วันอาทิตย์ที่ 5 มีนาคม 2017
อาทิตย์ที่ 1 เทศกาลมหาพรต
บทอ่าน ปฐก 2:7-9; 3:1-7 / รม 5:12-19 หรือ 5:17-19 / มธ 4:1-11
การเล่าเรื่องการประจญของพระเยซูเจ้า มีจุดประสงค์ เพื่อสร้างความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับการเป็นพระบุตรของพระเจ้าที่แท้จริงของพระองค์

เมื่อปีศาจพยายามที่จะหันเหพระองค์ ไปยังอำนาจ ไปยังการเป็นที่นิยมชมชอบของประชาชน และไปยังการมีเอกสิทธิ์พิเศษ แต่พระองค์กลับโต้ตอบ
โดยการมอบความไว้วางใจในพระเป็นเจ้า และความซื่อสัตย์ต่อกระแสเรียกของพระองค์ ด้วยการมอบตัวของพระองค์ทั้งครบ
เพื่อทำพันธกิจตามพระประสงค์ของพระบิดาเจ้า
การประจญประการที่ 1 ปิศาจได้ประจญพระองค์ ให้ใช้อำนาจ เพื่อตอบสนองความต้องการด้านร่างกายอย่างเดียว และส่งเสริมให้มีการใช้พระพรของพระเป็นเจ้าในทางที่ผิด “ถ้าท่านเป็นบุตรของพระเจ้า จงสั่งก้อนหินเหล่านี้ ให้กลายเป็นขนมปังเถิด”(มธ 4:3)

การประจญประการที่ 2 ปิศาจได้ประจญพระองค์ ให้สร้างความพึงพอใจแก่ประชาชน “ถ้าท่านเป็นบุตรพระเจ้า จงกระโจนลงไปเบื้องล่าง เพราะพระคัมภีร์ได้เขียนไว้ว่า ‘พระเจ้าจะทรงสั่งทูตสวรรค์ให้คอยพยุงท่านไว้ มิให้เท้าสะดุดหิน”(มธ 4:6) การประจญประการที่ 3 ปิศาจได้ประจญพระองค์ ให้แสวงหาทรัพย์สมบัติฝ่ายโลก เพื่อจะนำไปสู่ความโลภ”อาณาจักรทั้งหมดนี้ เราจะยกให้เป็นกรรมสิทธิ์ของท่าน หากว่าท่านกราบนมัสการเรา”(มธ 4:9) แต่พระเยซูเจ้าทรงตอบการประจญด้วยคำอ้างอิงจากพระคัมภีร์ เพื่อแสดงว่าพระองค์ซื่อสัตย์ต่อกระแสเรียกของพระองค์ และพระองค์ไม่หวั่นไหวไปตามการประจญเหล่านั้น

ข้อคิด

1) ทะเลทราย คือสถานที่ประชากรอิสราเอล ไม่สามารถทดสอบความซื่อสัตย์ต่อพระเป็นเจ้าได้ ณ ที่นั้นพวกเขาได้สงสัยในพระญาณสอดส่อง (ฉธบ 8:3)
และได้ทดลองพระเป็นเจ้า(ฉธบ 6:16) พวกเขาได้รับทิ้งพระเป็นเจ้าและไปนมัสการพระเท็จเทียม (ฉธบ 6:13)

2) และในทะเลทรายนั้นเองที่พระเยซูเจ้าได้ชนะการประจญ

3) ตัวอย่างของพระองค์ จะต้องสร้างแรงบันดาลใจให้พระศาสนจักรและเรา ให้สามารถชนะการประจญในชีวิตประจำวันของเรา