยี่ยม และมอบของให้คนป่วยที่ในโรงพยาบาล แต่ผมคิดว่ามันไม่เป็นการถูกต้อง ที่เราจะทำเช่นเดียวกับคนที่เป็นนักโทษ

พวกเขาไม่สมควรที่จะได้รับการเอาใจใส่ และความสนใจจากเรา เพราะพวกเขาเป็นฆาตกร” มิชชันนารีท่านนั้นได้ตอบอย่างสงบว่า “คนติดคุกนั้น หมายถึงบุคคลที่มีใบหน้าเหมือนพระเยซูเจ้า แม้จะไม่มีใครยอมรับ” แต่เขาก็ได้โต้แย้งว่า “แต่พระเยซูเจ้าไม่เคยเป็นขโมยหรือเป็นฆาตกร หรือเป็นคนข่มขืนผู้อื่น”
เมื่อตั้งสติได้พระสงฆ์ได้บอกกับเขาว่า “จริงอยู่บางทีเมื่อคุณไปเยี่ยมเขา เขาอาจจะพบใบหน้าพระเยซูเจ้าในตัวคุณก็ได้” คำพูดของคุณพ่อไม่สามารถทำให้เขาเห็นพ้องด้วย
ต่อมาท่านได้เรียนรู้ว่า ลูกสาวของสัตบุรุษคนนั้นได้ถูกข่มขืนและถูกฆาตกรรม โดยฆาตกรคนนั้นที่ได้ถูกติดคุก ในที่เรากำลังจะไปเยี่ยม
จึงไม่ต้องแปลกใจว่า ทำไมเขาจึงไม่สามารถที่จะพบใบหน้าของพระเยซูเจ้าบนใบหน้าของมาตกรคนนั้น
พระวรสารวันนี้ได้ภาพพระเยซูเจ้า ทรงประทับอยู่ในการพิพากษานานาชาติ

นิทานเปรียบเทียบที่ใช้ในวันนี้ เป็นการเปรียบเทียบระหว่างแกะและแพะ ซึ่งเป็นตัวแทนของคนสองประเภท

ประเภทที่ 1 คือแกะ ซึ่งหมายถึงคนที่มอบอาหาร เครื่องดื่ม การต้อนรับ เสื้อผ้า และความเอาใจใส ต่อคนที่ขัดสน

ประเภทที่ 2 คือแพะ ซึ่งหมายถึงคนที่ไม่สนใจคนจน และคนที่ขัดสน ทั้งแกะและแพะไปด้วยกันไม่ได้ ในการในวันพิพากษา
พวกมันจะได้รับรางวัลหรือได้รับโทษ ตามที่มันปฏิบัติต่อผู้อื่น ซึ่งพระเยซูเจ้าได้เปรียบเทียบว่า เป็นการกระทำต่อพระองค์เอง ซึ่งประทับอยู่ท่ามกลางเรา

ข้อคิด

1) ถ้าบุคคลที่ขัดสนมาหาเรา ขอความช่วยเหลือจากเราเราได้กระทำต่อเขาเหล่านั้นอย่างไร?
2) “การเลือกของเรา เป็นตัวกำหนดให้เราต้องมุ่งไปสู่จุดใดจุดหนึ่ง”
3) ”สิ่งที่ทำให้ข้าพเจ้าเป็นกังวลอย่างมากก็คือ ตัวข้าพเจ้าเองและครอบครัวจะแยกกัน ในวันพิพากษาครั้งสุดท้าย”