(ไฟล์ "เสียงวรสาร" โดย วัดแม่พระกุหลาบทิพย์ กรุงเทพฯ)
16 1ข้าพเจ้าได้ยินเสียงดังจากพระวิหารกล่าวแก่ทูตสวรรค์ทั้งเจ็ดองค์ว่า “จงไปเทขันทั้งเจ็ดใบซึ่งบรรจุการลงโทษทั้งเจ็ดประการจากพระเจ้าลงบนแผ่นดินเถิด”
2ทูตสวรรค์องค์แรกจึงออกไปและเทขันของตนลงบนแผ่นดิน คนทั้งหลายที่มีเครื่องหมายของสัตว์ร้ายและกราบนมัสการรูปปั้นของมัน ก็เกิดเป็นแผลร้ายที่เจ็บปวด
3ทูตสวรรค์องค์ที่สองเทขันของตนลงในทะเล ทะเลก็กลายเป็นเลือดเหมือนเลือดของผู้ตาย บรรดาสิ่งมีชีวิตทั้งหลายที่อยู่ในทะเลก็ตายสิ้น
4ทูตสวรรค์องค์ที่สามเทขันของตนลงในแม่น้ำและตาน้ำทั้งหลาย แหล่งน้ำเหล่านั้นก็กลายเป็นเลือด 5ข้าพเจ้าได้ยินทูตสวรรค์ผู้ดูแลน้ำกล่าวว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้ศักดิ์สิทธิ์ ผู้ทรงดำรงอยู่ในปัจจุบันและในอดีต พระองค์ทรงเที่ยงธรรมที่ทรงพิพากษาเช่นนี้ 6เขาเหล่านั้นหลั่งโลหิตของบรรดาผู้ศักดิ์สิทธิ์และบรรดาประกาศก พระองค์ทรงให้เขาดื่มเลือดก็เหมาะสมแล้ว” 7ข้าพเจ้าได้ยินพระแท่นบูชากล่าวว่า “ถูกแล้ว ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าผู้ทรงสรรพานุภาพ การพิพากษาของพระองค์นั้นสัตย์จริงและเที่ยงธรรม”
8ทูตสวรรค์องค์ที่สี่เทขันของตนลงบนดวงอาทิตย์ ดวงอาทิตย์ก็ได้รับอำนาจให้ส่งไฟมาเผามนุษย์ 9แม้ว่ามนุษย์เหล่านั้นถูกแสงแดดแผดเผาอย่างแรงกล้า เขาก็ยังพูดดูหมิ่นพระนามพระเจ้าผู้ทรงอำนาจเหนือภัยพิบัติเหล่านั้น เขาไม่ยอมกลับใจและไม่ยอมถวายพระเกียรติแด่พระองค์
10ทูตสวรรค์องค์ที่ห้าเทขันของตนลงบนบัลลังก์ของสัตว์ร้ายa อาณาจักรของมันก็มืดไป ผู้คนกัดลิ้นของตนเพราะเจ็บปวด 11เขาพูดดูหมิ่นพระเจ้าแห่งสวรรค์เพราะความเจ็บปวด และเพราะบาดแผลที่ได้รับ แต่ไม่ยอมกลับใจละทิ้งกิจการของตน
12ทูตสวรรค์องค์ที่หกเทขันของตนลงในแม่น้ำใหญ่ยูเฟรติส น้ำทั้งหมดก็แห้งเพื่อเตรียมทางให้บรรดากษัตริย์จากทิศตะวันออกb 13ข้าพเจ้าเห็นจิตโสโครกสามตนรูปร่างเหมือนกบออกมาจากปากของมังกร ปากของสัตว์ร้ายและปากของประกาศกเทียม 14จิตเหล่านี้เป็นจิตของปีศาจซึ่งทำปาฏิหาริย์ และออกไปพบบรรดากษัตริย์ทั่วแผ่นดิน เพื่อรวบรวมให้มาทำสงครามในวันยิ่งใหญ่ของพระเจ้าผู้ทรงสรรพานุภาพ”c 15ดูเถิด เรามาเหมือนขโมย ผู้ที่ตื่นเฝ้าและรักษาเสื้อผ้าของตนไว้ย่อมเป็นสุข เขาจะไม่ต้องเดินเปลือยกายให้ใครๆ เห็นความน่าละอายของตน 16จิตทั้งสามตนรวบรวมบรรดากษัตริย์มายังสถานที่ที่เรียกเป็นภาษาฮีบรูว่าอาร์มาเกดโดนd
17ทูตสวรรค์องค์ที่เจ็ดเทขันของตนลงในอากาศ และมีเสียงดังออกจากพระวิหารตรงหน้าพระบัลลังก์ว่าe “สำเร็จแล้ว” 18เกิดฟ้าแลบฟ้าร้องและเสียงดังตามมาด้วย แผ่นดินไหวรุนแรงมากอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนตั้งแต่เริ่มมีมนุษยชาติบนแผ่นดิน 19นครใหญ่แยกออกเป็นสามส่วน บรรดาเมืองต่างๆ ของนานาชาติล่มสลาย พระเจ้าทรงระลึกถึงนครบาบิโลนยิ่งใหญ่ เพื่อจะให้นครนั้นดื่มจากถ้วยเหล้าองุ่นที่มอมเมา คือการลงโทษยิ่งใหญ่จากพระองค์ 20เกาะทุกเกาะหายไป และก็หาภูเขาไม่พบf 21ลูกเห็บก้อนมหึมาgตกจากท้องฟ้าลงมาเหนือมนุษย์ มนุษย์พูดดูหมิ่นพระเจ้าเพราะภัยพิบัติที่เกิดจากลูกเห็บนี้ ซึ่งเป็นภัยพิบัติร้ายแรงยิ่งนัก
16 a "บัลลังก์ของสัตว์ร้าย" หมายถึง กรุงโรม รูปแบบของอำนาจชนต่างศาสนาที่เป็นศัตรูกับพระเจ้า
b ถ้าแม่น้ำยูเฟรติสแห้งลง ชาวโรมันจะไม่มีแนวป้องกันการรุกรานจากชาวปารเธีย (9:14)
c พระเจ้าทรงกำหนดให้จิตชั่วเหล่านี้ทำให้ชนชาติที่ไม่นับถือพระเจ้าต้องถูกพิพากษาลงโทษ
d “อาร์มาเกดโดน” แปลตามตัวอักษรว่า “ภูเขาเมกิดโดน” อันเป็นสถานที่กษัตริย์โยสิยาห์ได้พ่ายแพ้และสิ้นพระชนม์ (2 พกษ 23:29ฯ) สถานที่นี้จึงเป็นสัญลักษณ์หมายถึงหายนะของกองทัพใดๆ ที่มารวมพลอยู่ที่นั่น (เทียบ ศคย 12:11)
e สำเนาโบราณบางฉบับละ “ตรงหน้าพระบัลลังก์" บางฉบับเสริมว่า “ของพระเจ้า”
f ปรากฏการณ์ในโลกเหล่านี้เป็นสัญลักษณ์หมายความว่าอำนาจของโลกนี้จะสูญสิ้นไปเพราะพระเจ้าทรงพระพิโรธ
g แปลตามตัวอักษร “ก้อนละหนึ่งตะลันต์” คือหนักประมาณ 40 กิโลกรัม
