กษัตริย์ซาโลมอนทรงสร้างพระวิหารa
3 1กษัตริย์ซาโลมอนทรงเริ่มสร้างพระวิหารของพระยาห์เวห์ที่กรุงเยรูซาเล็ม บนภูเขาโมริยาห์ ซึ่งเป็นสถานที่ที่พระยาห์เวห์ทรงสำแดงพระองค์แก่กษัตริย์ดาวิดพระบิดา และเป็นสถานที่ซึ่งกษัตริย์ดาวิดทรงเตรียมไว้ที่ลานนวดข้าวของโอรนันชาวเยบุส 2พระองค์ทรงเริ่มสร้างในวันที่สอง เดือนที่สอง ปีที่สี่ในรัชสมัยของพระองค์ 3ต่อไปนี้เป็นขนาดพระวิหารของพระเจ้าที่กษัตริย์ซาโลมอนทรงกำหนดไว้สำหรับการก่อสร้าง คือยาวสิบเมตร กว้างสิบเมตร 4มุขด้านหน้าของพระวิหารกว้างสิบเมตรเท่ากับด้านกว้างของพระวิหาร และสูงหกสิบเมตร พระองค์ทรงบุด้านในด้วยทองคำบริสุทธิ์ 5ทรงบุห้องโถงใหญ่ด้วยไม้สนสองใบและทองคำเนื้อดี ทรงประดับห้องนั้นด้วยลวดลายต้นอินทผลัมและลูกโซ่ 6ทรงตกแต่งพระวิหารอย่างงดงามด้วยเพชรพลอยและทองคำที่มาจากเมืองพารวายิม 7ทรงใช้ทองคำบุขื่อพระวิหาร ธรณีประตู ฝาผนัง และบานประตู ทรงสลักรูปเครูบไว้บนฝาผนัง
8พระองค์ทรงสร้างห้องศักดิ์สิทธิ์ที่สุดbกว้างสิบเมตร เท่ากับความกว้างของห้องโถงใหญ่ และยาวสิบเมตร ทรงใช้ทองคำเนื้อดีหนักมากกว่ายี่สิบตันบุฝาผนังห้องนี้ 9ตะปูที่ใช้เป็นทองคำหนักห้าสิบบาท พระองค์ยังทรงใช้ทองคำบุฝาผนังของห้องชั้นบนอีกด้วย 10ในห้องศักดิ์สิทธิ์ที่สุด พระองค์ทรงใช้โลหะหลอมสร้างรูปเครูบไว้สองรูปหุ้มด้วยทองคำ 11ปีกของเครูบทั้งสองนั้นกางออกกว้างสิบเมตร ปีกข้างหนึ่งของเครูบ รูปแรกยาวสองเมตรครึ่งจรดผนังพระวิหาร และปีกอีกข้างหนึ่งยาวสองเมตรครึ่งจรดปีกของเครูบรูปที่สอง 12ปีกข้างหนึ่งของเครูบรูปที่สองยาวสองเมตรครึ่งจรดผนังพระวิหาร และอีกข้างหนึ่งยาวสองเมตรครึ่งจรดปีกของเครูบรูปแรก 13ปีกของเครูบทั้งสองรูปนี้เมื่อกางออกรวมแล้วยาวสิบเมตร เครูบทั้งสองนั้นยืนเคียงข้างกัน หันหน้ามาสู่ประตูทางเข้า
14พระองค์ทรงทำม่านcด้วยผ้าสีม่วง สีม่วงแดง สีแดงเข้ม และผ้าป่าน แล้วปักรูปเครูบไว้บนม่านนั้น
15ด้านหน้าห้องโถง พระองค์ทรงตั้งเสาสองต้น สูงต้นละสิบเจ็ดเมตรครึ่ง แต่ละต้นมีหัวเสาสูงสองเมตรครึ่ง 16ทรงทำลูกโซ่เหมือนสร้อยคอdติดไว้ที่ยอดเสา และทรงทำผลทับทิมหนึ่งร้อยผลแขวนไว้ที่โซ่ 17ทรงตั้งเสาทั้งสองต้นไว้หน้าทางเข้าพระวิหาร ต้นหนึ่งอยู่ด้านใต้ อีกต้นหนึ่งอยู่ด้านเหนือ ทรงเรียกเสาด้านใต้ว่า “ยาคีน” และทรงเรียกต้นด้านเหนือว่า “โบอาส”e
3 a แม้ผู้เขียนพงศาวดารจะให้ความสำคัญแก่พระวิหาร เขาก็ยังย่อการบรรยายถึงพระวิหารใน 1 พกษ บทที่ 6-7 โดยแก้ไขเปลี่ยนแปลงตัวเลขและรายละเอียดบางประการ เขาให้ความสนใจแก่เรื่องพิธีกรรมมากกว่าเรื่องตัวอาคาร ซึ่งเขารู้ว่าพระวิหารหลังที่สองหลังจากกลับมาจากแดนเนรเทศไม่ได้มีความยิ่งใหญ่งดงามเหมือนพระวิหารหลังแรกของกษัตริย์ซาโลมอนอีกแล้ว
b “ห้องศักดิ์สิทธิ์ที่สุด” หนังสือพงศ์กษัตริย์ฉบับที่หนึ่งเรียกห้องนี้ว่า “เดบีร์” (Debir) แต่หนังสือพงศาวดารเรียกว่า “ห้องศักดิ์สิทธิ์ที่สุด” ตามวิธีเรียกของประกาศกเอเสเคียล (ดู อสค 41:3-4) ในนิมิตที่เขาเห็นเกี่ยวกับพระวิหารในอนาคต และตามวิธีเรียกของหนังสืออพยพ (อพย 26:34) เมื่อกล่าวถึงกระโจมที่ประทับในถิ่นทุรกันดาร ชื่อนี้จะเป็นที่นิยมใช้ต่อๆ มา
c “ม่าน” ม่านนี้ทำหน้าที่เหมือนม่านในกระโจมที่ประทับตาม อพย 26:31 พระวิหารของกษัตริย์ซาโลมอนมี “ประตู” ทำด้วยไม้แกะสลักเป็นรูปเครูบ แต่ผู้เขียนพงศาวดารกล่าวว่าเป็น “ม่านทอ” ไม่ใช่ “ประตูไม้”
d ต้นฉบับภาษาฮีบรูเสริมคำว่า “Debir” ซึ่งหมายความถึงสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุด คงจะเป็นคำเพิ่มเติมของผู้คัดลอกจาก 1 พกษ 6:21 สำนวนแปลส่วนมากจึงมักจะละคำนี้
e “ยาคีน” หมายความว่า “(พระเจ้า) จะทรงทำให้มั่นคง” ส่วน “โบอาส” หมายความว่า “ด้วยพลัง (ของพระองค์)”
