8 ¹ผู้ใดจะเป็นเหมือนผู้มีปรีชา

                    ผู้ใดจะรู้จักอธิบายสิ่งต่างๆ ได้

          ปรีชาญาณของมนุษย์ทำให้ใบหน้าของเขาแจ่มใส

                    ใบหน้าที่แข็งกระด้างของเขาจะเปลี่ยนไป

          ²จงปฏิบัติตามพระบัญชาของกษัตริย์

                    เพราะท่านได้สาบานต่อพระเจ้าแล้ว^a

          ³อย่ารีบออกไปจากพระพักตร์ของกษัตริย์

                    แต่อย่าอยู่ที่นั่นเมื่อมีเหตุการณ์ไม่ดีเกิดขึ้น

          เพราะกษัตริย์ย่อมทรงทำตามพระทัย

          ⁴พระดำรัสของกษัตริย์มีอำนาจสูงสุด

                    ผู้ใดจะทูลถามพระองค์ได้ว่า “พระองค์ทรงทำอะไร”

          ⁵ผู้ปฏิบัติตามพระบัญชาจะไม่ประสบเหตุร้าย

                    จิตใจของผู้มีปรีชาย่อมรู้เวลาและการพิพากษา

          ⁶เพราะทุกสิ่งย่อมมีเวลาและการพิพากษา

                    มนุษย์มีความทุกข์มาก

          ⁷ที่ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น^b

                    ผู้ใดจะบอกเขาว่าจะเกิดอะไรขึ้น

          ⁸ไม่มีมนุษย์ใดเป็นนายเหนือลมปราณและยึดไว้ได้

                    ไม่มีผู้ใดมีอำนาจเหนือวันตายของตน

          ไม่มีผู้ใดพ้นจากการต่อสู้

                    คนชั่วร้ายไม่รอดพ้นจากความชั่วร้ายของตน^c

          ⁹ข้าพเจ้าได้เห็นสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด ข้าพเจ้าตั้งใจพิจารณากิจการทุกอย่างที่ทำกันภายใต้ดวงอาทิตย์ เมื่อคนหนึ่งใช้อำนาจเหนืออีกคนหนึ่งจนกลับเป็นผลร้ายต่อตนเอง

          ¹⁰ข้าพเจ้าเคยเห็นคนชั่วร้ายได้รับการฝังศพ^d ส่วนผู้เคยเข้าออกสถานที่ศักดิ์สิทธิ์กลับถูกลืมในเมืองว่าเขาเคยทำความดีอะไร^e นี่ก็ไม่เที่ยงแท้ด้วย

          ¹¹คนชั่วที่ถูกตัดสินว่าทำชั่วไม่ได้ถูกลงโทษทันที จิตใจมนุษย์จึงมุ่งแต่จะทำความชั่ว ¹²เพราะคนบาปแม้ทำชั่วถึงร้อยครั้งก็ยังมีชีวิตยืนนาน ถึงกระนั้น ข้าพเจ้ายังรู้ว่าผู้ยำเกรงพระเจ้าย่อมเป็นสุข เพราะเขามีความยำเกรงพระองค์ ¹³ส่วนคนชั่วจะไม่มีความสุข อายุของเขาจะเป็นเหมือนเงาที่ไม่ยืดยาว เพราะเขาไม่ยำเกรงพระเจ้า ¹⁴ยังมีเรื่องไม่เที่ยงแท้อีกเรื่องหนึ่งเกิดขึ้นบนแผ่นดิน มีผู้ชอบธรรมที่รับเคราะห์ซึ่งคนชั่วควรจะได้รับตามการกระทำของตน และมีคนชั่วร้ายที่รับผลดีที่ผู้ชอบธรรมควรจะได้รับตามการกระทำของตน นี่ก็ไม่เที่ยงแท้ด้วย

          ¹⁵ข้าพเจ้าจึงสนับสนุนให้แสวงหาความยินดี เพราะภายใต้ดวงอาทิตย์ มนุษย์ไม่มีอะไรดีกว่าการกิน การดื่มและการแสวงหาความสุข สิ่งเหล่านี้จะอยู่กับเขาในความลำบากตรากตรำตลอดชีวิตที่พระเจ้าประทานแก่เขาภายใต้ดวงอาทิตย์

          ¹⁶เมื่อข้าพเจ้าตั้งใจจะรู้ปรีชาญาณและพิจารณากิจการต่างๆ ที่ทำกันบนแผ่นดิน จนมนุษย์ต้องอดนอนทั้งกลางวันและกลางคืน ¹⁷ข้าพเจ้าก็เห็นพระราชกิจทั้งหมดของพระเจ้าว่ามนุษย์จะค้นพบเหตุผลของสิ่งที่เกิดขึ้นภายใต้ดวงอาทิตย์ไม่ได้ มนุษย์จะออกแรงแสวงหามากสักเพียงใดก็ไม่พบ แม้ผู้มีปรีชาจะอ้างว่ารู้แล้ว เขาก็ยังไม่อาจพบได้

8 a ก่อนวลี “จงปฏิบัติ” ต้นฉบับภาษาฮีบรูมีคำว่า “ข้าพเจ้า” *** “ท่านได้สาบานต่อพระเจ้าแล้ว” อาจหมายถึงคำสาบานที่ประชาชน (หรือกษัตริย์) เคยสาบานต่อพระเจ้า บางคนเข้าใจว่า “คำสาบานของพระเจ้าต่อกษัตริย์” (2 ซมอ 7; สดด 89)

^b “ที่ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น” เราเข้าใจว่าประโยคนี้หมายความว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับคนหนึ่งดูเหมือนว่าจะเลวลง เพราะเขาคาดไม่ถึงว่าผลจะออกมาเป็นอย่างไร บางคนเข้าใจว่า “ความทุกข์ยากของมนุษย์คือความไม่รู้”

^c “คนชั่วร้ายไม่รอดพ้นจากความชั่วร้ายของตน” บางคนแก้คำ “ชั่วร้าย” เป็น “ร่ำรวย” และเข้าใจว่า “คนร่ำรวยจะไม่รอดพ้นเพราะความร่ำรวยของตน”

^d “คนชั่วร้ายได้รับการฝังศพ” สำนวนแปลโบราณภาษากรีกและซีเรียคว่า “ถูกนำ” ต้นฉบับภาษาฮีบรูว่า “ไป” ต้นฉบับภาษากรีกว่า “และในเมือง ประชาชนจะชมสรรเสริญวิถีความประพฤติของเขา” (ดู โยบ 21:32-33) แต่ความเข้าใจเช่นนี้ไม่เข้ากับบริบท เพราะความคิดหลักที่นี่คือเรื่องการตอบแทนเท่าๆ กันต่อการกระทำของมนุษย์ ความคิดของปัญญาจารย์คือ ไม่ว่าจะเป็นคนดีหรือคนชั่ว เขาก็จะต้องตายและถูกลืมเหมือนๆ กัน

^e “ส่วน...อะไร” ข้อความนี้ในต้นฉบับภาษาฮีบรูไม่ชัดเจน จึงแปลโดยคาดคะเน บางคนยังแปลได้อีกว่า “คนชั่วเหล่านั้นเคยเข้าออกในพระวิหาร แต่พฤติกรรมของเขาถูกลืมที่กรุงเยรูซาเล็ม”