พระยาห์เวห์ทรงสำแดงพระองค์ครั้งที่สอง

9 ¹เมื่อกษัตริย์ซาโลมอนทรงสร้างพระวิหารของพระยาห์เวห์ พระราชวัง และโครงการอื่น ๆ ที่ทรงปรารถนาเสร็จสิ้นแล้ว ²พระยาห์เวห์ทรงสำแดงพระองค์แก่กษัตริย์ซาโลมอนเป็นครั้งที่สอง ดังที่เคยทรงสำแดงพระองค์ที่เมืองกิเบโอน ³พระยาห์เวห์ตรัสแก่กษัตริย์ว่า “เราได้ยินคำอธิษฐานและคำวอนขอที่ท่านทูลขอต่อหน้าเราแล้ว เราทำให้วิหารที่ท่านสร้างนี้ศักดิ์สิทธิ์ เราจะให้นามของเราอยู่ที่นี่ตลอดไป ตาและใจของเราจะอยู่ที่นี่เสมอ ⁴ถ้าท่านดำเนินชีวิตต่อหน้าเราเหมือนที่ดาวิดบิดาของท่านปฏิบัติด้วยใจซื่อตรงและด้วยความชอบธรรม ถ้าท่านปฏิบัติตามบทบัญญัติ ข้อกำหนดและกฎเกณฑ์ที่เราสั่งไว้ ⁵เราจะทำให้ท่านและลูกหลานของท่านเป็นกษัตริย์ปกครองอิสราเอลตลอดไป ดังที่เราสัญญาไว้กับดาวิดบิดาของท่าน เมื่อเรากล่าวว่า “เชื้อสายคนหนึ่งของท่านจะนั่งบัลลังก์ของอิสราเอลตลอดไป” ⁶แต่ถ้าท่านหรือลูกหลานของท่านหันเหไปจากเรา ไม่ปฏิบัติตามบทบัญญัติและข้อกำหนดที่เราให้ไว้ ไปรับใช้และนมัสการพระเจ้าอื่น ⁷เราจะกำจัดอิสราเอลไปจากแผ่นดินที่เราเคยให้เขา เราจะละทิ้งวิหารนี้ที่เรารับไว้เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์สำหรับนามของเรา อิสราเอลจะเป็นคำพังเพยและเป็นที่เย้ยหยันของประชาชาติ ⁸วิหารนี้จะเป็นกองซากปรักหักพัง^a ทุกคนที่ผ่านไปมาจะแปลกใจ ผิวปาก*และถามว่า “ทำไมพระยาห์เวห์ทรงกระทำเช่นนี้กับแผ่นดินและพระวิหารนี้” ⁹คนอื่นๆ จะตอบว่า “เพราะชาวอิสราเอลละทิ้งพระยาห์เวห์ พระเจ้าของเขา ผู้ทรงนำบรรพบุรุษของเขาออกมาจากแผ่นดินอียิปต์ เขาไปรับนับถือพระเจ้าอื่น นมัสการและรับใช้พระเจ้าเหล่านั้น พระยาห์เวห์จึงทรงนำหายนะทั้งหมดนี้มาสู่เขา””

ข้อตกลงกับกษัตริย์ฮีราม

¹⁰กษัตริย์ซาโลมอนทรงใช้เวลายี่สิบปีสร้างอาคารทั้งสองหลัง คือพระวิหารของพระยาห์เวห์และพระราชวัง ¹¹ฮีราม กษัตริย์แห่งเมืองไทระทรงจัดหาไม้สนสีดาร์ ไม้สนสองใบและทองคำทั้งหมดที่กษัตริย์ซาโลมอนทรงต้องการ^b กษัตริย์ซาโลมอนประทานเมืองยี่สิบเมืองในแคว้นกาลิลีให้กษัตริย์ฮีราม ¹²เมื่อกษัตริย์ฮีรามเสด็จจากเมืองไทระไปทอดพระเนตรเมืองที่กษัตริย์ซาโลมอนประทานให้ ก็ไม่สบพระทัย ¹³ตรัสกับกษัตริย์ซาโลมอนว่า “น้องเอ๋ย เมืองที่น้องให้พี่ทำไมเป็นอย่างนี้” เมืองเหล่านี้จึงได้ชื่อว่า “แผ่นดินคาบูล”^c จนทุกวันนี้ ¹⁴กษัตริย์ฮีรามเคยทรงส่งทองคำหนักมากกว่าสี่ตันให้กษัตริย์ซาโลมอน

พระราชกิจอื่นๆ ของกษัตริย์ซาโลมอน

¹⁵กษัตริย์ซาโลมอทรงเกณฑ์แรงงานมาสร้างพระวิหารของพระยาห์เวห์ พระราชวังที่ถมดินมิลโล^d และกำแพงกรุงเยรูซาเล็ม พระองค์ทรงสร้างเมืองฮาโซร์ เมืองเมกิดโด และเมืองเกเซอร์ ¹⁶ฟาโรห์กษัตริย์แห่งอียิปต์เคยทรงเข้าโจมตีและยึดเมืองเกเซอร์ เผาเมืองและประหารหมู่ชาวคานาอันที่อยู่ในเมืองนั้น แล้วประทานเมืองให้เป็นสินสมรสแก่พระธิดาเมื่อทรงอภิเษกสมรสกับกษัตริย์ซาโลมอน ¹⁷กษัตริย์ซาโลมอนทรงสร้างเมืองเกเซอร์ขึ้นใหม่ และทรงสร้างเมืองเบธโฮโรนล่าง ¹⁸เมืองบาอาลัท เมืองทามาร์ในถิ่นทุรกันดารยูดาห์

¹⁹พระองค์ทรงสร้างเมืองเก็บเสบียง เมืองสำหรับเก็บม้าและรถศึก^e รวมทั้งทุกสิ่งที่พระองค์ทรงประสงค์จะสร้างในกรุงเยรูซาเล็ม ในเลบานอนและในทุกเขตแดนของราชอาณาจักร ²⁰ประชาชนทุกคนที่ไม่ใช่ชาวอิสราเอลซึ่งยังคงอยู่ในแผ่นดินและเป็นลูกหลานของชาวอาโมไรต์ ชาวฮิตไทต์ ชาวเปริสซี ชาวฮีไวต์และชาวเยบุส ²¹คือลูกหลานของผู้ที่ยังคงเหลืออยู่ในแผ่นดินเพราะชาวอิสราเอลทำลายล้างไม่ได้ กษัตริย์ซาโลมอนทรงเกณฑ์แรงงานของคนเหล่านี้ซึ่งยังคงเป็นทาสอยู่จนถึงวันนี้ ²²พระองค์ไม่ทรงทำให้ชาวอิสราเอลคนใดเป็นทาส^f เพราะเขาเป็นทหาร เป็นข้าราชการ เป็นผู้บังคับบัญชา เป็นนายทหารและเป็นผู้บัญชาการกองรถศึกและกองทหารม้า ²³ผู้ควบคุมงานก่อสร้างของกษัตริย์ซาโลมอนและดูแลผู้ปฏิบัติงานมีจำนวนห้าร้อยห้าสิบคน

²⁴กษัตริย์ซาโลมอนทรงสั่งให้ถมดินที่มิลโล เมื่อพระธิดาของกษัตริย์ฟาโรห์เสด็จจากนครของกษัตริย์ดาวิดมาประทับในพระราชวังที่กษัตริย์ซาโลมอนทรงสร้างให้พระนาง

²⁵กษัตริย์ซาโลมอนทรงถวายเครื่องเผาบูชาและศานติบูชาปีละสามครั้ง^g บนพระแท่นบูชาที่ทรงสร้างถวายพระยาห์เวห์ และยังทรงถวายกำยานบนพระแท่นที่อยู่เฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์

และดังนี้พระองค์ก็ทรงสร้างพระวิหารสำเร็จ

ค. กษัตริย์ซาโลมอน นักธุรกิจ

กองเรือของกษัตริย์ซาโลมอน

²⁶กษัตริย์ซาโลมอนทรงสร้างกองเรือที่เอซีโอนเกเบอร์^h ซึ่งอยู่ใกล้กับเมืองเอลัท บนฝั่งทะเลต้นกกในแผ่นดินเอโดม ²⁷กษัตริย์ฮีรามทรงส่งกะลาสีที่ชำนาญงานมาทำงานร่วมกับผู้รับใช้ของกษัตริย์ซาโลมอนในกองเรือนี้ ²⁸คนเหล่านี้แล่นเรือไปยังโอฟีร์และนำทองคำหนักมากกว่าสิบสี่ตันกลับมาถวายกษัตริย์ซาโลมอน

9 a “วิหารนี้จะเป็นกองซากปรักหักพัง” แปลโดยคาดคะเน ต้นฉบับภาษาฮีบรูว่า “พระวิหารนี้จะสูงส่ง” * สำนวนแปลโบราณบางฉบับว่า “พระวิหารสูงส่งนี้”

* “ผิวปาก” เป็นอากัปกิริยาเพื่อขับไล่ความโชคร้ายดังที่เห็นให้อยู่ห่างจากตน

^b “ฮีราม...ต้องการ” บางคนคิดว่าข้อความนี้ถูกเพิ่มเติมโดยผู้คัดลอกเพื่ออธิบายว่าทำไมกษัตริย์ซาโลมอนจึงจำเป็นต้องประทานดินแดนในแคว้นกาลิลีให้กษัตริย์ฮีรามเป็นการตอบแทน (เทียบ ข้อ 14)

^c “แผ่นดินคาบูล” เราไม่รู้ว่าชื่อ “คาบูล” นี้แปลว่าอะไร บางคนสันนิษฐานว่าหมายถึง “(เมือง) เหมือนไม่ได้อะไรเลย”

^d “มิลโล” คงจะเป็นลานที่เกิดจากการถมดินระหว่างเนินเขาซึ่งเป็นที่ตั้งของพระวิหารกับนครของกษัตริย์ดาวิด

^e เมืองที่กล่าวถึงในข้อ 17-18 เป็นที่ตั้งของกำลังรถรบและพลม้าซึ่งเป็นกำลังสำคัญของกองทัพกษัตริย์ซาโลมอน เมืองเหล่านี้เรียงเป็นแนวป้องกันดินแดนอิสราเอลดั้งเดิม

^f ข้อความนี้อาจต้องการแก้ข้อมูลที่ปรากฏอยู่ใน 5:27-32 และ 11:28 ที่กล่าวว่า “กษัตริย์ซาโลมอนทรงเกณฑ์แรงงานของชาวอิสราเอลทุกคน”

^g “ปีละสามครั้ง” คือในการฉลองขนมปังไร้เชื้อ วันฉลองสัปดาห์ และเทศกาลอยู่เพิง (เทียบ อพย 23:17; ฉธบ 16:16)

^h เอซีโอนเกเบอร์ ใกล้กับเมืองอาคาบา เป็นท่าเรือในอ่าวอาคาบาตอนบน โอฟีร์เป็นดินแดนที่อุดมด้วยทองคำ

อาจอยู่ทางใต้ของอาราเบียหรืออัฟริกาตะวันออก