สตรี

9 ¹อย่าหึงหวงภรรยาที่ท่านรัก

                    เพราะท่านจะสอนเล่ห์กลที่นางจะใช้ทำร้ายท่าน

          ²อย่ามอบตนไว้ใต้อำนาจของสตรี

                    เพราะนางจะควบคุมท่านทุกอย่าง

          ³อย่าคบกับหญิงแพศยา

                    เพราะท่านจะตกในบ่วงของนาง

          ⁴อย่าไปคลุกคลีกับหญิงนักร้อง

                    เพราะท่านจะตกเป็นเหยื่อเล่ห์กลของนาง

          ⁵อย่าเพ่งมองหญิงพรหมจารี

                    เพราะท่านจะต้องรับโทษพร้อมกับนาง

          ⁶อย่ามอบตนแก่หญิงโสเภณี

                    เพื่อท่านจะไม่สูญเสียมรดกของท่าน

          ⁷อย่ากวาดตาไปทั่วทุกถนนในเมือง

                    อย่าเดินเตร่ไปตามที่ลับตาคน

          ⁸เมื่อเห็นหญิงงาม จงหันหน้าไปเสีย

                    อย่าจ้องดูหญิงงามที่ไม่ใช่ภรรยาของท่าน

          ความงามของหญิงทำให้หลายคนลุ่มหลง

                    ความรักต่อนางเป็นเหมือนไฟที่เผาท่าน

          ⁹อย่านั่งร่วมโต๊ะกับหญิงที่แต่งงานแล้ว

                    อย่าร่วมฉลองดื่มสุรากับนาง

          เพราะจิตใจของท่านจะหลงรักนาง

                    และท่านจะเผลอใจลื่นไถลลงสู่ความพินาศ

ความสัมพันธ์กับผู้อื่น

            ¹⁰อย่าทิ้งเพื่อนเก่า

                    เพราะเพื่อนใหม่จะไม่เหมือนเพื่อนเก่า

          เพื่อนใหม่ก็เหมือนเหล้าใหม่

                    เหล้าใหม่ทิ้งไว้ให้เก่าแล้วจึงจะดื่มได้ด้วยความยินดี

          ¹¹อย่าอิจฉาความรุ่งเรืองของคนบาป

                    เพราะท่านไม่รู้ว่าจุดจบของเขาจะเป็นอย่างไร

          ¹²อย่าร่วมยินดีกับความสำเร็จของคนอธรรม

                    จงจำไว้ว่าเขาจะได้รับโทษก่อนจะไปถึงแดนมรณะ^a

          ¹³จงหลีกเลี่ยงห่างจากผู้ที่มีอำนาจประหารชีวิต

                    แล้วท่านจะไม่กังวลกลัวความตาย

          ถ้าท่านเข้าไปพบเขา จงระวังอย่าพลาดผิด

                    มิฉะนั้น เขาอาจเอาชีวิตท่านได้

          จงรู้ไว้ว่าท่านกำลังเดินอยู่กลางบ่วงแร้ว

                    และกำลังเดินอยู่บนเชิงเทินของเมือง^b

          ¹⁴จงปลูกฝังความสัมพันธ์ที่ดีกับเพื่อนเท่าที่ท่านจะทำได้

                    และจงปรึกษากับผู้มีปรีชา

          ¹⁵จงสนทนากับผู้เฉลียวฉลาด

                    การพูดทุกครั้งของท่านจงเกี่ยวข้องกับธรรมบัญญัติของพระผู้สูงสุด

          ¹⁶จงเชิญบรรดาผู้ชอบธรรมมาร่วมโต๊ะกับท่าน

                    จงภูมิใจที่ท่านยำเกรงองค์พระผู้เป็นเจ้า

          ¹⁷ช่างฝีมือได้รับคำชมเชยเพราะผลงานของเขาฉันใด

                    ผู้นำประชากรก็จะได้รับการยกย่องเพราะมีปรีชาในการพูดฉันนั้น^c

          ¹⁸คนพูดมากเป็นที่หวั่นกลัวแก่ชาวเมือง

                    คนพูดไม่คิดย่อมเป็นที่เกลียดชัง

9 a “ก่อนจะไปถึงแดนมรณะ” ในพันธสัญญาเดิม ชาวยิวมีความเชื่อว่าพระเจ้าทรงลงโทษคนบาปหรือประทานรางวัลแก่ผู้ชอบธรรมในชีวิตนี้ เพราะเขายังไม่มีความรู้ชัดเจนเรื่องชีวิตหน้า

^b ผู้ที่อยู่บนเชิงเทินของเมืองย่อมเป็นเป้าให้ศัตรูใช้ลูกธนูยิงใส่เขาได้โดยง่าย ต้นฉบับภาษาฮีบรูว่า “เดินบนตาข่าย”

^c คำพังเพยนี้เปรียบเทียบนายช่างที่ต้องมีฝีมือในการสร้างผลงานสิ่งประดิษฐ์ของตน แล้วจึงจะได้รับคำชมเชย กับผู้ปกครองบ้านเมืองที่ต้องมีวาทศิลป์ในการโน้มน้าวให้ประชาชนปฏิบัติตามที่ตนต้องการ แต่ตัวบทไม่ชัดเจน ต้นฉบับภาษาฮีบรูว่า “ผู้มีฝีมือปิดบังความถูกต้อง และผู้นำประชากรเชี่ยวชาญในการพูด”